بیانیه انجمن علمی مطالعات صلح ایران در خصوص مخاصمات مسلحانه و تجاوز نظامی به ایران

این انجمن به عنوان نهادی علمی، ضمن قدردانی از مدافعان وطن در مقابله با تجاوز به خاک ایران در رسالت خود می‌داند که فارغ از صف‌بندی‌های سیاسی، توجه جامعه جهانی، نهادهای حقوقی بین‌المللی و وجدان‌های بیدار دانشگاهی را به نقض آشکار اصول بنیادین حقوق بین‌الملل در جریان این مخاصمات جلب نماید:

۱. نقض ممنوعیت توسل به زور (منشور ملل متحد):

آغاز عملیات نظامی علیه قلمرو یک کشور دارای حاکمیت، نقض صریح بند ۴ ماده ۲ منشور ملل متحد است. این اقدام نظامی، فاقد توجیه حقوقی در چارچوب «حق دفاع مشروع» (ماده ۵۱ منشور) بوده و بر اساس قطعنامه ۳۳۱۴ مجمع عمومی سازمان ملل متحد (مصوب ۱۹۷۴)، مصداق بارز «تجاوز نظامی» (Aggression) تلقی می‌گردد و مسئولیت بین‌المللی دولت‌های مهاجم را در پی دارد.

۲. نقض فاحش حقوق بین‌الملل بشردوستانه (اصل تفکیک):

گزارش‌های ناظر بر هدف قرار دادن و ترور مقامات رسمی و به ویژه تلفات گسترده غیرنظامیان (از جمله دانش‌آموزان در مناطقی نظیر میناب) و آوارگی ده‌ها هزار شهروند، حاکی از نقض جدی کنوانسیون‌های چهارگانه ژنو (۱۹۴۹) و پروتکل‌های الحاقی آن (۱۹۷۷) است. نادیده گرفتن «اصل تفکیک» (Principle of Distinction) میان نظامیان و غیرنظامیان، بر اساس اساسنامه رم (Rome Statute)، می‌تواند به عنوان «جنایت جنگی» (War Crimes) توسط محاکم ذی‌صلاح بین‌المللی مورد پیگرد قرار گیرد.