
لزوم حمایت مالی از فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی/ فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی معادل ۵۰ فدراسیون ورزشی است

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری آنا-محدثه حسینی، شاید در بین اخبار ورزشی، خبر موفقیت تیمهای دانشجویی در مسابقات حرفهای و یا درخشش دانشجویان کشورمان را در مسابقات آسیایی و جهانی را شنیده باشید و ناخودآگاه جای خالی خود و یا دانشجویانی که میشناسید را در ترکیب تیم اعزامی کشورمان به آن مسابقه را حس کردهاید.
مسئول اعزام تیم به مسابقات آسیایی و جهانی دانشجویان، فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی است و این تیمها متشکل از دانشجویان تمامی بخشها آموزش عالی اعم از دانشگاه آزاد اسلامی، پیامنور، جامع علمی کاربردی و دیگر دانشگاهها و مراکز آموزش عالی کشور است. گاهأ به اختصار به این فدراسیون، فدراسیون دانشجویی نیز گفته میشود.
این روزها فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی توسط سرپرست اداره میشود و پس از ماه مبارک رمضان انتخابات ریاست این فدراسیون برگزار خواهد شد. از همین رو به سراغ محمد پورکیانی سرپرست اسبق و یکی از کاندیدهای ریاست فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی و مدیر سابق اداره کل تربیت بدنی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری رفتهایم تا بیشتر با تاریخچه این فدراسیون جوان و وظایف آن آشنا شویم.
آنا: در خصوص تاریخچه فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی بفرمایید.
پورکیانی: در سال ۱۳۸۳ لایحه مربوط به قانون اهداف و وظایف وزارت علوم تحقیقات و فناوری به مجلس شورای اسلامی ارائه شد و طی بررسی هایی که در آن مجلس صورت گرفت، قانون اهداف وظایف و تشکیلات وزارت علوم تحقیقات و فناوری مورد تصویب قرار گرفت.
بر اساس ماده ۵ این قانون، فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی نهادی عمومی و غیر دولتی است نظر که زیر نظر وزارت علوم تحقیقات و فناوری اداره میشود و به عنوان نماینده رسمی کشور جمهوری اسلامی ایران در مجامع بین المللی و جهانی شناخته شده است.
پس از تصویب آن قانون عملاً سال ۱۳۸۴ فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی با حضور آقای توفیقی وزیر وقت وزارت علوم تحقیقات و فناوری، رئیس سازمان تربیت بدنی وقت و نماینده ملی کمیته المپیک و دیگر مسئولین تاسیس شد.
مهرزاد حمیدی، اولین رئیس فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی که از وزیر وقت حکم گرفت که همزمان مدیر کل تربیت بدنی وزارت علوم را بر عهده داشت.
در ابتدا محلی برای فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی وجود نداشت و با تلاش و پیگیری حمیدی و مساعدت وزارت علوم، تحقیقات و فناوری ساختمانی تحت تملک این وزارتخانه واقع در خیابان شهید استاد نجات اللهی به این فدراسیون اختصاص پیدا کرد. با اختصاص پیدا کردن این محل برای فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی فدراسیون کار خود را آغاز کرد.
آنا: چگونه وزارت علوم، نماینده ورزش دانشگاهی ایران شد؟
پورکیانی: بر اساس قوانین و مقررات فدراسیون جهانی ورزشهای دانشگاهی فیزو در همه کشور ها بایستی کانال ارتباطی آنها از طریق فدراسیون های ورزشهای دانشگاهی باشد. کشور ما به دلیل پراکندگی بخش آموزش عالی که در هیچ کجای دنیا این پراکندگی وجود ندارد و این تشدد را متاسفانه یا خوشبختانه را شاهد هستیم.
اکنون ۹ مرکز آموزشی در کشور ما وجود دارد که هر کدام از این مراکز آموزشی به صورت مستقل کار خود را پیش میبرند و جدایی از مسائل آموزشی و پژوهشی در بخش ورزشی نیز وجود دارد.
وزارت علوم تحقیقات و فناوری، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه پیام نور، دانشگاه جامع علمی کاربردی، دانشگاه فرهنگیان، دانشگاه فنی و حرفه ای و دانشگاههای وابسته همانند دانشگاه انتظامی، دانشگاه هوایی، دانشگاه افسری و دانشگاههای غیر انتفاعی که تعداد قابل توجهی هستند. مستقل است.
