جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا
خطای محاسباتی در اتاقهای فکر واشنگتن
سالن ناقص ارشاد؛ نمادی از بیتوجهی به هنرمندان محلی است
مالک آبسالان، کارگردان، نویسنده و بازیگر نمایش خیابانی «چهل تیکه از حکایت حکیم» از استان ایلام، در حاشیه چهلوچهارمین جشنواره تئاتر فجر در گفتوگو با خبرنگار خبرگزاری آنا از دشواریهای کار در عرصه تئاتر خیابانی و کمبودهای زیرساختی در شهرستان دهلران گفت.
وی با اشاره به مجتمع فرهنگی ناتمام ارشاد در این شهرستان، این پروژه را نمادی از بیتوجهی به هنرمندان منطقه دانست.
اجرای کمدی ایرانی با الهام از خسرو و شیرین
نمایش «چهل تیکه از حکایت حکیم» در بخش تئاتر خیابانی چهلوچهارمین جشنواره تئاتر فجر، اقتباسی امروزی و کمدی از داستان «خسرو و شیرین» نظامی گنجوی است.
آبسالان در این باره توضیح داد: اثر ما داستان شیرین و فرهاد را در قالب مشکلات اقتصادی و معیشتی امروز، به ویژه از زبان یک بازیگر تئاتر که نمیتواند زندگی متعارفی داشته باشد، روایت میکند. سعی کردیم مسائل پیش روی جوانان در امر ازدواج، کار و مسکن را به زبان کمیک بیان کنیم.
تئاتر خیابانی: هنری غریب و مهجور
آبسالان با اشاره به اهمیت تئاتر خیابانی به دلیل دسترسی مستقیم و بدون واسطه به مخاطب عام، به چالشهای پیش روی این هنر پرداخت: «متأسفانه همیشه نگاهی دستدوم به تئاتر خیابانی وجود دارد. این گونه نمایشی، فاقد گیشه، تهیهکننده ثابت و اسپانسر است و تمام هزینهها معمولاً بر عهده کارگردان است. کمک هزینهها ناکافی، جوایز کم و فرصت اجرای عمومی محدود است. اگر اثری به جشنواره راه یابد، اجرا میشود و اگر نه، معمولاً فرصتی برای دیده شدن پیدا نمیکند.
انتقاد از انتخاب داوران غیرمتخصص
این هنرمند ایلامی در ادامه به موضوع داوری در جشنوارهها اشاره کرد و گفت: گاهی شاهدیم افرادی در مسند قضاوت جشنوارههای تئاتر خیابانی قرار میگیرند که یا تجربه عملی کافی ندارند یا ممکن است بدهبستانهایی در کار باشد. این موضوع هنرمندان را میرنجاند. با احترام به تمام زحمتکشان، اما به صرف اینکه فردی بازیگر سینماست، لزوماً صلاحیت داوری تئاتر خیابانی را ندارد. انتظار میرود از متخصصان واقعی این عرصه استفاده شود.
فریاد هنرمندان دهلران برای یک سالن ساده
او با بیان درد مردم هنردوست دهلران، به وضعیت اسفبار زیرساختهای فرهنگی این شهرستان اشاره کرد: سالهاست اعتراض میکنیم. مسئولان رده بالا نیز آمدهاند. دهلران با وجود ثروتهای طبیعی مانند نفت، گاز و پتروشیمی، از ابتداییترین امکانات فرهنگی محروم است. گاهی مجبوریم در پارکها تمرین کنیم و این بسیار غمانگیز است.
نماد بیتوجهی: مجتمع ناتمام ارشاد در بیابان
آبسالان با اشاره به یک پروژه نیمهکاره، تصویری عینی از این محرومیت ترسیم کرد: یک مجتمع فرهنگی در بیرون شهر، در جاده دهلران به مهران ساخته شده که ناتمام مانده است. میلیاردها تومان هزینه شده، اما مجتمع ناقص رها شده. در بیابان واقع شده و هیچ مکانی برای هنرمندان کشور ندارد. سالن تئاترش کامل نیست و هرچه فریاد میزنیم، درست نمیشود. این وضع با شأن مردم هنرپرور و هنرمندان شریف دهلران سازگار نیست. نمیدانم مشکل واقعی چیست که سالهاست تئاتر خیابانی ما آواره است.
وی در پایان با بیان امیدواری نسبت به آینده گفت: امیدوارم روزی برسد که تئاتر خیابانی به جایگاه واقعی خود برسد، فعالانش حمایت شوند و زیرساختهای لازم برای هنرمندان سراسر کشور، از جمله در مناطق کمتربرخوردار مانند دهلران، فراهم شو
انتهای پیام/
