قاسمپور: شاید تیم امید با هدایت عبدی با امدادهای غیبی بتواند در بازیهای آسیایی ناگویا دست به کار بزرگی بزند
ابراهیم قاسمپور در گفتوگو با خبرگزاری آنا، در خصوص اینکه در فاصله ۴ ماه تا بازیهای آسیایی ناگویا، سرمربیگری تیم ملی فوتبال امید به حسین عبدی سپرده شد، اظهار داشت: همان اتفاقاتی که در ادوار گذشته شاهد بودیم در حال تکرار است و تیم امید با روندی مشابه به بازیهای آسیایی میرود. وقتی تصمیمهای عجولانه را به دلیل آن میگیرند که اجازه دادند زمان بگذرد، نتیجهای جز ناکامی به دنبال ندارد و از همین حالا نمیتوانیم روی موفقیت تیم ملی امید در بازیهای آسیایی امیدی داشته باشیم.
ضعف در مدیریت ورزش مختص سالهای اخیر نیست
وی ادامه داد: کمیته ملی المپیک گفته که مسئولیت تیم امید با فدراسیون فوتبال است. البته با اصرار فدراسیون و مطابق قوانین چنین اتفاقی افتاده است، اما مسئله اصلی آنجاست مهدی علی نژاد دبیرکل کمیته ملی المپیک و علی تارقلی زاده رئیس کمیته فنی فدراسیون رزومه ورزشی درخشانی نداشتهاند که چنین سمتهایی گرفتند. در نتیجه تیم امید طفل یتیم فوتبال ایران است که ۵۶ سال است به المپیک نرفته و آخرین قهرمانی این تیم در بازیهای آسیایی ۲۰۰۲ پوسان بود که ۲۴ سال از آن زمان میگذرد. آن قهرمانی هم به واسطه آن بود که فوتبال پیشرفت محسوسی در قاره آسیا نداشت وگرنه ضعف در مدیریت ورزش مختص سالهای اخیر نیست و سابقه زیادی دارد.
صعود به المپیک رویایی دست نیافتنی است
ملیپوش سابق یادآور شد: در تمام این سالها نظرات زیادی داده شده، اما گوش شنوایی نبوده تا از نظرات کارساز استفاده شود و تصمیمهایی که مدیران گرفتهاند عملی شده است؛ بنابراین هر نظری برای تیم ملی امید بدهم فرجامی ندارد، چون راهبری تیم امید با مدیرانی است که بارها تجربه کردند و ناموفق ماندند. تنها دستاورد فدراسیون فوتبال در سالیان اخیر ۴ دوره صعود متوالی تیم ملی بزرگسالان به جام جهانی بوده است. کاری نداریم که در ادوار قبلی تیم ملی در مرحله گروهی حذف شده و امیدوارم این بار با صعود از گروهش طلسم شکنی کند ولی در مورد تیم امید صعود به المپیک رویایی دست نیافتنی است. اگر تیمهای ملی نوجوانان و جوانان هم پیش آمده به جام جهانی صعود کردند، موفقیتی موقتی بوده و همیشگی نیست.
نباید فقط سرمربی را مقصر دانست
وی درباره اینکه حسین عبدی میتواند با تیم ملی امید به موفقیتی برسد، تصریح کرد: عبدی به عنوان سرمربی نوجوانان برزیل را شکست داد، اما در همان دوره حذف شد، پس آن موفقیت جرقهای بوده که همان موفقیت موقتی است، اما نباید در عدم موفقیت یک تیم فقط سرمربی را مقصر دانست. حسین عبدی به عنوان فوتبالیست در پرسپولیس به کاپیتانی رسیده و بازیکن ملی بوده، تحصیلات آکادمیک دارد و پشتکار و تداوم زیادی برای رسیدن به اهداف خود داشته، قطعاً ایرادهایی هم به کار او وارد است که این موضوع شامل حامل بیشتر مربیان میشود ولی خانه از پای بست ویران است.
باید ایراد اصلی را به گردن مدیریتها انداخت
قاسمپور افزود: امکانات و زیرساختهای ورزشی ما در قیاس با دیگر کشورهایی که اهداف مهمی را در فوتبال خود دنبال میکنند، قابل قیاس نیست و آنها از ما جلوتر هستند. به لحاظ بازیکن سازی سیر نزولی داشتیم و باشگاههای ما نتوانستهاند به تیمهای ملی ردههای سنی مختلف بازیکنانی را تحویل دهند که به اندازه نیاز ملی باشد و عناوین پدیده و ستاره را بر روی آنها گذاشت. اگر از حسین عبدی انتقاد میکنند باید از مدیریتهای ورزشی هم انتقاد شود. من از سرمربیان تیمهای ملی امید در ادواری که حذف شدهاند دفاع نمیکنم ولی میگویم تقصیرها را فقط به گردن سرمربی نیندازیم. مدیران هم تقصیرکار هستند و بازیکنان و دیگر مربیانی که در کادرهای فنی بودند هم به سهم خود مقصرند ولی باید ایراد اصلی را به گردن مدیریتها انداخت، چون بیشترین سهم را داشتند و بعد از آن سرمربی، کادرفنی و بازیکنان مقصر بودند.
قرارداد ۴ ساله با سرمربی تیم امید بسته شود
وی تأکید کرد: شاید تیم حسین عبدی با امدادهای غیبی و اتفاقات نادر بتواند در بازیهای آسیایی ناگویا دست به کار بزرگی بزند ولی با دلایل منطقی و منطق فوتبالی ممکن نیست. رقبای اصلی تیم امید، بهترین زیرساختها و امکانات را دارند و انتظار اتفاقات بزرگ را نمیتوان از فردی داشت که ۴ ماه سرمربی است. اگر قرارداد ۴ سالهای با سرمربی تیم ملی امید بسته شود و به او فرصت دهند تا تیم اصلی خود را از دل تیمهای ملی نوجوانان و جوانان انتخاب کند، آن وقت میتوان انتظار داشت. بیش از نیم قرن است تیم امید به المپیک نرفته و اگر میخواهند احتمال صعود افزایش یابد، نتایج بازیهای آسیایی ناگویا را ملاک قضاوت عبدی قرار ندهند، بلکه تا بازیهای انتخابی المپیک و حتی بعد از آن، سرمربی تیم امید تغییر نکند تا به شناخت کافی برسد. باشگاههای ورشکسته نمیتوانند به اندازه کافی به تیمهای ملی پایه بازیکن دهند و طبیعتاً کار مربیان ردههای پایه ملی برای کسب نتیجه سختتر میشود؛ بنابراین نیاز به تداوم حضور است تا سرمربیان بتوانند از ردههای سنی پایینتر، بازیکنان تیمهای خود را انتخاب کنند.
انتهای پیام/
