پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

در گفت‌وگو با آنا: 

موسوی موحدی: ریشه مرجعیت علمی در «علوم پایه» نهفته است 

استاد ممتاز دانشگاه تهران گفت: اصل و ریشه مرجعیت علمی در رشته «علوم پایه» است؛ چرا که این رشته در نامرئی‌ها غواصی می‌کند و دیگران هم استفاده می‌کنند.

علی اکبر موسوی موحدی رئیس انجمن بیوشیمی فیزیک ایران در گفت‌وگو با خبرنگار گروه آموزش و دانشگاه خبرگزاری علم و فناوری آنا، درباره معنای مشترک مرجعیت علمی اظهار کرد: جایگاه مرجعیت علمی در ابتدا مربوط به مرجع است و سپس موسسات و نهاد‌ها را شامل می‌شود. 

وی با بیان اینکه مرجع علمی دارای چند معیار است که باید به آن توجه شود؛ تاکید کرد: در قدم اول، پژوهشگر باید فعالیت علمی دست اول جهانی انجام دهد که حتما مورد رجوع و استناد دیگران قرار گرفته باشد. 

موسوی موحدی افزود: دومین شرط این است که استاد علاوه بر جایگاه علمی دارای جایگاه اجتماعی باشد، یعنی جامعه به آداب و رسوم خود اقتدا کند و محبوب باشد. 

استاد ممتاز دانشگاه تهران ادامه داد: سومین مسئله در مرجعیت علمی آموختن است، یعنی بتوانیم از دانش استادان و دانشجویان استفاده کنیم؛ بنابراین اصل جریان مرجعیت علمی در این است که مرجع علمی بتواند گستره مرز‌های دانش را توسعه دهد و اقتدای جهانی داشته باشد. 

وی با بیان اینکه مرجعیت علمی جهانی است، نه بومی؛ تاکید کرد: باید با مکتب‌های مختلف به جایگاه‌های جهانی مرجعیت علمی رویکرد دهیم تا دانشجویان و استادان به هر طریقی جایگاه اجتماعی داشته باشند و در حوزه آموزشی و حوزه‌های ترویجی که از آن درس می‌آموزند اقتدای فکری کنند و بپذیرند که چنین شخصیتی قابلیت مرجعیت علمی شدن را دارد. 

موسوی موحدی در پاسخ به این سوال که در مرجعیت علمی مقاله نویسی مهم است یا مسئله محوری؟، اظهار کرد: فرد محوری مهم‌ترین اصل است، یعنی وقتی فردی در سطح جهان شناخته می‌شود، باید آثار و فکرش در طول زمان در قالب موضوعات فناوری، اکتشافات و ... تبدیل به مسئله شود. 

وی با بیان اینکه اشخاصی مانند نیوتن، ابن سینا، ابوریحان و ... به عنوان مرجع علمی در سطح جهان شناخته شده اند؛ تاکید کرد: به اینصورت از آثار و تفکر محققان استفاده می‌شود که نتایج مثبتی به همراه خواهد داشت. 

رئیس انجمن بیوشیمی فیزیک ایران ادامه داد: رشته‌های موجود در مرجعیت علمی باید طبقه بندی شوند. مثلا، یک شخصی مانند ابوریحان بیرونی همه چیز دان بوده و مرجع علمی به حساب می‌آید و فرد دیگر در شاخه و رشته‌های جداگانه مانند فیزیک و شیمی و زیست و ... مرجع علمی خواهد بود. 

موسوی موحدی درباره اهمیت مرجعیت علمی در علوم پایه گفت: اصل و ریشه مرجعیت علمی در رشته «علوم پایه» است؛ چرا که این رشته در نامرئی‌ها غواصی می‌کند و دیگران هم استفاده می‌کنند. 

وی در پایان اضافه کرد: وقتی ساحت مرجعیت علمی در حوزه علوم پایه در جامعه بزرگ شود، این رشته رشد خواهد کرد، مثلا می‌توان در این زمینه به جایزه نوبل اشاره کرد که هر ۳ جایزه اصلی شیمی، فیزیولوژی و پزشکی مربوط به علوم پایه هستند.

انتهای پیام/

ارسال نظر