پیشنهاد سردبیر
از تنگه هرمز تا فضای مجازی در همایش ملی مهندسی کامپیوتر

دبیر ششمین همایش پژوهش‌های نوین در مهندسی کامپیوتر عنوان کرد

رصدخانه مراغه؛ احیاکننده علم در دل ویرانی‌های مغول

یک استاد تاریخ و عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد در گفت‌وگو با آناتک:

دلنوشته «ابوالحسن داوودی» برای ایران/ خانه‌ای به نام ایران

ابوالحسن داوودی در متنی نوشت: وطـــن» بـــرای مـــن مفهـــومش «خانـــــه»است، خانه‌ای به وسعت یک میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار و صد و نود کیلومترمربع ... «خانه»ای به نام «ایران» که بدون آن مفهوم «عشق»، «خانواده»، «امنیت» و دریک کلمه، «تمامی زندگی » برایم بی معناست. 

به گزارش خبرگزاری آنا، ابوالحسن داوودی در متنی نوشت:

«وطـــن» بـــرای مـــن مفهـــومش «خانـــــه»است، خانه‌ای به وسعت یک میلیون و ششصد و چهل و هشت هزار و صد و نود کیلومترمربع ... «خانه»ای به نام «ایران» که بدون آن مفهوم «عشق»، «خانواده»، «امنیت» و دریک کلمه، «تمامی زندگی » برایم بی معناست. 

«ایران» و بندهای ناگسستنی‌ام به آن، تنها دکترین غیرقابل تغییری است که هماره و همیشه در همه طول و عرض زندگی‌ام،  بوده و تا لحظه مرگ نیز خواهد ماند. 

...«زادبوم» من، «ایران» ما، از جنگی تحمیل شده و ناعادلانه، سخت زخمی است 

... برای ایران مان ، برای رهایی‌اش از این ورطه هولناک، شفا آرزو می‌کنم.  

... آرزو می‌کنم «وطن» به عنوان بزرگ‌ترین دارایی و عشق مان، به عنوان گرم‌ترین آغوشی که هزاران سال هر مصیبتی را از سر گذرانده و بر رویمان گشوده مانده - نه زمین سوخته- که همچنان یکپارچه و آباد ، سرافراز ومهربان،  برایمان بماند. برای همه ایرانیانی که دل درگرو «وطن» دارند. برای ما و نسل های بعد. برای همیشه.

انتهای پیام/

ارسال نظر