متاسفانه این مراکز به صورت مستقل از هم در کشور به کار خود ادامه میدهند و عملاً ورزش آموزش عالی کشور نیز به صورت جداگانه در این مراکز پیگیری میشود و برای خود فعالیت میکنند و همین موضوع ضرورت ایجاد و تشکیل فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی را نشان میداد.
از دهه ۴۰ وزارت علوم تحقیقات و فناوری در وزارت فدراسیون جهانی ورزشهای دانشگاهی فیزو عضویت داشت. وزارت فرهنگ و آموزش عالی ایران به عنوان نماینده ورزش دانشگاهی و مراکز آموزش عالی ایران جزوه فیزو شده بود و این نمایندگی را در گذشته داشت.
آنا: در خصوص تدوین اساسنامه فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی بفرمایید.
پورکیانی: در زمان تصدی ریاست آقای دکتر حمیدی، چون تهیه اساسنامه و آییننامه مربوطه را به عهده این وزارتخانه و فدراسیون گذاشته بود؛ با ایجاد کارگروههای مختلف تدوین اساسنامه و آییننامه های مختلف پرداختند و از نمایندگان بخشهای مختلف آموزش عالی به صورت مشخص در بخش اصلی این کارگروه بودند.
وزارت علوم، دانشگاه پیام نور، دانشگاه آزاد اسلامی، دانشگاه جامع علمی کاربردی و وزارت بهداشت این ۵ مرکز آموزش عالی در تهیه و تدوین اساسنامه نقش داشتند و اساسنامه تهیه شود و پس از آن به امضای وزیر وقت رسید.
آنا: این اساسنامه دستخوش تغییرات هم شد؟
پورکیانی: هر اساسنامه در ابتدا به دلیل اینکه آن فدراسیون از فدراسیونهای جدید شکل و نوع کارش با سایر فدراسیونها متفاوت است، ممکن نقاط ضعف و قوت را داشته باشد.
البته آن کارگروه سعی به تهیه اساسنامه ای داشت اما دو مرتبه دیگر این اساسنامه به دلیل مسائل مختلفی که پیش آمد و نیازهای مختلفی که احساس شد و ورزش دانشگاهی از آن تبعیت میکرد، تغییرات داشت.
آنا: دومین مسئول فدرسیون ملی ورزشهای دانشگاهی که بود؟
پورکیانی: پس از انتخابات سال ۸۴ و تغییر دولت، پس از دکتر حمیدی، دکتر طالبپور مدیرکل تربیتبدنی وقت وزارت علوم با حفظ سمت به عنوان سرپرست فدراسیون ورزشهای دانشگاهی از سویی دکتر زاهدی وزیر وقت وزارت علوم انتخاب شد.
باتوجه به قوانین اساسنامه فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی و مطرح شدن انتخابات ریاست این فدراسیون و اینکه همزمان دکتر طالبپور بههمراه سرپرستی فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی، ریاست پژوهشگاه علوم ورزشی را برعهده گرفت.
دکتر طالبپور با توجه به مسئولیت جدیدشان در پژوهشگاه کماکان سرپرستی فدراسیون ملی ورزش دانشگاهی را داشتند. در سال ۹۱ تقریبا هیئتهای ورزشی شکل گرفتند و دکتر حمیدی به عنوان رئیس فدراسیون رای کامل رو از مجمع گرفتند و به مدت چهار سال به عنوان رئیس فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی منصوب شد.
زمان سرپرستی پورکیانی در فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی
در سال ۹۲ با انتخابات ریاست جمهوری و تغییر دولت، آقای دکتر حمیدی مسئولیت معاونت تربیت بدنی و تندرستی وزارت آموزش و پرورش منصوب شدند و اینجانب سرپرستی فدارسیون ملی ورزشهای دانشگاهی را با وجود سمت مدیر کلی تربیتبدنی وزارت علوم را برعهده گرفتم.
کسب جایگاه نهم ایران برای نخستین بار در پانزدهمین دوره یونیورسیاد
در آن سال، پانزدهمین دوره یونیورسیاد به میزبانی کره جنوبی برگزار میشد. بیشتر جلسات ما درخصوص این مسابقات و انتخاب تیمهای اعزامی بود. در زمان سرپرستی اینجانب در فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی با توجه به مشکلات مالی (بدیهایی که از گذشته بود و هزینههای اعزام تیم به مسابقات یونیورسیاد) پیش روی فدراسیون بود. علیرغم وجود این مشکلات مالی، برگزاری این مسابقات همزمان با شیوع «ویروس مرس» بود که این بیماری نیز از کشور کره جنوبی آغاز شده بود. بیماری مرس همانند بیماری ویروس کرونا بود. اما کشور کره جنوبی توانست به خوبی این ییماری را کنترل کند.
