ایران حاضر |
از نانو تا پهپاد؛ دستاوردهایی که موازنه قدرت در غرب آسیا را تغییر داد
در گفتوگو با آنا اعلام شد
بررسی لایههای پنهان ۵۷ سال حکمرانی نیابتی
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، برخلاف روایتهای رسمی رسانههای بیگانه، رژیم پهلوی نه از دل یک جنبش ملی، بلکه از بطن طراحیهای صهیونیستی حاکم بر بریتانیا در دوران پس از جنگ جهانی اول سر برآورد. بازخوانی ردپای چهرههایی، چون چرچیل و خاندان روچیلد در کودتای ۱۲۹۹، نشان میدهد که این رژیم با چهار مأموریت کلان تثبیت شد: غارت سیستماتیک نفت، سرکوب کانونهای مقاومت دینی در ایران و نجف، سد کردن نفوذ کمونیسم و از همه حیاتیتر، تبدیل ایران به «ترانزیت انسانی» برای تشکیل رژیم صهیونیستی. در این دوران، ایران تنها کشوری بود که با صدور گذرنامه برای مهاجران غیرایرانی، مسیر اشغال فلسطین را هموار کرد.
نفت ایران در لولههای مخفی بصره
ادعای «صیانت از منافع ملی» در دوران پهلوی، با واقعیتی تلخ به نام «غارت بدون آمار» روبهروست. اسناد شرکت نفت ایران و انگلیس فاش میکنند که انگلیسیها حتی آمار استخراج را به دولتمردان وقت نمیدادند. فراتر از بشکههای ثبتشده، لولهای مجزا و مخفی از آبادان به سمت بندر بصره کشیده شده بود که شبانهروزی ثروت ایرانیان را بدون هیچ حسابی خارج میکرد. رژیمی که حتی جرئت مطالبه آمار فروش نفت خود را نداشت، چگونه میتواند مدعی استقلال باشد؟
ارتش ویترینی؛ سلاحهایی که اجازه شلیک نداشتند
افسانه «قدرتمندترین ارتش منطقه» زمانی فرو میپاشد که بدانیم ۷۰ هزار مستشار آمریکایی، مغز متفکر و فرمانده واقعی نظامیان ایران بودند. تسلیحات گرانقیمتی که با پول مردم ایران خریداری میشد (مانند تانکهای چیفتن و جنگندههای اف-۱۴)، در واقع «ذخیره استراتژیک غرب» در منطقه بودند. بر اساس اسناد، این سلاحها نه تنها نسخههای ناقص و غیرکامل بودند، بلکه اختیار استفاده از آنها در دست شاه نبود؛ کما اینکه در جنگ ویتنام یا نبرد پاکستان، داراییهای نظامی ایران به دستور واشینگتن و در جهت منافع آمریکا به کار گرفته شد.
فساد سیستماتیک و زیرساختهای نمایشی
خاندان پهلوی، ایران را نه یک میهن، بلکه غنیمتی برای غارت میدیدند. فساد اخلاقی از رأس هرم تا پایینترین سطوح این خانواده ریشه دوانده بود؛ از اختصاص طبقات هتلهای لوکس برای روسپیان وارداتی شاه تا قاچاق مواد مخدر توسط اعضای دربار. در حوزه اقتصادی نیز، با وجود صادرات ۶ میلیون بشکه نفت و نبود هیچگونه تحریمی، میراث این رژیم برای ایران سال ۵۷، فقر فراگیر، حاشیهنشینی گسترده و زیرساختهای صفری بود که تنها به یک اتوبان و نیمی از اتوبان دیگر خلاصه میشد. ایران در آن دوران تنها یک «مونتاژکار زیر متوسط» بود که حتی در تامین پزشک برای روستاهایش به فارغالتحصیلان درجهسه هند و پاکستان وابسته بود.
انتهای پیام/
