فرزندان شهید شمع تولد پدر را فوت کردند + تصاویر

به گزارش گروه فرهنگی آنا و به نقل از روابط عمومی فرهنگ‌سرای رضوان، شهید محسن فرامرزی از شهدای مدافع حرم حضرت زینب(س) و دانشجوی کارشناسی ارشد فقه و حقوق بود. او سه فرزند به نام های محمدرضا، فاطمه و محمدطاها داشت. او از اعضای تیم حافظت آیت الله امامی کاشانی بود که سی‌ام آذر ماه سال 1394 ، طی عملیاتی مستشاری درسوریه به شهادت رسید. به مناسبت اولین سالگرد تولد شهید محسن فرامرزی پس از شهادت وی، رئیس و کارکنان فرهنگسرای رضوان به همراه مدیران فرهنگی هنری مناطق 18 و 22 درکنار اصحاب برخی رسانه ها با حضور در منزل شهید محسن فرامزری تولد او را در کنار خانواده اش جشن گرفتند.

به فرزندان شهدا یتیم نگویید

همسر شهید فرامرزی صبورانه در کنار فرزندانش غم از دست دادن شهید فرامرزی را به دوش می کشد. اما همیشه محسن را در کنارخانواده اش احساس می کند ، زیرا شهید در کارها و مشکلات به کمکشان می آید. او درباره ازدواجش با شهید فرامرزی می گوید: «ما سال 1380 ازدواج کردیم. آن زمان هردو دانشجو و در حال تحصیل بودیم. وقتی خواهر محسن به خواستگاری من آمد. من سه شرط داشتم. شرط اولم این بود آقا محسن اهل نماز باشه و به رزق حلال اهمیت بدهند و تابع محض ولایت فقیه باشند. وقتی این ها را گفتم خواهرش گفت ، خیالت راحت باشد، محسن خودش همه خصوصیات رادارد.»

وی در مورد خصوصیات همسرش می گوید: «محسن علاوه بر اینکه دانشجوی کارشناسی ارشد فقه حقوق بود، از جمله نخبگان دانشگاهی بود. او مدرک درجه یک و دو شنا داشت و دوره کامل غواصی را گذرانده بود.او در تیراندازی نیز مهادت کامل داشتند. اما با همه این اینها وقتی به خانه می آمد با بچه ها مثل دوست صمیمی رفتار می کرد.»

او درباره رفتن همسرش به سوریه می گوید: «ما در همه مراحل زندگی با هم دوست صمیمی بودیم و در همه امور با هم مشورت می کردیم. محسن قصد رفتن به سوریه را از همان ابتدای شروع جنگ در سر داشت، اما هیچ وقت صراحتا نمی گفت که می روم. آیت الله امامی کاشانی می گفت در سفری که به کربلا داشتیم محسن با سردار سلیمانی دیدار کردند و در ضریح امام حسین (ع) گفته بودند که آقا اگر شما بخواهی من به سوریه می رم. آیت الله امامی کاشانی محسن را مثل پسر خودش دوست داشت و می گفت انگار فرزند خودم را به سوریه راهی کردم. اما وقتی که عبدالله باقری از دوستان صمیمی شهید فرامرزی به شهادت رسید جرقه‌های رفتن به سوریه به سرش زده شد و مدام مسائل مربوط به سوریه را دنبال می‌کرد. شهید فرامرزی فردی بسیار باهوش بود و من مطمئن بودم که وقتی به سوریه برود قطعا در آن جا انقلابی به راه خواهد انداخت.»

او درباره شهادت همسرش می گوید: « محسن خیلی دوست داشت مانند حضرت فاطمه (س) به شهادت برسد و ارادت خاصی هم به این بانو داشت. همان لحظه‌ای که محسن شهید شد من در خواب دیدم که از ناحیه پهلوی چپ مورد اصابت قرار گرفته و مانند حضرت زهرا (س) به شهادت رسیده است . ابتدا خوابم را خیلی جدی نگرفتم. ولی سه روز بعد خبر دادند که شهید فرامرزی از ناحیه پهلوی چپ مورد اصابت قرار گرفت و شهید شد. خیلی شوکه شدم.»

همسر شهید به جای خالی مادر شهید دراین جشن تولد اشاره می کند و می گوید: « کاش مادر محسن هم دراین جشن تولد حضور داشت. ایشان به دلیل کسالت نتوانستند بیایند. همسرم احترام برای مادرش قائل بود وهمیشه برای هر کاری از مادرش می خواست که برایش دعا کند. »

همسر شهید خاطره ای از شهید فرامرزی تعریف می کند و صحبتش را پایان می دهد: « یک بار یکی از شاگردانم به من گفت که من همسر شهید مدافع حرم هستم و دو یتیم دارم، شرایط روحی ام خیلی بد است. آن زمان محسن هنوز شهید نشده بود. وقتی این موضوع را به او گفتم، خیلی ناراحت شد. گفت مگر به فرزندان شهدا یتیم می گویند؟ سرپرستی فرزندان شهدا با آقا امام زمان (عج) است و چه سرپرستی بالاتر و بهتر از ایشان. محسن انگار با این صحبت ها می خواست مرا برای رفتنش آماده کند.»

