واکاوی تغییر دکترین نظامی پنتاگون از «ضربه اول» به «انفعال استراتژیک»
چرا واشنگتن همزمان با لبخند در مسقط تحریم جدید وضع میکند؟
چرا دکترین جنگ منطقهای ترامپ را به زانو درآورد؟
بررسی یک چرخه معیوب در نظام سلامت
چرا تماشای چندباره سریالهای آشنا باعث آرامش میشود
در سالهای اخیر، مفهوم «Comfort Show» یا «سریال آرامشبخش» بیش از گذشته وارد زبان روزمره شده است. روانشناسان توضیح میدهند که بازبینی مکرر یک سریال، رفتاری رایج و قابلتوضیح از نظر روانشناختی است و برای بسیاری از افراد به بخشی از راههای کنار آمدن با استرس و فشار زندگی تبدیل شده است.
Comfort Show چیست
طبق توضیح کلینیک کلیولند و گفتوگوی «Friday Things» با دکتر «الکساندرا گُلد»، «سریال آرامشبخش» به سریالی گفته میشود که فرد بارها به آن بازمیگردد، چون بهطور محسوسی حس آرامش، امنیت و کاهش تنش ایجاد میکند. این سریالها معمولاً قابل پیشبینیاند، شخصیتهای آشنا دارند و نیاز به تمرکز ذهنی بالا ندارند. به همین دلیل، تماشای آنها بهعنوان نوعی «خودآرامسازی» یا «self-soothing» توصیف میشود.
دلایل روانشناختی تماشای چندباره یک سریال
بر اساس گزارش «Psychology Today»، یکی از دلایل اصلی این رفتار، کاهش بار شناختی است. تماشای یک سریال جدید نیاز به پردازش اطلاعات تازه، شخصیتهای جدید و روایتهای غیرقابل پیشبینی دارد، اما در سریالهای آشنا، مغز با حداقلِ تلاش میتواند داستان را دنبال کند. این موضوع باعث میشود مغز احساس راحتی بیشتری داشته باشد.
یکی از دلایل اصلی این رفتار، کاهش بار شناختی است. تماشای یک سریال جدید نیاز به پردازش اطلاعات تازه، شخصیتهای جدید و روایتهای غیرقابل پیشبینی دارد، اما در سریالهای آشنا، مغز با حداقلِ تلاش میتواند داستان را دنبال کند. این موضوع باعث میشود مغز احساس راحتی بیشتری داشته باشد
کلینیک کلیولند توضیح میدهد که برای افراد مضطرب، دانستن پایان داستان و آگاهی از آنچه قرار است اتفاق بیفتد، احساس کنترل و امنیت ایجاد میکند. این پیشبینیپذیری میتواند به کاهش استرس کمک کند.
نقش نوستالژی و آشنایی
در گزارش Psychology Today اشاره شده است که پدیدهای به نام «اثر مواجه مکرر» باعث میشود انسان فعالیتهایی را که بارها تجربه کرده است، بیشتر دوست داشته باشد. سریالهای قدیمی میتواند فرد را به دورهای از زندگی که برای او خوشایند بوده برگرداند و این پیوند احساسی، آرامش را تقویت میکند.
فرار از واقعیت
یکی از دلایل مهمی که در گزارشهای مختلف به آن اشاره شده، استفاده از سریالهای تکراری بهعنوان راهی برای فاصله گرفتن موقت از فشارهای زندگی است. طبق این گزارش تماشای یک دنیای آشنا و قابل پیشبینی، به افراد اجازه میدهد برای مدتی از استرس، اخبار منفی و مسئولیتهای روزمره فاصله بگیرند. این فرار موقت، بهعنوان یک مکانیسم دفاعی رایج شناخته میشود.
پناهگاهی در برابر تلاطم زندگی
در جهان پرتلاطم امروز که احساس ناتوانی در آن شایع است، تماشای مجدد سریالهای قدیمی، حس کوچک، اما معناداری از کنترل را به افراد بازمیگرداند. آشنایی با داستان و شخصیتها به ویژه در مواقع استرس، احساس امنیت و آرامش ایجاد میکند. این تکرار آگاهانه، نوعی پناهگاه روانی در برابر ناپایداریهای زندگی فراهم میکند و یادآور میشود که برخی امور در دنیای پیشبینیناپذیر، ثابت و اطمینانبخش باقی میمانند.
بر اساس گزارش Friday Things و کلینیک کلیولند، بعد از روزی پر از تصمیمگیری، فشار کاری و تنش، بسیاری از افراد ترجیح میدهند بهجای رویارویی با داستانهای جدید و پیچیده، سراغ سریالهایی بروند که از قبل میشناسند. این کار به مغز اجازه میدهد استراحت کند، از عدم قطعیت دور بماند و با کمترین انرژی ذهنی، حس آرامش و ثبات را تجربه کند.
رابطههای پاراسوشال، به معنای دلبستگیهای یکطرفه به سلبریتیها، اینفلوئنسرها یا شخصیتهای داستانی است. دیدن چندباره سریالها ممکن است به این دلیل باشد. این افراد با دیدن سریالهای مورد علاقه خود به دنبال یافتن حس تعلق هستند. این وسواس میتواند در قبال تماشای مکرر یک سریال بهخاطر شیفتگی نسبت به یک شخصیت یا بازیگر نیز بروز کند
تماشای چندباره یک سریال به صورت افراطی میتواند خطرناک باشد
با وجود اینکه دیدن یک سریال تکراری ذاتاً ایرادی ندارد، دکتر «چایلدز» در گفتوگو با کلینیک کلیولند اشاره کرده است که اگر دیدن سریال دیگر احساس آرامش نمیدهد و حال شخص را بدتر میکند، یا اگر بیشتر در دنیای آن سریال زندگی میکند تا در دنیای واقعی، شاید وقتش رسیده باشد که با یک دوست قابل اعتماد یا یک درمانگر صحبت کند.
خطر روابط پاراسوشال
رابطههای پاراسوشال، به معنای دلبستگیهای یکطرفه به سلبریتیها، اینفلوئنسرها یا شخصیتهای داستانی است. دیدن چندباره سریالها ممکن است به این دلیل باشد. این افراد با دیدن سریالهای مورد علاقه خود به دنبال یافتن حس تعلق هستند. این وسواس میتواند در قبال تماشای مکرر یک سریال بهخاطر شیفتگی نسبت به یک شخصیت یا بازیگر نیز بروز کند. اگر این علاقه با نشانههایی، چون نشخوار ذهنی مداوم، افکار وسواسگونه و ناتوانی در تفکیک شخصیت از بازیگر همراه باشد، به یک رفتار ناسالم تبدیل میشود.
راه خروج از این وضعیت، سرمایهگذاری بر روابط واقعی است. تلاش آگاهانه برای ایجاد یا تقویت ارتباطهای معنادار با افرادی که در زندگی روزمره حضور دارند، میتواند بسیار مفید باشد. این کار باعث میشود تنهایی نه با توهم، بلکه با پیوندهای زنده و دوسویه درمان شود.
انتهای پیام/
