«کاشت نهال» امید و مسئولیتپذیری را در جامعه تقویت میکند
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا؛ «درختکاری» از جمله اقداماتی است که در کنار آثار زیستمحیطی، میتواند پیامدهای اجتماعی و روانی قابل توجهی نیز به همراه داشته باشد. بسیاری از کارشناسان معتقدند ارتباط انسان با طبیعت نقشی مهم در ایجاد آرامش ذهنی و تقویت روابط اجتماعی، به ویژه در محیط خانواده دارد. برای بررسی این موضوع، با حجتالاسلام طاهر قلیزاده، کارشناس مسائل خانواده همکلام شدیم و دیدگاه او را درباره نقش درختکاری در سلامت روانی و خانوادگی جویا شدیم که در ادامه میخوانیم:
درختکاری؛ اقدامی ساده یا راهی برای بهبود کیفیت زندگی؟
این کارشناس خانواده بیان داشت: درختکاری در نگاه نخست شاید یک اقدام ساده محیطی به نظر برسد، اما در واقع با شیوه زندگی انسان ارتباط مستقیم دارد. هر جا درخت و فضای سبز حضور بیشتری داشته باشد، احساس آرامش و نشاط در میان مردم نیز بیشتر دیده میشود. انسان به طور طبیعی نیاز دارد با طبیعت در ارتباط باشد و درختان یکی از مهمترین جلوههای این ارتباط هستند. به همین دلیل توجه به درختکاری تنها به معنای افزودن چند درخت به محیط نیست، بلکه اقدامی است که میتواند کیفیت زندگی را نیز بهبود ببخشد.
کاشت نهال؛ تمرین صبر و نگاه به آینده
وی افزود: یکی از نکات مهم در موضوع درختکاری، نگاه به آینده است. کسی که نهالی میکارد میداند که رشد آن زمانبر است و ممکن است سالها طول بکشد تا به درختی بزرگ تبدیل شود. همین موضوع به انسان یادآوری میکند که بسیاری از نتایج ارزشمند زندگی با صبر و استمرار به دست میآید. این نگاه در محیط خانواده نیز اهمیت دارد، زیرا شکلگیری روابط پایدار خانوادگی هم نیازمند زمان، توجه و مراقبت است. همانگونه که یک نهال با رسیدگی به درختی تنومند تبدیل میشود، روابط انسانی نیز در سایه توجه و همراهی رشد میکنند.
طبیعت؛ پناهگاه ذهن در عصر فشارهای روانی
حجتالاسلام قلیزاده ابراز داشت: ارتباط با طبیعت از نظر روانشناختی تأثیرات مثبتی بر ذهن انسان دارد. حضور در محیطهایی که درختان و فضای سبز در آن دیده میشود میتواند از فشارهای روانی زندگی روزمره بکاهد و زمینهای برای آرامش ذهنی فراهم کند. به همین دلیل بسیاری از خانوادهها ترجیح میدهند اوقات فراغت خود را در پارکها یا فضاهای طبیعی سپری کنند. چنین فضاهایی فرصتی برای گفتوگو، قدم زدن و کنار هم بودن اعضای خانواده فراهم میکند و همین تعاملها میتواند به تقویت روابط خانوادگی کمک کند.
درختکاری؛ یک تجربه مشترک خانوادگی
وی ادامه داد: درختکاری میتواند به یک فعالیت مشترک در خانواده تبدیل شود. وقتی والدین و فرزندان با هم یک نهال میکارند و در سالهای بعد رشد آن را مشاهده میکنند، تجربهای مشترک شکل میگیرد که برای همه اعضای خانواده معنا دارد. این کار به ویژه برای کودکان اهمیت زیادی دارد، زیرا آنها در عمل میآموزند که رشد یک موجود زنده نیازمند مراقبت و توجه است. چنین تجربهای میتواند حس مسئولیتپذیری را در کودکان تقویت کند و آنها را نسبت به محیط زیست حساستر سازد.
درختکاری در نگاه دینی
این استاد دانشگاه اظهار داشت: در متون اسلامی نیز به اهمیت آبادانی زمین و کاشت درخت توجه شده است. یکی از نمونههای روشن آن سخن پیامبر اکرم (ص) است که میفرمایند: «إِذَا قَامَتِ السَّاعَةُ وَفِی یَدِ أَحَدِکُمْ فَسِیلَةٌ فَإِنِ اسْتَطَاعَ أَنْ لَا تَقُومَ حَتَّى یَغْرِسَهَا فَلْیَغْرِسْهَا»؛ یعنی اگر قیامت برپا شود و در دست یکی از شما نهالی باشد، اگر بتواند پیش از آنکه قیامت برپا شود آن را بکارد، باید این کار را انجام دهد. این روایت نشان میدهد که کاشت درخت حتی در دشوارترین شرایط نیز عملی ارزشمند و سازنده تلقی میشود.
درختکاری و مسئولیتپذیری اجتماعی
وی گفت: در طول تاریخ شاهد آن هستیم که تمامی دلسوزان بر این امر پرفایده تاکید داشتند و سفارش رهبر انقلاب نیز ناظر به همین آثار است که بیان داشتند «هر حرکتی در مسیر گسترش آبادانی و ساختن آینده درخشان ایران، اقدامی شایسته و بایسته است. از جمله این کارهای پسندیده آن است که آحاد مردم در همه شهرها و روستاها با کمک یکدیگر و با همکاری و هماهنگی دستگاههای مربوطه، از روز طبیعت تا پایان بهار خصوصاً روزهای فروردین ماه به کاشت درختان مُثمِر و نیز مراقبتهای بعدی مورد نیاز اقدام کنند.» چراکه چنین رویکردی میتواند در کنار آثار محیطی، به تقویت روحیه امید و مسئولیتپذیری در جامعه نیز کمک کند.
درخت؛ بخشی از خاطرات خانوادگی
حجتالاسلام قلیزاده تصریح کرد: درختی که در محیط زندگی کاشته میشود، تنها یک عنصر طبیعی نیست؛ بلکه به مرور به بخشی از خاطرات و تجربههای مشترک خانواده تبدیل میشود. رشد تدریجی یک درخت میتواند یادآور گذر زمان و استمرار زندگی باشد و به انسان کمک کند در میان شتاب زندگی روزمره لحظههایی برای آرامش و تأمل پیدا کند. به همین دلیل توجه به درختکاری را میتوان گامی کوچک، اما مؤثر در جهت ایجاد محیطی آرامتر و روابطی صمیمیتر در جامعه دانست.
انتهای پیام/
انتهای پیام/
