مجلس خبرگان رهبری ولی فقیه و فرمانده کل قوا را به مردم معرفی کند

به گزارش خبرگزاری آنا،ترور رهبر انقلاب اسلامی توسط دشمنان ملت ایران، حادثه‌ای عادی در عرصه منازعات سیاسی و نظامی نیست. این واقعه، در معنای عمیق خود، عبور آشکار نظام سلطه از آخرین مرز‌های قواعد پذیرفته‌شده در روابط بین‌الملل است؛ مرزی که تا پیش از این حتی در سخت‌ترین تقابل‌های ژئوپلیتیکی نیز به ندرت شکسته می‌شد. ترور رهبر یک کشور مستقل، در حقیقت اعلام صریح این گزاره است که دشمنان ایران، دیگر تقابل با جمهوری اسلامی را در چارچوب‌های محدود دیپلماتیک یا رقابت‌های منطقه‌ای تعریف نمی‌کنند، بلکه آن را به سطح یک مواجهه راهبردی تمام‌عیار ارتقا داده‌اند.

در چنین شرایطی، هرگونه تحلیل ساده‌انگارانه از ماهیت این تقابل، و هرگونه تلاش برای تقلیل آن به اختلافات مقطعی میان دولت‌ها، نه تنها کمکی به فهم واقعیت نمی‌کند، بلکه می‌تواند موجب اختلال در تصمیم‌گیری‌های حیاتی کشور شود.

از این منظر، اظهارات اخیر جناب آقای مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور محترم، مبنی بر عذرخواهی از برخی دولت‌های منطقه و اعلام ابلاغ دستور به نیرو‌های مسلح برای توقف حملات به خاک این کشورها، موجب شگفتی و نگرانی جدی در میان نخبگان سیاسی و راهبردی کشور شده است.

در لحظه‌ای که دشمنان ملت ایران با ترور رهبر انقلاب عملاً وارد مرحله‌ای تازه از جنگ شده‌اند، طرح چنین مواضعی نه تنها با الزامات بازدارندگی راهبردی سازگار نیست، بلکه این خطر را ایجاد می‌کند که دشمنان ایران آن را نشانه‌ای از تزلزل در اراده ملی تلقی کنند؛ کما اینکه بلافاصله رئیس جمهور جنایتکار آمریکا به این سخنان واکش نشان داد و آن را نشانه شکست ایران اعلام کرد.

باید با صراحت یادآور شد که آنچه نیرو‌های مسلح جمهوری اسلامی ایران در روز‌های اخیر انجام داده‌اند، اقدامی شتاب‌زده یا آتش به اختیار نبوده است. این اقدامات در چارچوب راهبرد «منطقه‌ای شدن جنگ» صورت گرفته که توسط امام شهید به وضوح تبیین شده بود.

در منطق این راهبرد، هر نقطه‌ای از منطقه که به پایگاه عملیات، پشتیبانی یا سازماندهی دشمن علیه ملت ایران تبدیل شود، عملاً از وضعیت بی‌طرفی خارج شده و به بخشی از میدان تقابل بدل می‌شود. بنابراین، هدف قرار گرفتن چنین نقاطی نه تعرض به ملت‌های منطقه، بلکه اقدامی در چارچوب دفاع مشروع و بازگرداندن هزینه ناامنی به عاملان واقعی آن است. از این رو، طرح مسئله عذرخواهی از دولت‌هایی که خاک خود را در اختیار پایگاه‌ها و زیرساخت‌های دشمن قرار داده‌اند، نه تنها با منطق امنیتی سازگار نیست، بلکه می‌تواند این تصور نادرست را ایجاد کند که ایران مسئول ناامنی‌هایی است که در واقع محصول حضور نیرو‌های بیگانه در منطقه است؛ لذا از نیرو‌های مسلح کشور انتظار می‌رود که بدون تأثیرپذیری از مواضع شتاب‌زده، مأموریت خود در مسیر تنبیه متجاوز تا اخراج کامل نیرو‌های نظامی آمریکا از غرب آسیا ادامه دهند.

امروز، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند انسجام ملی حول انتقام از دشمن هستیم. در چنین شرایطی، هر سخنی که به تضعیف این انسجام یا ایجاد تردید در ضرورت پاسخ قاطع به تجاوز بینجامد، ناخواسته در مسیر فرسایش قدرت ملی قرار می‌گیرد.

در چنین شرایط خطیر و بی‌سابقه‌ای، مسئله تثبیت سریع مرجع عالی فرماندهی و رهبری کشور دیگر صرفاً یک موضوع تشریفاتی یا اداری نیست، بلکه یک ضرورت حیاتی برای امنیت ملی و انسجام راهبردی جمهوری اسلامی ایران است. تجربه تاریخی نشان داده که در لحظات بحران‌های بزرگ، آنچه یک ملت را از تزلزل و پراکندگی حفظ می‌کند، وجود یک نقطه ثقل روشن در ساختار تصمیم‌گیری است؛ نقطه‌ای که اراده ملی، قدرت نظامی و جهت‌گیری سیاسی کشور حول آن همگرا شود. در نظام جمهوری اسلامی این نقطه ثقل همان جایگاه ولایت و رهبری است. از این رو انتظار می‌رود مجلس خبرگان رهبری با درک حساسیت شرایط، بدون هرگونه تعلل و در کوتاه‌ترین زمان ممکن نسبت به تعیین رهبر و ولی‌فقیه جدید اقدام کند؛ چرا که در شرایطی که دشمنان ایران آشکارا راهبرد «ضربه به رأس نظام» را در پیش گرفته‌اند، طولانی شدن خلأ در رأس هرم فرماندهی می‌تواند به ارسال سیگنال‌های خطا به دشمن و ایجاد اختلال در انسجام راهبردی کشور منجر شود.

 حزب تمدن نوین اسلامی

 ۱۶ اسفند ۱۴۰۴