سوخت‌شدن مالیات آمریکایی‌ها در کوره ناوگان پنجم

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، ناو فورد تنها یک شناور جنگی نیست؛ هزینه عملیاتی سالانه آن نزدیک به ۱.۱۸ میلیارد دلار است. حضور همزمان دو ناو فورد و لینکلن در منطقه، بیش از ۱۵ میلیون دلار هزینه روزانه بر بودجه مالیات‌دهندگان تحمیل می‌کند. این رقم شامل نگهداری ۴۵۰۰ نیروی انسانی و ۷۵ فروند هواگرد پیشرفته می‌شود و هزینه‌های نگهداری هر ساعت پرواز هزاران دلار استهلاک ایجاد می‌کند. در اقتصادی که با تورم ساختاری و بدهی عمومی ۳۴ تریلیون دلاری روبه‌روست، این استقرار طولانی‌مدت، فشار قابل توجهی بر منابع مالی آمریکا وارد می‌کند.

تصلب کلاس فورد و محدودیت نوسازی

نیروی دریایی آمریکا برای پیش‌خرید ناو‌های جدید در بودجه ۲۰۲۶ درخواست ۳.۴۳ میلیارد دلار کرده است. در حالی که ناو فورد هنوز با مشکلات عملیاتی منجنیق‌های الکترومغناطیسی مواجه است، این درخواست نشان‌دهنده محدودیت‌های اقتصادی در پروژه‌های نظامی و پیچیدگی تصمیم‌گیری برای جایگزینی کلاس نیمیتز است. تخصیص هر دلار اضافی برای این پروژه‌های پرهزینه، بر برنامه‌های زیرساختی و رفاهی داخل آمریکا اثر مستقیم می‌گذارد.

فرسایش لجستیک

استقرار ۴۰ هزار نظامی در غرب آسیا و نگهداری پایگاه‌های دائمی، آمریکا را با وضعیت کشش بیش از حد استراتژیک مواجه کرده است. هزینه‌های نظامی بالا و طولانی‌مدت این استقرار، توان مالی کشور را تحت فشار قرار داده و نیاز به حصول نتایج ملموس از مذاکرات هسته‌ای را برجسته می‌کند.

پیامد‌ها برای دیپلماسی

در صورت عدم دستیابی به توافق سریع در مذاکرات مسقط و ژنو، بازگشت ناو فورد به پایگاه نورفولک بدون دستاورد اقتصادی یا سیاسی ملموس، نشان‌دهنده محدودیت کارآمدی ابزار‌های نظامی آمریکا در همراهی با سیاست خارجی خواهد بود. این شرایط شکاف میان اولویت‌های نظامی و اقتصادی داخلی را آشکارتر می‌کند و فشار بر بودجه و خزانه‌داری را افزایش می‌دهد.

حرکت ناو فورد، علاوه بر بعد نظامی، نشان‌دهنده محدودیت منابع مالی آمریکا و ضرورت حصول نتیجه از مذاکرات دیپلماتیک است. ادامه این استقرار، اگر بدون دستاورد باشد، هزینه‌های سنگین مالی و فشار بر سیاست داخلی ایالات متحده را تشدید خواهد کرد.