واکاوی استانداردهای دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی
جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پای لنگ صنعتیهای فوتبال و افت تدریجی تیمهای متمول
به گزارش گروه رسانه های دیگر خبرگزاری آنا به نقل از شهروند، قطعا مشکلات مالی که برای صنایع کشور به وجود آمده در این امر دخیل است اما دلایل دیگری هم در این افت ناگهانی برای باشگاههای صنعتی تاثیرگذار بوده است. شاید همین دلیلی باشد که امسال استقلال و پرسپولیس بعد از چندین سال موفق شدند در صدر جدول و کورس قهرمانی قرار بگیرند.
قهرمانان در مسیر سقوط
فولاد و سپاهان بهعنوان قهرمانان ٢سال اخیر لیگ برتر فوتبال ایران در این فصل به هیچ عنوان وضع خوبی ندارند و در فاصله ٦ هفته مانده به پایان لیگ بیشتر از اینکه به فکر کسب سهمیه و قهرمانی باشند، باید به سقوط نکردن فکر کنند. بالاتر که برویم تیمهایی مثل نفت و ذوبآهن را میبینیم که فینالیستهای فصل گذشته جام حذفی بودند اما وضع چندان خوبی در جدول ندارند. بحران نفت آنقدر شدید است که بحث واگذاری این باشگاه در میانههای فصل مطرح شده و تیمی که فصل گذشته در آستانه قهرمانی لیگ و رسیدن به جمع ٤ تیم برتر آسیا بود، حالا رویایش کسب سهمیه آسیایی است. شاید موفقترین تیم در میان باشگاههای صنعتی استقلال خوزستان باشد که آن هم در ابتدای فصل در آستانه فروپاشی قرار داشت اما با کمک یک اسپانسر جدید خودش را جمع و جور کرد و با هزینه کم به اینجا رسید.
فوتبال، بازیچهای در میان اقتصاد و سیاست
به نظر میرسد بیشتر مشکلات باشگاههای صنعتی مربوط به مدیریت کلان آنهاست. وقتی مدیر یک کارخانه یا حتی مقام بالاتر تغییر میکند، آن تیم فوتبال باید با شیوه جدیدی کنار بیاید. مثلا در باشگاه نفت با تغییر مدیر تربیت بدنی وزارت نفت و تفاوت سلیقه مدیر جدید با نفر قبلی تمام عوامل باشگاه تحتتاثیر قرار گرفتهاند. در فولاد نیز شرایط مشابهی وجود دارد و مدیران کارخانه فولاد در ابتدای سال مقدار زیادی از بودجه این تیم را کاهش دادند تا دیگر شاهد ستارهای در قهرمان دو دوره لیگ برتر کشورمان نباشیم. به نظر میرسد تیمهای فوتبال هر یک از این مجموعهها بین مدیران بالادستی پاسکاری میشوند تا شاید یکی از فوتبال خوشش بیاید و رحمی به آن تیم و بازیکنانش کند.
نگاه مدیر یک تیم صنعتی
اصغر باقریان، مدیرعامل سپاهان که از ابتدای این فصل منصوب شده و احتمالا بدترین نتیجه تاریخ زردپوشان اصفهانی در لیگ برتر در زمان مدیریت وی رقم خواهد خورد، معتقد است بحران باشگاههای صنعتی مقطعی است. او به «شهروند» میگوید: «از نظر من جدا کردن تیمهای صنعتی با تیمهای دولتی و خصوصی خیلی جالب نیست، چه زمانی که این تیمها در اوج بودند و چه در زمان حال که کمی افت کردهاند. افت و خیز یک تیم بزرگ در فوتبال جهان یک اتفاق طبیعی است و دلایل مختلفی هم دارد و نباید آن را به مسائل خارج از فوتبال ربط دهیم. یکی از عوامل میتواند بحثهای مالی باشد اما این یک عامل صددرصدی و تعیینکننده نیست چون سالهایی هم بوده که مشکلات مالی وجود نداشت، اما باشگاههای صنعتی وارد بحران شدند.» او در ادامه تاکید میکند: «در برابر بحران مهمترین عامل ساختار قدرتمند یک باشگاه است که بتواند با آن مقابله کند. اگر این ساختار قدرتمند وجود داشته باشد، نباید تغییر افراد هم باعث ایجاد تغییری در روند باشگاه شود. در اروپا هم بحران مالی ایجاد شد و مسائل سیاسی و اجتماعی کشورهایی مثل اسپانیا و پرتغال تحتتاثیر قرار گرفت اما آیا باشگاههای فوتبال این دو کشور وارد بحران شدند؟ خیر، اینطور نبود چون فوتبال باید روی پای خودش بایستد.»
دیدگاه کارشناسی
صادق درودگر، کارشناس مدیریت فوتبال درباره دلایل افت باشگاههای صنعتی به «شهروند» میگوید: «من مهمترین عامل را تغییرات بدموقع و عدم ثبات مدیریت میدانم. در باشگاههایی مثل فولاد و سپاهان که این فصل دچار بحران هستند، در ابتدای فصل تغییراتی رخ داد که آرامش را از این دو تیم گرفت. شاید نفت و ذوبآهن هم دچار بحران مالی شده باشند اما دیدید که با ثبات مدیریت حداقل توانستند خودشان را جمع و جور کنند و به بالای جدول برسند. حتی در باشگاه پیکان که بحرانزده بود و به لیگ یک سقوط کرد، ثبات مدیریت باعث موفقیت شد. معتقدم تیمهایی مثل سپاهان و فولاد هم با ثبات مدیریت میتوانند به شرایط سابق خود بازگردند.» او در ادامه میافزاید: «از طرفی در فوتبال ایران شایستگیها حرف اول را نمیزند و ارتباطات تعیینکننده است. اگر واقعا همواره افراد فوتبالی و شایسته بالای سر باشگاههای صنعتی قرار میگرفتند، مطمئن باشید چنین اتفاقاتی رخ نمیداد، اما انتخاب مدیر فقط از روی روابط است. مدیر هم مثل حسابدار نیست که از روی آگهی برود و شغل پیدا کند، پس مدیر هر مجموعه یکی از نزدیکان خود را هم به فوتبال وارد میکند که این باعث شکست یک باشگاه میشود. البته در همه باشگاهها این اتفاق رخ نمیدهد و درحال حاضر مدیران شایستهای در برخی از باشگاهها حضور دارند.»
بازگشت به ٢ دهه قبل
با افت باشگاههای صنعتی به نظر فوتبالمان به ٢ دهه قبل بازگشته که فقط استقلال و پرسپولیس مدعی قهرمانی بودند و فوتبال ایران در حالت دوقطبی به سر میبرد. با این حال ثبات مدیریت و اتخاذ راه حلهای مناسب نیز میتواند به کمک باشگاههای صنعتی بیاید و آنها را از این گردابی که در آن گرفتار شدهاند، نجات دهد. همین ذوبآهن که امسال شرایط بهتری پیدا کرده، دو فصل قبل در آستانه سقوط قرار داشت اما با انتصاب یک مدیر ورزشی و ثبات او در این پست توانسته به روزهای خوب خود بازگردد. قطعا افت تیمهای صنعتی نیز به سود فوتبالمان نخواهد بود، همانطور که در چندسال اخیر افت استقلال و پرسپولیس لطمه بزرگی به فوتبال ایران زد. باید دید مدیران عالیرتبه باشگاههای صنعتی از اتفاقات رخ داده درس میگیرند یا همچنان به مسیر اشتباهی که در آن قرار گرفتهاند، ادامه میدهند.
انتهای پیام/
