![تولید نهال و پایههای رویشی باکیفیت و زودرس از طریق کشتبافت](/files/fa/news/1403/5/24/617783_575.jpg)
عطارد میزبان یخچالهای طبیعی نمک و احتمالا حیات است
![عطارد میزبان یخچالهای طبیعی نمک و احتمالا حیات است](/files/fa/news/1402/9/1/385502_267.jpg)
به گزارش خبرگزاری علم و فناوری آنا به نقل از اسپیس، دانشمندان در بررسیهای خود دریافتند، عطارد در لایههای زیرین خود میزبان یخچالهای طبیعی نمک و احتمالا حیات است. این تحقیق این ایده را به چالش میکشد که حتی بیثباتترین شرایط در درون منظومه شمسی ممکن است گهگاه شرایطی برای حیات داشته باشد.
رودریگز یکی از محققان این مطالعه گفت: این کشف پیشگامانه یخچالهای عطارد، درک ما را از پارامترهای محیطی که میتوانند حیات را حفظ کنند، گسترش میدهد و به بُعد حیاتی اکتشاف ما در زیستشناسی و اخترشناسی میافزاید؛ همچنین به قابلیت سکونتپذیری و حیات سیارات فراخورشیدی شبیه عطارد نیز امیدوار میکند.
برایان تراویس، یکی از نویسندگان این تحقیق و دانشمند موسسه علوم سیارهای «پی سی ای» (PSI) گفت: یخچالهای طبیعی عطارد، متمایز از زمین است و از «وی آر ال» های (VRL) عمیق مدفون شده ناشی از برخورد سیارکها سرچشمه میگیرد.
پژوهشگر این مطالعه میافزاید، مدلهای ما قویاً تأیید میکنند که جریان نمک احتمالاً این یخچالها را تولید کرده است و پس از استقرار آنها، عناصر موجود منجر به حفظ آنها برای بیش از یک میلیارد سال شدهاند.
این تیم احتمال میدهد، یخچالهای عطارد در پیکربندی پیچیدهای با حفرههایی قرار گرفتهاند که «گودالهای تصعید» جوان را تشکیل میدهند. تصعید فرآیندی است که طی آن یک جامد فوراً به گازی تبدیل میشود که از فاز مایع عبور میکند.
دبورا دومینگو، دانشمند «پی اس آی» (PSI) و عضو تیم مطالعاتی، گفت: این گودالها اعماقی را نشان میدهند که بخش قابلتوجهی از ضخامت کلی یخچالها را تشکیل میدهند. این گودالها بهطور آشکاری در کف و دیوارهای دهانههای اطراف یخچالها وجود ندارند.
همانطور که ضربهها مواد فرار را در معرض دید قرار میدهند، آنها به گاز تبدیل میشوند و حفرهها را پشت سر میگذارند.
رودریگز و همکارانش به دنبال ارتباط بین یخچالهای طبیعی عطارد و گودالهای آن و نتیجهگیری اینکه چه چیزی ممکن است مسئول تشکیل «وی آر ال» باشد بودند. این منطقه در ناحیه قطب شمال عطارد قرار دارد و با الگوهای فروپاشی پیچیدهای مشخص شده است که به اندازهای بزرگ است که کل جمعیت دهانهها را از بین برده است؛ قدمت برخی از آنها به حدود چهار میلیارد سال قبل میرسد.
انتهای پیام/