پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر:

پژوهش باید اثر قابل مشاهده در جامعه و صنعت داشته باشد

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با تأکید بر ضرورت اثرگذاری فعالیت‌های پژوهشی دانشگاه‌ها بر صنعت و جامعه، گفت: ما باید مسیر پژوهش را به‌سمتی ببریم که نتیجه آن در زندگی مردم و در صنعت قابل مشاهده باشد.

به گزارش خبرگزاری آنا، عباس سروش در مراسم تکریم و معارفه مدیران پژوهشی این دانشگاه با اشاره به اینکه ارتباط دانشگاه با صنعت هنوز نتوانسته تأثیر ملموس در اصلاح روند مصرف انرژی بر جای بگذارد، اظهار کرد: در طول بیش از دو دهه، میزان مصرف سوخت کشور افزایش پیدا کرده و راندمان دستگاه‌های مصرف‌کننده سوخت کاهش یافته یا ثابت مانده است؛ در حالی که بسیاری از کشور‌ها با مصرف مشابه، بهره‌وری بالاتری دارند.

وی افزود: باید بررسی کنیم کار‌هایی که تحت عنوان پژوهش و ارتباط با صنعت انجام می‌دهیم چه بروندادی برای جامعه دارد. اگر پژوهش‌ها و سیاست‌گذاری‌ها با هم هماهنگ نباشند، نتیجه‌ای حاصل نخواهد شد و در نهایت باید پاسخگوی آیندگان باشیم.

رئیس دانشگاه صنعتی امیرکبیر با انتقاد از گسست بین داده‌های پژوهشی از یک طرف و سیاست گذاری و تصمیم‌های اجرایی در حوزه انرژی تاکید کرد: دانشگاه‌ها در سال‌های اخیر در زمینه پژوهش‌های مرتبط با سوخت و احتراق زحمات زیادی کشیده‌اند، اما این تلاش‌ها تا زمانی که با نیاز‌های صنعت پیوند نخورد تأثیر بیرونی نخواهد داشت.

سروش ادامه داد: ما باید بر اساس داده‌ها ارزیابی کنیم که فعالیت‌های پژوهشی چه مقدار اثر بیرونی دارند و آیا نتایج این تحقیقات دوباره به صنعت بازمی‌گردد یا نه. اگر پژوهش فقط در قالب آمار پژوهشی باقی بماند و به‌بهبود عملکرد صنعت منجر نشود، در مسیر اصلی پیشرفت قرار نگرفته‌ایم.

وی ضمن اشاره به اهمیت همکاری بین دانشگاه‌ها و نهاد‌های حکمرانی تصریح کرد: حل چالش‌های موجود در زمینه انرژی و ارتباط صنعت و دانشگاه نیازمند کار جدی و تعامل بین دانشگاه‌ها و قانون‌گذاران است. باید این مباحث را در نشست‌های تخصصی مشترک مطرح کرد.

انتهای پیام/

ارسال نظر