دوقطبی سیاسی ممنوع

به گزارش خبرگزاری آنا، نزاع‌های سیاسی در شرایط کنونی کشور، نه‌تنها کمکی به حل مسائل اساسی مردم نمی‌کند، بلکه بخش قابل‌توجهی از توان مدیریتی و رسانه‌ای کشور را به حاشیه می‌برد. در وضعیتی که کشور با چالش‌های پیچیده ، فشار‌های خارجی و تحولات مهم منطقه‌ای و بین‌المللی مواجه است، اولویت‌بخشی به جدال‌های جناحی عملاً به معنای غفلت از مسائل اصلی و مطالبات واقعی جامعه خواهد بود. تجربه نشان داده است که دعوا‌های سیاسی، بیش از آنکه به اصلاح امور منجر شود، موجب تعمیق بی‌اعتمادی و افزایش هزینه‌های اداره کشور می‌شود.

در چنین شرایطی، آنچه بیش از هر چیز ضرورت دارد، تمرکز بر کارآمدی، تصمیم‌گیری به‌موقع و هم‌افزایی میان نهاد‌های مسئول است. نقد منصفانه و کارشناسی جایگاه خود را دارد، اما تبدیل نقد به نزاع و تخریب، فضای عمومی کشور را ملتهب و مسیر اصلاح را مسدود می‌کند. عبور از این مرحله حساس، مستلزم آن است که فعالان سیاسی و رسانه‌ای، منافع ملی را بر رقابت‌های کوتاه‌مدت جناحی ترجیح دهند.

تمرکز بر ثبات پیش‌نیاز اعتماد و آرامش اجتماعی

ثبات اقتصادی، سیاسی و روانی جامعه، یکی از اصلی‌ترین مؤلفه‌های اعتماد عمومی و شرط لازم برای بهبود معیشت مردم است. بی‌ثباتی در تصمیمات، پیام‌ها و فضای سیاسی، مستقیماً بر بازار، سرمایه‌گذاری و امنیت روانی جامعه اثر می‌گذارد و هزینه‌های مضاعفی را بر مردم تحمیل می‌کند. در چنین فضایی، فعالان اقتصادی و اقشار مختلف جامعه قادر به برنامه‌ریزی بلندمدت نبوده و نااطمینانی به رفتار غالب تبدیل می‌شود.

از این رو، تمرکز بر ایجاد و حفظ ثبات، باید به یک راهبرد مشترک میان دولت، سایر قوا و جریان‌های سیاسی تبدیل شود. حمایت از اقدامات اصلاحی دولت، پرهیز از ارسال سیگنال‌های متناقض و تقویت گفتمان آرامش و عقلانیت، می‌تواند زمینه عبور تدریجی از مشکلات را فراهم کند. بدون ثبات، هیچ برنامه اقتصادی یا اجتماعی به نتیجه نخواهد رسید و هرگونه اصلاح ساختاری با مانع جدی روبه‌رو خواهد شد.

سیگنال ضعف ممنوع

 نزاع سیاسی بازی در زمین دشمن

یکی از اهداف اصلی دشمنان جمهوری اسلامی، تضعیف انسجام داخلی و مشغول‌سازی کشور به اختلافات درونی است. نزاع‌های سیاسی، به‌ویژه زمانی که با تخریب، اتهام‌زنی و سیاه‌نمایی همراه می‌شود، دقیقاً همان بستری را فراهم می‌کند که دشمن برای پیشبرد جنگ ترکیبی خود به آن نیاز دارد. در چنین فضایی، تصویر ناتوانی و اختلاف در داخل، به‌عنوان ابزار فشار در عرصه بین‌المللی مورد سوءاستفاده قرار می‌گیرد.

بی‌توجهی به این واقعیت، می‌تواند هزینه‌های امنیتی، اقتصادی و سیاسی قابل‌توجهی برای کشور به‌همراه داشته باشد. هوشمندی سیاسی ایجاب می‌کند که جریان‌های مختلف، حتی در اوج اختلاف نظر، خطوط قرمز منافع ملی را رعایت کنند و اجازه ندهند رقابت‌های داخلی به عاملی برای تقویت دشمن تبدیل شود. وحدت در عین اختلاف نظر، رمز عبور از شرایط پیچیده کنونی است.

پرهیز از دوقطبی‌سازی شرط حفظ انسجام اجتماعی

دوقطبی‌سازی جامعه و فضای سیاسی، یکی از خطرناک‌ترین پیامد‌های نزاع‌های کنترل‌نشده سیاسی است. زمانی که جامعه به دو جبهه متخاصم تقسیم می‌شود، گفت‌و‌گو، تفاهم و همکاری جای خود را به تقابل و سوءظن می‌دهد. این وضعیت، سرمایه اجتماعی کشور را تضعیف کرده و امکان اجماع بر سر راه‌حل‌های مشترک را از بین می‌برد.

حفظ انسجام اجتماعی، مستلزم پرهیز آگاهانه از ادبیات تحریک‌آمیز و روایت‌های تقابلی است. نخبگان سیاسی، رسانه‌ها و فعالان اجتماعی نقش تعیین‌کننده‌ای در شکل‌دهی به افکار عمومی دارند و می‌توانند با انتخاب زبان مسئولانه، از تشدید شکاف‌ها جلوگیری کنند. جامعه‌ای که از دوقطبی‌سازی فاصله بگیرد، توان بیشتری برای عبور از بحران‌ها و دستیابی به ثبات و پیشرفت خواهد داشت.