درانتها همسر شهید شعری خواند که می گفت شهید فرامرزی آن را زیر میز کارش گذاشته بود. همان شعر را روی سنگ قبرش حک کردند :

پناه عالیمان زینبت پناه ندارد ، به جز تو ای شه خوبان پناه گاه ندارد

اگر اجازه دهی صف کشیده از پی ات آییم ، که این سپاه نگوید حسین سپاه ندارد

کاش برمی گشت دوتایی به سوریه می رفتیم

محمدرضا اما وظیفه سنگین تری بر دوش دارد. او پسر بزرگ خانواده است و باید از حالا خودش را برای رزوهای سخت پیش رو آماده کند. مثل کوه استوار باشد و تکیه گاه خواهر و برادر کوچک باشد. محمد رضا درباره پدرش می گوید: «پدر من برای دفاع اسلام و حرم حضرت زینب رفت و شهید شد. من حضور پدرم را همیشه در کنارم احساس می‌کنم. در آخرین دیدار با پدرم قبل از رفتن به سوریه گفت، من فقط یک سفر برای رضای خدا می‌روم که شاید برنگردم؛ بچه‌های گلم اگر برنگشتم هیچ وقت فکر نکنید من شما را تنها می‌گذارم. سرتان را جلوی هیچ‌کس پایین نیندازید؛ اگر به کمک نیاز بود یک حمد بخوانید و سه بار اسم من را صدا بزنید و مطمئن باشید من به کمکتان می‌آیم. من همان موقع خداحافظی برای پدرم نامه نوشتم به او گفتم امیدوارم همیشه سالم بمانی و مراقب خودت باش و امیدوارم یک روزی برگردید و با هم دوتایی به سوریه برویم.»

با حجابم راهت را ادامه می دهم

فاطمه بیشتر از بقیه دلتنگی پدرش را می کرد و بیشتر از همیشه نیاز به آغوش او داشت و دلش می خواست مثل همیشه برای پدرش ناز کند و پدر نازش را بخرد. دلش برای صحبت کردن با پدر تنگ شده بود.کاغذ و قلمی برداشت و برای پدرش نوشت: «سلام باباخوبم. درست است دلم برات تنگ شده. درست است دوست دارم یک بار هم ببینمت همه اینها درست اما از یک چیز بسیار خوش حالم از اینکه به آرزویت رسیدی . شهادت مقام بالایی است که به آن دست یافتی. همان‌طور که گفتی سرم بالاست و حجابم حفظ می شود. چون می‌دانم سرخی خونت را به سیاهی چادرمن هدیه کردی. دوستت دارم.فاطمه»

همرزمان شهید می‌گفتند شهید فرامرزی نامه‌ای که فاطمه برایش نوشته بود را در حرم حضرت رقیه با صدای بلند می‌خواند و اشک می‌ریخت و می‌گفت به یاد آن لحظه‌ای که حضرت رقیه با سر مبارک پدر خود نجوا می‌کردند من هم این نامه را بلند خواندم و تقدیم حضرت رقیه کردم. شهید فرامرزی با ارادت خاصی که به حضرت رقیه (س) و حضرت زینب (س) داشت برای دفاع از حرم آنها به سوریه رفت و اجر شهادتش را بانو حضرت رقیه امضا کرد.

به تماشای سرو می رویم

تکریم و بزرگداشت خانواده معظم شهدا به منظور پاسداشت آرمان های اصیل انقلاب اسلامی همچون (ایثار، جهاد ، شهادت و مقاومت)، ثبت و ضبط خاطرات و زندگینامه شهدا از زبان والدین با تاکید بر سبک زندگی اسلامی، ایرانی و آشنایی نسل امروز با سیره اخلاقی شهدا و بازتولید خاطرات در قالب بروشور و توزیع آن در گلزار شهدا و محل زندگی خانواده شهید، از اهداف برگزاری ویژه برنامه « به تماشای سرو» است که از ابتدای تاسیس فرهنگسرا هر هفته روزهای دوشنبه در قالب دیدار پرسنل و رئیس فرهنگسرا به مناسبت سالگرد ولادت شهید در منزل خانواده معظمش برگزار می گردد.

علاقه‌مندان برای بهره‌مندی از برنامه‌های فرهنگ‌سرای رضوان می‌توانند به نشانی بهشت حضرت زهرا(س)، ورودی گلزار مطهرشهدا، مقابل جایگاه تاریخی جلوس حضرت امام خمینی(ره)، مراجعه کنند.