زیرساختهای توسعهیافته و ظرفیتهای داخلی مانع توقف اقتصاد ایران در شرایط جنگی میشود
به گزارش خبرگزاری آنا، با افزایش تنشها و تشدید تهدیدهای آمریکا برای حمله به زیرساختهای صنعتی ایران، نگرانیها درباره آینده فعالیت صنایع مادر و تداوم حیات اقتصادی کشور افزایش یافته است. در شرایطی که زیرساختهای انرژی، صنایع فولادی، پالایشگاهی و پتروشیمی از ارکان اصلی تولید و تجارت کشور به شمار میروند، هرگونه آسیب به این بخشها میتواند بر زنجیره تولید و معیشت مردم تأثیرگذار باشد. از سوی دیگر، همزمان با آغاز درگیریها از ابتدای اسفند ماه و تداوم شرایط جنگی، خاموشیهای مستمر و محدودیتهای انرژی فشار مضاعفی بر کسبوکارهای خرد وارد کرده و برخی بنگاهها را با چالشهایی مانند تعدیل نیرو و تأخیر در پرداخت دستمزدها مواجه ساخته است.
این در حالی است که تا پیش از تشدید حملات، امیدهایی برای کاهش تنشها و بازگشت تدریجی ثبات اقتصادی وجود داشت. اکنون با افزایش تهدیدها و احتمال آسیب دیدن صنایع پایه و مادر کشور از جمله فولاد و پتروشیمی، پرسشهایی درباره میزان تابآوری اقتصادی و صنعتی ایران مطرح شده است؛ اینکه اقتصاد ایران تا چه اندازه توان عبور از این شرایط را دارد و آیا میتواند مسیر رشد و ثبات اقتصادی خود را ادامه دهد.
اتکا به پتانسیلهای داخلی
حمیدرضا جیحانی، کارشناس ارشد اقتصاد بینالملل، در گفتوگو با خبرنگار اقتصادی آنا درباره اهمیت تابآوری اقتصادی کشور گفت: این یک واقعیت است که صنایع پالایشگاهی و پتروپالایشگاهی تأثیر بسیار مستقیمی بر درآمدهای اقتصادی ایران دارند؛ از سوی دیگر صنایع فولادی نیز به عنوان موتورهای محرکه کشور، بهویژه در بخش تجارت غیرنفتی، شناخته میشوند.
وی افزود: آسیب دیدن هر بخش به نوبه خود میتواند فشار مهمی را به کل کشور وارد کند، چرا که هر یک جزو صنایع بالادستی محسوب میشوند و جدای از بحث تجارت، سایر بخشهای زنجیره تولید که به این صنایع وابسته هستند نیز تحت تأثیر منفی قرار میگیرند.
جیحانی تصریح کرد: هرگونه حمله به زیرساختهایی که ضمن مختل کردن زندگی مردم، فعالیت واحدهای اقتصادی را نیز تحت تأثیر منفی قرار میدهد، محکوم است و نمیتوان نسبت به حتی تهدیدهای مطرحشده نیز نگاه مثبتی داشت.
وی ادامه داد: با این حال، بدون تردید راهکارهای مثبتی برای ادامه حیات صنایع کشور در شرایط بحرانی وجود دارد. به عنوان نمونه، برخی از فعالان صنعت فولاد اعلام کردهاند که پس از پایان جنگ، تمام توان خود را برای بازسازی زیرساختها و جبران خسارات به کار خواهند گرفت.
این کارشناس ارشد اقتصاد بینالملل در ادامه درباره تهدیدهای مربوط به تشدید حملات و میزان تابآوری صنعتی و اقتصادی کشور گفت: در این باره نمیتوان به صورت کاملاً قطعی سخن گفت، اما در عین حال پیشبینیهای بسیار منفی و نگرانکنندهای نیز مطرح نیست.
وی افزود: باید توجه داشت که ایران کشوری پهناور است و طی دهههای اخیر زیرساختهای صنعتی، انرژی و حملونقل در آن به شکل قابل توجهی توسعه یافته است.
جیحانی تأکید کرد: به همین دلیل حتی در شرایط حمله نیز بعید است که چراغ فعالیتهای حیاتی کشور و معیشت مردم به طور کامل تحتالشعاع قرار گیرد و ظرفیتهای داخلی میتواند تا حد زیادی از بروز اختلالات گسترده جلوگیری کند.
امیدها پابرجاست
این کارشناس اقتصادی در ادامه درباره نگرانیهای عمومی جامعه گفت: نگرانی مردم درباره درگیر شدن با مشکلاتی فراتر از چالشهای اقتصادی کاملاً قابل درک است. این روزها مسئله تأمین آب و برق، در شرایطی که احتمال حمله به تأسیسات و زیرساختهای اصلی کشور مطرح میشود، به یکی از دغدغههای جدی تبدیل شده است.
وی افزود: واقعیت آن است که پیشبینی دقیقی از میزان درگیری صنایع و حتی واحدهای مسکونی در صورت ادامه حملات وجود ندارد و نمیتوان با قطعیت گفت که بازگشت صنعت و تولید کشور به شرایط عادی چه مدت زمان خواهد برد.
جیحانی ادامه داد: باید توجه داشت که حتی پیش از آغاز جنگ نیز بسیاری از بنگاهها و کارگاههای تولیدی با چالش تأمین انرژی برای ادامه فعالیت خود مواجه بودند و همین موضوع فشارهایی را بر بخش تولید وارد کرده بود.
وی افزود: با این شرایط، نخستین پرسشی که مطرح میشود توانایی اقتصاد ایران در ایستادگی در برابر این چالشهای اقتصادی جدید و سنگین است.
این کارشناس ارشد اقتصاد بینالملل در عین حال تأکید کرد: برخی تحلیلگران معتقدند به دلیل شیوه توسعه و پراکندگی زیرساختهای انرژی و صنعتی در نقاط مختلف کشور، حتی در صورت توقف موقت تولید در برخی بخشها نیز بعید است کشور با بحران طولانیمدت و گستردهای مواجه شود.
وی در پایان اظهار کرد: با وجود همه نگرانیها، همچنان امیدها نسبت به حفظ پایداری اقتصادی و صنعتی کشور پابرجاست و انتظار میرود دشمن نیز بیش از این از خطوط قرمز انسانی و حقوقی عبور نکرده و دامنه اقدامات خود را گسترش ندهد.
انتهای پیام/
