سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
رمزگشایی از «عملیات خون»؛ چرا موساد در خیابانهای تهران به دنبال «نداهای» جدید میگردد؟
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، همیشه اثبات دخالت مستقیم سرویسهای جاسوسی در ناآرامیهای داخلی، نیازمند گذشت زمان و افشای اسناد محرمانه بود؛ اما حوادث دیماه ۱۴۰۴ یک استثنای تاریخی است. این بار، حجم ذوقزدگی دشمنان قسمخورده ایران به قدری بود که خودشان زودتر از نهادهای امنیتی ایران، مهر تأیید بر دخالتهایشان زدند.
«مایک پمپئو»، وزیر خارجه سابق آمریکا و معمار فشار حداکثری، در توییتی که سند رسوایی دیپلماتیک غرب محسوب میشود، صراحتاً نوشت: «سال نو بر هر ایرانی در خیابان مبارک؛ همچنین بر هر مأمور موسادی که در کنار آنها راه میرود!» این جمله کوتاه، اعترافی بزرگ به حضور فیزیکی تروریستهای سرویس جاسوسی اسرائیل در کف خیابانهای تهران بود.
پایان دوران انکار
بررسی مواضع مقامات غربی نشان میدهد که استراتژی آنها از «حمایت لفظی» به «هدایت عملیاتی» تغییر کرده است. دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، با ادبیاتی که نقض آشکار حقوق بینالملل است، وقیحانه فرمان اشغال نهادهای دولتی را صادر کرد و گفت: «بریزید و سازمانها را بگیرید!»
در سوی دیگر، بنیامین نتانیاهو که دستانش به خون هزاران بیگناه در جنگ ۱۲ روزه آلوده است، بار دیگر نقاب صلحطلبی زد و از «آزادی ایران» سخن گفت. اما واقعیت میدانی چیز دیگری را نشان میداد: تلاش برای تکرار سناریوی لیبی و سوریه. روزنامه گاردین در تحلیلی هوشمندانه، این دلسوزیهای ظاهری را «خطرناک و فرصتطلبانه» خواند و هشدار داد که هدف نهایی، افزایش خونریزی و رنج مردم ایران است، نه دموکراسی.
بازخوانی سناریوی ۸۸
پروژه کشتهسازی، تاکتیک جدیدی نیست. حافظه تاریخی ملت ایران هنوز ماجرای مشکوک قتل «ندا آقاسلطان» در فتنه ۸۸ را به یاد دارد؛ سناریویی که بعدها حتی سازندگان مستندهای غربی نیز به ساختگی بودن آن اذعان کردند. حضور عجیب «آرش حجازی» در صحنه قتل و خروج فوری او از کشور، حلقههای مفقوده این پازل بود.
تحلیلگران امنیتی معتقدند اتفاقات دیماه ۱۴۰۴، نسخه بهروزرسانی شده همان سناریو بود. شبکه تروریستی عبری-عربی-غربی به دنبال خلق «نداهای جدید» بود تا با تحریک عواطف عمومی، بنزین بر آتش آشوب بریزد.
فقط به سر شلیک کنید!
اما شاید ترسناکترین بخش این پرونده، اعترافات لیدرهای میدانی دستگیر شده باشد. یکی از عوامل مسلح در بازجوییهای خود فاش کرده است که دستورالعملهای دریافتی از سرشبکهها، نه برای اعتراض، بلکه برای «کشتار» تنظیم شده بود.
وی اعتراف میکند: «رابط ما تأکید داشت که تیراندازی را تمرین کن؛ در شلوغیها باید سرِ طرف را بزنی، نه در و دیوار را!» این جمله کوتاه، عمق فاجعهای را نشان میدهد که برای ایران تدارک دیده شده بود. هدف، ایجاد یک جنگ داخلی تمامعیار بود که در آن، خون شهروندان عادی به ابزاری برای مشروعیتزدایی از نظام تبدیل شود.
شکست پروژه سوریهسازی
شبکه المیادین در گزارشی تحلیلی، دخالت اسرائیل را فراتر از اتهامزنی دانست و نوشت: «موساد علناً به حضور در میدان اعتراف کرده است.» با این حال، همانطور که ماشین جنگی صهیونیستها در جنگ ۱۲ روزه نظامی زمینگیر شد، در این «جنگ تروریستی» جدید نیز به در بسته خورد.
هوشیاری مردم و عدم همراهی با هستههای خشونت، باعث شد رویای تبدیل ایران به «سوریه دوم» و تجزیه کشور، بار دیگر در نطفه خفه شود. ایرانِ ۱۴۰۴ نشان داد که اگرچه ممکن است زخمهایی از خیانت بر تن داشته باشد، اما اجازه نخواهد داد خیابانهایش به جولانگاه مأموران موساد تبدیل شود.
انتهای پیام/
