مرثیه‌ای برای ایران از زبان شاعر تاجیک/ من هم شهید زنده ایرانم!

یک شاعر تاجیک در واکنش به حملات آمریکایی-صهیونی، شعری سرشار از اندوه، همدلی و تصویرسازی از رنج و مقاومت سرود و آن را به مردم ایران تقدیم کرد.

به گزارش خبرگزاری آنا، «گلنوز توهیریان» شاعر تاجیک در واکنش به حملات آمریکایی-صهیونی شعری با عنوان «شهید زنده» سرود و آن را به مردم ایران تقدیم کرد؛ شعری سرشار از اندوه، همدلی و تصویرسازی از رنج و مقاومت.

 اینشعر در ادامه می آید:

«من هم شهید زندهٔ ایران خونینم.

صدبرگ هم‌رنگ شبان سخت و سنگینم

نیمم در این دنیـا و نیم من در آن دنیا.

زین به روز تا خورشید و مهتاب است، غمگینم

هابیل روی دست قابیل است، می‌چرخد

در عصرها، در دشت‌های خشک دیرینم

وقتی برای گور کردن هم نبود، ایران.

یا این زمین آگنده است و جا نمی‌بینم

افسوس‌های اولین و آخرین بر لب.

گل‌ها برای پشت گوش مردگان چینم

گفتم ادیبی را: برون رو از وطن، می‌گفت:

سنگم، ولی در جای پاک خویش وزنینم

آزاد بودند و ندانستند آزادند.

من هم، وگرنه، از همین فرهنگ، از این دینم

کفتارها، از بوی خون تازه می‌رقصید...

من هم شهید زندهٔ ایران خونینم»

انتهای پیام/

ارسال نظر