تحلیل سی‌ان‌ان از رؤیاپردازی دیپلماتیک ترامپ/ چرا گسترش «پیمان ابراهیم» در شرایط کنونی غیرممکن است؟

به گزارش خبرگزاری آنا، سی‌ان‌ان اظهارات ترامپ درباره پیوستن احتمالی ایران به پیمان ابراهیم را با وعده پیشین او مبنی بر ساخت «تفرجگاه خاورمیانه» بر روی ویرانه‌های غزه مقایسه کرده و هر دو را دور از واقعیت می‌داند. از دیدگاه نویسنده، ترامپ علیرغم ناامیدی از جنگی که محبوبیتش را کاهش داده، همچنان به دنبال «تحول بزرگ» در منطقه است، اما محیط سیاسی کشور‌های منطقه به دلیل نقش اسرائیل در جنگ، به شدت علیه هرگونه امتیازدهی به تل‌آویو گارد گرفته است.

تحلیلگران سی‌ان‌ان سه دلیل احتمالی برای این موضع‌گیری‌های ترامپ برمی‌شمارند:

اهرم فشار بر اسرائیل: ارائه مزایای امنیتی و دیپلماتیک بزرگ به اسرائیل برای ترغیب آنها به پذیرش توافق احتمالی با ایران.

اقناع داخلی: آرام کردن تندرو‌های حزب جمهوری‌خواه که نگران «تسلیم شدن» ترامپ در برابر ایران در مذاکرات جاری هستند.

میراث دیپلماتیک: تلاش برای تکمیل پروژه‌ای که دستیارانش آن را بزرگترین دستاورد دوره اول ریاست‌جمهوری او می‌دانند.

 اولویت‌های اقتصادی و بحران تنگه هرمز

برخلاف تصور تیم ترامپ، کشور‌های عرب حاشیه خلیج فارس اکنون اولویت‌های حیاتی‌تری نسبت به عادی‌سازی روابط با اسرائیل دارند. جنگ اخیر به «مدل تجاری» و ثبات این کشور‌ها در جذب سرمایه غربی آسیب جدی زده است. بسته شدن تنگه هرمز اقتصاد منطقه را تضعیف کرده و این کشور‌ها بیش از هر چیز به دنبال بازگشت ثبات و امنیت کشتیرانی هستند، نه ماجراجویی‌های جدید دیپلماتیک.

سی‌ان‌ان تأکید می‌کند که بنیامین نتانیاهو به دلیل سیاست‌های تندروانه و آمار بالای تلفات غیرنظامی در غزه، منفورترین چهره در افکار عمومی منطقه است.

شرط عربستان: ریاض همچنان بر ایجاد مسیر روشن برای تشکیل کشور فلسطین تأکید دارد؛ هدفی که در سایه دولت فعلی اسرائیل و پیامد‌های جنگ، دست‌نیافتنی‌تر از همیشه به نظر می‌رسد.

بی‌اعتمادی منطقه‌ای: حتی در صورت پایان جنگ، بی‌اعتمادی عمیق به ائتلاف راست افراطی اسرائیل، مانع از ورود کشور‌های جدید به پیمان ابراهیم خواهد شد.

درج نام پاکستان در فهرست کشور‌های کاندیدای پیمان ابراهیم، از سوی سی‌ان‌ان «نقطه اوج غیرعملی بودن» این راهبرد خوانده شده است. پاکستان با شرایط سیاسی ناپایدار و سابقه طولانی عدم شناسایی اسرائیل، هیچ برنامه‌ای برای تغییر این رویکرد ندارد. گنجاندن ایران نیز در این فهرست، در حالی که دو طرف درگیر تنش‌های نظامی بی‌سابقه هستند، بیشتر به یک مانور تبلیغاتی شباهت دارد تا یک طرح راهبردی.

نقص ساختاری در سیاست خارجی آمریکا

در نهایت، سی‌ان‌ان این رویکرد ترامپ را تکرار یک خطای تاریخی در سیاست خارجی ایالات متحده می‌داند: طراحی نقشه‌هایی که در واشینگتن منطقی به نظر می‌رسند، اما در «بوته آزمایش خاورمیانه» ذوب می‌شوند. این تحلیلی است از تداوم ناکامی‌های قرن بیست و یکم آمریکا در درک پیچیدگی‌های منطقه، که پیش‌تر در عراق و افغانستان نیز تجربه شده بود.