سعدی؛ فراموش شده‌ زبان و ادبیاتِ امروز

مدیر اندیشکده زفان معتقد است اقتضائات جهان مدرن منجربه فاصله گرفتن از آثارِ ادبیِ سعدی شده و قطعا یکی از عوارض این مسئله، فراموش کردن هنرِ نوشتن است.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، رادمان رسولی مهربانی که در برنامه "درمسیراندیشه" حضور داشت، کنار گذاشتن سعدی را از معضلاتِ اصلی در زمینه نوشتن مردمان امروز دانست و گفت: گلستان سعدی در نسل‌های متمادی نوشتن را به ما می‌آموخت.گلستان سعدی به کشور‌های دیگر رفته است و در آن جا نیز نوشتن را به زبان خودشان آموزش داده‌اند.

وی افزود: ترک‌ها در قرن نوزدهم وقتی می‌خواستند ادبیات و زبان خود را متحول کنند، گلستان سعدی را مورد استفاده قرار می‌دادند و چنین رویه‌ای در دیگر کشور‌ها هم رواج داشت.از طرفی گلستان سعدی به مکتب‌خانه‌ها راه یافت و لذا کودکان از سنین پایین، نوشتن را آموزش می‌دیدند و با گلستان عجین بودند.

رسولی مهربانی با اشاره به مقدمه بهارستان جامی گفت: او می‌خواست در کنار گلستان سعدی اثری دیگر را به فرزند خود بیاموزد و لذا شروع به نوشتن بهارستان کرد.

وی ادامه داد: در گذشته زبان فارسی به سرزمین‌های بسیاری می‌رفت و آموخته می‌شد. از چین گرفته تا اندونزی و آسیای جنوب شرقی و تایلند و هند و آسیای مرکزی و در همه این سرزمین ها، متون ادبیات فارسی و در صدر آن‌ها گلستان، این زبان را در کنار فرهنگ ایرانی به دیگر ملل انتقال می‌داد.

رسولی مهربانی یادآوری کرد: از دوره مشروطه برخی روشنفکران در صدد تحول تاریخی بر آمدند و ایران را ذیل تاریخ غرب تعریف کردند.این افراد به گلستان سعدی حمله کردند و البته به درستی اقدام نمودند، چون می‌دانستند گلستان ما را به جهان فارسی ارتباط می‌دهد و با حذف گلستان، گویی تاریخ ایران نیز عوض می‌شد.

وی ادامه داد: این بلایی است که نسل به نسل تکرار می‌کنیم و گویی هر نسل چیزی می‌سازد و نسل‌های بعدی زیربنای آن را تخریب می‌کنند.

رسولی مهربانی در عین حال از ایستادگی حکومت‌ها در مقابلِ روشنفکران سخن گفت: حکومت‌ها گویی نوعی اصل گرایی را در نظر داشتند و اتفاقا به متون کهن فارسی رجوع می‌کردند.

در این راستا وزیر علوم ناصرالدین شاه پاسخی تند به آخوندزاده می‌دهد و اعلام می‌دارد خیالات خود را برای تغییر خط و زبان به عثمانی‌ها ارائه بده؛ چون ما در ایران درپی چنین چیزی نیستیم.

وی با یادآوری برخی اقدامات فروغی در حوزه ادبیات فارسی و رجوع به گلستان و شاهنامه گفت: او از ارکان حکومت بود و کلیات گلستان را تصحیح کرد. او این پروژه را ادبی و تزئینی تلقی نمی‌کرد؛ بلکه پروژه‌ای فرهنگ ساز درسر داشت و بنیان فرهنگی ایران را رجوع به شاهنامه و سعدی می‌دانست. متاسفانه اقتضائات جهان مدرن منجربه فاصله گرفتن از سعدی شد و قطعا یکی از عوارض این مسئله، فراموش کردن نوشتن است.

رسولی مهربانی تاکید کرد بسیاری مترجمان علت شیوایی سخن خود را خواندنِ بوستان و گلستان دانسته‌اند و این دو اثر، طرز استفاده درست از زبان فارسی را آموزش می‌دهند.

انتهای پیام/

ارسال نظر