روایت حسامالدین طباطبایی از شبهای جنگ؛ از لانچرهای موشکی تا شجاعت مردم روزهدار
سید حسامالدین طباطبایی، تصویرگر، در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری آنا با اشاره به تجربه حضور خود در روزهای درگیری و تجاوز دشمن آمریکایی صهیونی به ایران اظهار کرد: من هم مثل بسیاری از مردم جامعه بهطور مستقیم درگیر فضای جنگ شدم. بههرحال وقتی تجاوزی رخ میدهد، ناخودآگاه انسان خود را در آن میدان میبیند و احساس میکند باید مشارکت داشته باشد.
وی افزود: در شبهای ابتدایی جنگ برخی دوستان از من درخواست میکردند که برای دفاع از حریمها و کمک به پدافندها از نزدیک حضور داشته باشم. من هم به عنوان یک بسیجی و کسی که در دوران سربازی تجربه کار با ادوات جنگی داشتم، در برخی از این موقعیتها حاضر شدم و از نزدیک شرایط را دیدم.
این هنرمند ادامه داد: از کودکی روحیه جسورانهای داشتم و فضاهای جنگی برایم ناآشنا نبود. حتی در دوران دفاع مقدس نیز حدود دو سال در حوزه تفحص فعالیت داشتم. البته در این دوره جدید جنگ دیدم که حضور در میدان بسیار مهم است..
طباطبایی با اشاره به فضای اجتماعی در روزهای ابتدایی در ماه مبارک رمضان گفت: چیزی که بیش از همه برایم شگفتانگیز بود شور و هیجان مردم بود. این اتفاقها در ماه رمضان رخ داد و بسیاری از بچهها و نیروها با زبان روزه در میدان حضور داشتند. شرایط سخت بود؛ هم گرسنگی و تشنگی و هم اضطراب ناشی از جنگ، اما مردم صبر و تحمل زیادی از خود نشان دادند. خود ما هم روزه بودیم و میدیدیم که چگونه نیروها کنار لانچرها و سامانههای پدافندی با همان شرایط ایستادگی میکنند.
وی درباره تجربههای عینی خود از حضور مردم در شهر نیز توضیح داد: صحنههایی دیدم که هیچوقت فراموش نمیکنم. حتی کودکانی را دیدم که در اثر اصابت موشک آسیب دیده بودند و مردم در کنارشان حضور داشتند. در میدان ولیعصر و چهارراه ولیعصر تهران، مردم تنها فریاد «اللهاکبر» سر میدادند و بعد دوباره به حضور خود ادامه میدادند. همانجا فهمیدم که برخی خانوادهها با چنین شجاعتی حتی فرزندانشان را به میدان آوردهاند؛ گویی آمادهاند در راه وطن و اعتقاداتشان شهید شوند.
شجاعت مردم ، هنر انتزاعی است
این تصویرگر با تأکید بر روحیه مردم گفت: این نترس بودن و جرأت مردم برای من نوعی هنر انتزاعی است؛ هنری که گویی از همه هنرها، فرهنگها، ادبیات و حتی منطق و عرفان عبور کرده و در رفتار مردم تجلی پیدا کرده است.
طباطبایی در ادامه به یکی از صحنههای تأثیرگذار اشاره کرد و گفت: گاهی یک کودک ده ساله روی صحنه میرفت تا شعار بدهد و ناگهان همه را شگفتزده میکرد. شاید یک ساعت مداحی و سخنرانی انجام شده بود، اما فریاد از ته دل یک کودک میتوانست جمعیت را تکان بدهد و حتی نیمهشب مردم را به شور بیاورد. به نظر من این انرژی چیزی فراتر از توان معمول انسان است.
وی افزود: همان مفهومی که رهبر انقلاب از آن با عنوان «مبعوث شدن مردم» یاد کردند، در چنین صحنههایی قابل درک است؛ وقتی انسان مبعوث میشود، نیرویی درونی در او شکل میگیرد که به شکل شگفتانگیزی در رفتار و حضورش تجلی پیدا میکند.
این هنرمند در پایان گفت: در آن روزها فرصت چندانی برای خلق آثار هنری نداشتم، اما قطعاً در آینده تلاش خواهیم کرد این تجربهها را در قالب فیلم و آثار تجسمی روایت کنیم. در حال حاضر نیز بخشی از این روایتها از طریق ادبیات شفاهی و گزارشهایی که خبرنگاران ثبت میکنند ماندگار خواهد شد. امیدوارم در نهایت شاهد پیروزی اسلام باشیم.
انتهای پیام/
