سند رسمی مهندسی آشوبها از سوی سازمان منافقین منتشر شد
شکست پروژه ارتباطات سایه در اغتشاشات اخیر
اغتشاش تحت هدایت دشمن/ لزوم هشیاری خانوادهها و مردم
به گزارش خبرگزاری آنا، چند شبی است که خیابانهای تهران و برخی شهرهای ایران شلوغ است، اما این شلوغی صدای اعتراض نیست. صدای اعتراض خوابید و خود را از خط اغتشاش دور کرد یا حداقل آنهایی که اعتراض دارند خط خود را از اغتشاشگران جدا کردند تا دشمن در رسانهها و افکار عمومی جهان اعتراض را اغتشاش و دشمنی با نظام جا نزند.
اما همه چیز از اینجا به بعد شروع میشود. دشمن نیروهایش را در قالب اغتشاش به میدان خوانده است. میدانی که این بار نه آسمان است و نه فرامرزی است بلکه خیابانهای شهرها است. اما قربانیها همانها هستند که در جنگ ۱۲ روزه هم هدف حملات دشمن دجال بودند. بله مردم این بار هم قربانی میشوند، اما با یک تفاوت که اگر دشمن در نوبت قبلی سراغ حمله مستقیم رفت این بار جوانان و خانوادهها را فریب میدهد و به میدان میکشاندِو مردم و جوانان را نیروهایش در خیابان میزنند و کشتهسازی میکند.
دشمن همان است، اما زخمیتر
فراموش نکنیم این همان دشمنی است که شکست خورد. اما در مورد دشمن شکست خورده باید بیبشتر از دشمن عادی هشیار بود. دشمن زخم خورده قطعا برمیگردد و حالا نیز برگشته است. سناریویی که الان در کشور پیاده میشود برنامهای بود که قرار بود در جنگ ۱۲ روزه در ایران پیاده شود. خیال خام دشمن این بود که حمله کند و عوامل و مزدوران خود را از درون فعال کند و با حملات تروریستی و پس از ترور فرماندهان عالی و همچنین هدف قرار دادن مکانهای حساس پیکره نظام را از هم بپاشاند. از طرفی امید داشت که مردم میدان را خالی کنند که ملت ایران مشت محکمی بر پیکره دشمن کوبیدند.
اما این نقشه و برنامه هرگز از روی میز دشمن کنار گذاشته نشد که هیچ، اتفاقا به تنها امید دشمن برای ضربه زدن به ایران اسلامی تبدیل شد. دشمنی که از حمله نظامی مایوس شد فهمید که تنها راه نفوذ در کشور فاصله انداختن بین مردم و نظام است. بدین ترتیب فشار اقتصادی را که قبلا نیز در دستور کارش بود چندین برابر کرد. هرچند در ماجرای گرانیها نمیتواند از سوء مدیریتها صرف نظر کرد، اما باید این را در نظر داشت که عامل گرانی که بود و چه کسی بود؟ همین سوال را که بپرسیم پاسخ کاملا مشخص میشود. روشن میشود که سود شلوغی برای کیست؟ اغتشاش چیست و چرا باید ملت ضربه بخورند؟
اما همه چیز به همینجا هم ختم نمیشود باید حواسمان باشد که بهانه دست دشمن ندهیم. اگر روزی دشمن جرات یکبار حمله کردن با ما را نداشت این از اتحاد و همدلی بود. اگر روزی حمله کرد و پشیمان شد باز هم این از اتحاد ملت بود که خود تقاضای أتشبس داد. اما نباید این سیگنال را برای دشمن ارسال کرد که بین نظام و مردم جدایی افتاده است. بله حساب اغتشاش از اعتراض جدا است و آنکس که در خیابان به کشور آسیب میرساند حسابش از اعتراض گذشته است.
چرا خبری از کسبه نیست؟
بله سوال اصلی اینجا است که کسبه الان کجای این اعتراض هستند؟
کشبه اعتراض داشتند و اعتراضشان نیز از طرف بالاترین مقامهای حکومتی که رهبر و روسای قوای سه گانه بودند شنیده شد. نمایندگان مجلس و وزرا و سایر نهادها نیز صدای اعتراض را شنیدند و حق را به معترض دادند. حتی رهبر انقلاب از بازاریان حمایت کردند و بازاری را از ارکان مهم انقلاب برشمردند. اما وقتی پای اغتشاش میان آمد بازاریان و اصناف خود را کنار کشیدند.
در میان اغتشاشات اصناف و بازاریان جزو قشری هستند که بیشتر از سایر اقشار جامعه آسیب میبینند. در این چند روز شاهد ضرر چندین برابری اصناف و بازاریان بودیم که به دلیل تعطیلی زودهنگام بازار و همچنین آسیب به مغازهها و املاک توسط اغتشاشگران رخ داد.
مطالبه مردم و به خصوص کسبه را نیز اغتشاشگران و سردمداران آنان از خارج کشور مصادره کردند. این امر باعث میشود صدای معترض نیز شنیده نشود حال اینکه اعتراض یکی از بایستههای پویایی حکومتها بوده و هست. اما اینکه عدهای به نام اعتراض و با اغتشاش به جامعه آسیب بزنند نه قابل گذشت است و نه قابل اغماض و همراهی. پس کسبه نیز با هشیاری خط خود را از اغتشاش جدا کردند.
فراموش نکنیم معترض دست به سلاح نمیبرد، اما طبق آمارهای اعلامی بسیاری از افرادی که در ناآرامیهای شبهای گذشته در شهرهای کشور به خیابان آمدند دست به سلاح بردند. عواملی که مزدوران مستقیم دشمن صهیونیستی و آمریکایی هستند. معترض مسجد و قرآن را آتش نمیزند. معترض بانک را آتش نمیزند. معترض اگر معترض است خود به خاطر تحمل ضرر و زیان معترض است پس به مال و ناموس مردم آسیب نمیزند. چیزی این شبها ملت دیدند چیزی جز این بود که مسجد و حسینیه را آتش زدند؟ خودروهای ملت را سوزاندند؟ شیشههای مغازهها را شکستند؟ اتوبوسهای شهری و آتشنشانی را آتش زدند؟ خیابان و اموال عمومی را تخریب کردند؟ کدام یک از این اقدامات را میتوان اعتراض نامید؟
فرجام سخن
آنچه این شبها در خیابان میگذرد نقشهای است که نه یک شبه که نتیجه چندین دهه برنامهریزی دشمن برای ضربه به کشور و ملت است. این وظیفه همگانی مردم و خانواهها است که در گام نخست از جوانان و نوجوانان در مقابل این آشوب مراقبت کنند.
اما هشیاری جمعی نیز لازم است تا با اتحاد همانند آنچه در جنگ ۱۲ روزه به نمایش گذاشته شد یکبار دیگردشمن را از کرده خود پشیمان کنیم و مطمئنا این اتحاد تمام برنامهها و نقشههای شوم دشمن برای روزهای آینده را نیز خنثی خواهد کرد.
اما دولتمردان و مسئولان نیز لازم است برای حل مشکلات معیشتی و مهار تورم و گرانی اقدامات موثر اتخاذ کنند. انتظار و اقدام در این رابطه امری دوطرفه است. نمیشود از ملت انتظار همراهی و صبر داشت و مسئولین اما هیچ اقدام موثری انجام ندهد.
انتهای پیام/
