یادداشت
«من ایرانم»؛ بازسازی هویت ملی از مسیر روایت و گفتوگو
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، سعید زعیمی: در سالهایی که جامعه ایران با فشارهای سیاسی، رسانهای و امنیتی متعددی مواجه بوده، مسئله هویت ملی بار دیگر به یکی از مهمترین دغدغههای فرهنگی تبدیل شده است. برنامه «من ایرانم» با اجرای محمدرضا شهیدیفر را میتوان تلاشی رسانهای برای بازخوانی مفهوم ایران، تعلق ملی و پیوند میان نسلهای مختلف دانست؛ تلاشی که بیش از آنکه بر شعار استوار باشد، بر روایت، گفتوگو و تجربه زیسته تکیه دارد.
از منظر جامعهشناسی، ملتها صرفاً با مرزهای جغرافیایی تعریف نمیشوند، بلکه با مجموعهای از خاطرات مشترک، نمادهای فرهنگی و روایتهای جمعی استمرار پیدا میکنند. «من ایرانم» دقیقاً در همین نقطه مداخله میکند و میکوشد از خلال گفتوگو با چهرههای فرهنگی، هنری، ورزشی و اجتماعی، احساس تعلق به ایران را بازتولید کند. در این برنامه، ایران نه یک مفهوم انتزاعی، بلکه یک تجربه مشترک و زیسته معرفی میشود.
در سطح انسانشناختی، برنامه بر عناصر هویتساز جامعه ایرانی تأکید میکند؛ از تاریخ و ادبیات گرفته تا خاطرات جنگ، فرهنگ مقاومت، خانواده و سبک زندگی. این عناصر در کنار یکدیگر نوعی روایت فرهنگی از ایران را شکل میدهند که میتواند برای نسل جوان نیز قابل فهم و ملموس باشد. اهمیت این رویکرد در آن است که هویت را نه در قالب آموزههای رسمی، بلکه در قالب داستانها و تجربههای انسانی بازنمایی میکند.
یکی از مهمترین ویژگیهای برنامه، حضور محمدرضا شهیدیفر به عنوان مجری است. او به جای قرار گرفتن در موضع خطابه و آموزش مستقیم، نقش تسهیلگر گفتوگو را ایفا میکند. این شیوه اجرا باعث میشود مخاطب احساس کند در یک گفتوگوی عمومی و ملی حضور دارد، نه در برابر یک پیام یکسویه رسانهای. احترام به شعور مخاطب و پرهیز از اغراق، از نقاط قوت این قالب رسانهای است.
برنامه همچنین تلاش میکند میان مفهوم رهبری، مردم و هویت ملی پیوند برقرار کند. در این روایت، رهبری صرفاً یک جایگاه سیاسی نیست، بلکه بخشی از حافظه تاریخی و فرهنگی جامعه تلقی میشود. بازگویی خاطرات، روایت منش شخصی و پرداختن به ابعاد انسانی شخصیتهای اثرگذار، زمینهای فراهم میکند تا مخاطب با لایههای عمیقتری از این تجربه تاریخی ارتباط برقرار کند.
از منظر تأثیرگذاری اجتماعی، «من ایرانم» را میتوان نمونهای از رسانهورزی مبتنی بر همبستگی دانست. برنامه در شرایطی که فضای عمومی مملو از اخبار بحران و تنش است، تلاش میکند نقاط اشتراک جامعه را برجسته کند. این رویکرد میتواند در تقویت سرمایه اجتماعی، اعتماد عمومی و احساس تعلق ملی نقش مؤثری ایفا کند.
در نهایت، اهمیت «من ایرانم» در آن است که مسئله ایران را از سطح مباحث سیاسی روزمره فراتر میبرد و آن را به موضوعی فرهنگی و تمدنی تبدیل میکند. برنامه یادآوری میکند که هویت ملی، حاصل انباشت تجربههای تاریخی، فرهنگی و انسانی است و رسانه میتواند با روایت درست این تجربهها، به تقویت انسجام اجتماعی و بازسازی امید جمعی کمک کند.
انتهای پیام/
