حمله دشمن به دانشگاه نشانه هراس از اقتدار علمی ایران است

روح الله قادری معاون آموزش و عضو هیات علمی دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام در گفت‌و‌گو با خبرنگار آنا، در پاسخ به این سوال که چرا در بسیاری از درگیری‌ها و جنگ‌ها، مراکز علمی و دانشگاهی به عنوان اهداف حساس در نظر گرفته می‌شوند و این موضوع چه تأثیری بر روند پیشرفت علمی یک کشور دارد؟، اظهار کرد: پاسخ به این سوال برمی گردد به نقش و جایگاه دانشگاه در قبال مسائل کشور و به خصوص پشتیبانی از دو مقوله توان بازدارندگی ملی و ظرفیت سازی میزان تاب آوری اجتماعی از طریق تولید نیازمندی‌های میدان نبرد در حوزه‌های سخت مثل فناوری‌های مورد نیاز رزمندگان و از طرفی تئوریزه نمودن فناوری‌های نرم مثل حضور خیابانی، برگزاری کمپین‌های روشنگرانه و مطالبه گرایانه، تبیین مسائل روز و نظریه پردازی معطوف به آینده.

وی افزود: بنابراین به میزانی که دانشگاه‌ها خودشان را درخدمت کشور و نیاز‌های جنگی تعریف کنند به همان میزان دشمن احساس تهدید نموده و سعی می‌کند با تجاوز به محیط دانشگاه این روند را به خیال خودش کند و یا متوقف سازد.

قادری، گفت: البته ناگفته نماند که موضوع تعرض به دانشگاه نشان عجز و ناتوانی دشمن هم هست که عملا نتوانسته حریف نیرو‌های نظامی شود و برای ایجاد رعب و وحشت و فاصله انداختن بین استاد و دانشجو نوعی شرایط بحرانی را بر کشور حاکم نماید.

معاون آموزش و عضو هیات علمی دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام، ادامه داد: لذا از این جهت بسیار باید هوشیار بود که با تدابیر ویژه شرایط جنگی این نوع ارتباط و اتصال بین استاد--دانشجو و به طور کلی امر آموزش تحت هر شرایطی آسیب نبیند چرا که آموزش اساسا تعطیل بردار نیست.

قادری با اشاره به اینکه نقش دانشگاه‌ها و جامعه علمی در حفظ و تداوم تولید دانش در شرایط تهدید یا بحران چیست؟ آیا تجربه‌های تاریخی مشابهی در دنیا وجود دارد؟، گفت: استاد اگر استاد حقیقی باشد تحت هیچ شرایطی تولید علم را متوقف نمی‌سازد و مدام با استفاده از دستگاه تحلیلی  و انباشت علمی اش می‌تواند و باید در قالب سمینار حضوری یا مجازی، نگارش یادداشت و مقاله و حتی تدوین و تالیف کتاب به روند تولید علم و دانش کشور کمک کند. طبیعتا این نوع نقش آفرینی با کمک دانشجویان حول مسائل کشور بهتر شکل می‌گیرد و امتداد اجتماعی نیز پیدا می‌کند.

وی اضافه کرد: حالا خیلی جای دوری نرویم از جنگ جهانی اول و دوم تا امروز که شاهد جنگ‌ها و بحران‌های متعدد بین المللی و  منطقه‌ای بوده‌ایم نظریه پردازان و صاحبنظران و مخترعان و دانشمندان لحظه‌ای فعالیت علمی خودشان را در شرق و غرب عالم رها نکردند. خود کشور عزیز ما هم که درگیر ۸ سال دفاع مقدس شد در کنار میدان رزم، گروهی از جوانان باانگیزه و بااستعداد همان اوایل دهه ۶۰ شروع کردند به تحقیق و‌پژوهش در کارگاه‌ها و آزمایشگاه‌ها و انصافا به پیشرفت‌ها و دستاورد‌های بزرگ و اقتدار آفرینی دست یافتند. مگر همین اقتدار موشکی و پهبادی محصول تلاش همان جوانان در شرایط جنگ نبود که با کمک دانشگاه‌های کشور بحمدلله نشستند کارکردند و بحمدلله به نقطه‌ای رسیده‌ایم که الان رسیدیم و دنیا مات و مبهوت این سطح از اقتدار علمی و بازدارندگی کشور به خصوص درحوزه موشکی و پهبادی شده است.

علم زاییده بحران هاست

قادری، افزود: یک مسئله‌ای را هم فراموش نکنید، اینکه علم اساسا زائیده بحران و نیاز است. به همین خاطر دستاورد‌های بزرگ بشری در دوران بحرانی و شرایط سخت سیاسی و اجتماعی که جنگ در قله آن است، تولید و یا کشف شده‌اند.

معاون آموزش و عضو هیات علمی دانشگاه جامع امام حسین علیه السلام درباره اینکه جامعه دانشگاهی چگونه می‌تواند از سرمایه‌های انسانی و علمی خود محافظت کند و در عین حال مسیر آموزش و پژوهش را ادامه دهد؟، اضافه کرد: این مسئله مستقیما مرتبط با دو مقوله مهم امر تربیت و امر آموزش است. تربیت درست باعث می‌شود که استاد و دانشجو وظیفه شناس و تراز ما در شرایط بحرانی و جنگی به جای عافیت طلبی و جلای وطن، با روحیه ایمانی و جهادی پشت وطن را خالی نکرده و با همه وجود بماند و بایستد و خدمت کند. این نوع تعلق خاطر داشتن و به اصطلاح غیرت علمی در کنار قدرت و توان علمی اگر باشد هیچ گونه نگرانی نباید داشت و تبعا امر آموزش و پژوهش هم رو به جلو پیش می‌رود.

قادری، تاکید کرد: در اینجا اتفاقا همبستگی علمی جامعه دانشگاهی کشور امر بسیار مهمی است و باعث می‌شود تک تک واحد‌های دانشگاهی و تک تک اساتید و دانشجویان، درست مثل یک پیکر واحد و در قالب جزء به مثابه کل درخدمت هدف واحدی باشند که همانا دفاع از سرزمین مادری، تمامیت ارضی و حاکمیت ملی است در برابر مهاجمان و متجاوزان به آن آب و خاک. تا استاد متعهد و دانشجوی وظیفه شناس در میدان است دشمن هیچ غلطی نخواهد توانست انجام بدهد.

قادری، اضافه کرد: ناگفته نماند توجه به دوگانه "ماموریت" و "معیشت" از سوی متولیان امر، که اولی نیاز هویتی و معنوی سرمایه‌های انسانی و علمی جامعه دانشگاهی را تامین و تضمین می‌کند و دومی نیاز‌های جاری و مادی ایشان را، در محافظت و نگهداشت از این سرمایه‌های ملی بعضا بی بدیل نقش و سهم بسزایی دارند.