علی رغم همه مشکلاتی که وجود داشت؛ ما با تماس و همکاری سازمان جهانی بهداشت و وزارت بهداشت توانشتیم به کاروان ۱۳۱ نفری را به این مسابقات اعزام کنیم و برای اولین بار در تاریخ ورزش دانشگاهی در جایگاه نهم جهانی قرار گرفت.
چگونگی نشستن دهخدا بر کرسی ریاست فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی
پس از بازگشت از مسابقات یونیورسیاد، برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون ملی ورزشهای مطرح بود. در این زمان پس از احراز صلاحیت کاندیدها، مجمع تشکیل شد و بهعلت اینکه شائبه پیش نیاد بنده به عنوان مدیر کل تربیت بدنی هیچ دخالتی نداشتم و محمدحسین علیزاده از سوی وزیر وقت (دکتر فرهادی) به عنوان سرپرست فدراسیون انتخاب شدند تا انتخابات فدراسیون رو انجام بدهند.
در این دوره از انتخابات، آقای دکتر دهخدای، دکتر، عابدینی از پیام نور، آقای علینژاد که به نفع آقای دهخدا کنار رفتند؛ درنهایت دکتر دهخدا با کسب ۳۹ رای از ۵۱ رای بهعنوان رئیس این فدراسیون انتخاب شد.
محمدرضا تا اسفندماه سال گذشته ریاست این فدراسیون را برعهده داشت و قرار بود در این ماه انتخابات ریاست فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی بزگزار شود اما به علت شیوع ویروس کرونا زمان آن به تعویق افتاد تا زمانی که وضعیت مساعد شود.
ظرفیتهای مغفول مانده فدراسیون ورزش دانشگاهی
فدراسیون دانشجویی از ظرفیتهای ویژه و متفاوتی نسبت به سایر فدراسیونها برخوردار هست که نیازمند است به آن بیشتر از گذشته توجه شود. افرادی که مسئولیت فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی را برعهده داشت، زحمات زیادی را به ویژه در بعد قهرمانی متقبل شدهاند؛ اما در این فدراسیون ظرفیتهای متفاوتی وجود دارد که مغفول مانده است.
آنا: اساسیترین مشکل فدراسیون چیست؟
پورکیانی: یکی از مواردی که فدراسیون همیشه با آن روبرو بوده و از مشکلات جدی آن محسوب میشود، بحث منابع درآمدی و مالی است. بیش از ۹۰ درصد بودجه فدراسیون از بودجه وزارت علوم تحقیقات و فناوری و به ویژه سازمان امور دانشجویان و اداره کل تربیت بدنی تامین یا کمکهای اختصاصی تامین میشود.
بخشهای دیگر آموزش عالی تنها در اعزامهای تیم خود بخشی از هزینههای مربوط به اعزام را پرداخت میکنند که این جوابگوی برنامههای فدراسیون نیست. از همین رو ضرورت دارد که در خصوص بودجه جذب منابع و درآمدزایی فکر اساسی در این فدراسیون صورت بگیرد.
فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی معادل ۵۰ فدراسیون ورزشی است
نکته دیگر که باید به آن توجه کرد این است که فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی یک فدراسیون نیست. بلکه حدود ۴۰یا ۵۰ تا فدراسیون است. زیرا تمامی رشتههای ورزشی که هر کدام یک فدراسیون دارد در فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی وجود دارد.
به عنوان مثال والیبال، بسکتبال، فوتبال، شنا و... هر کدام فدراسیون جدا دارد اما مسئولیت این رشتهها در بخش دانشگاهی با فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی است. این موضوع جایگاه فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی را مهمتر میکند؛ از همین رو میبایست تعامل فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی با دیگر فدراسیونها باید بیش از گذشته باشد که این یک نکته اساسی است که باید به آن توجه کرد.
نکته دیگری که به آن باید به عنوان یک چالش نگاه کرد این است که به عنوان مثال در رشته دوچرخه سواری فدراسیون آن «مرجع» محسوب میشود؛ اما در فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی به علت پراکندگی رشتههای ورزشی این نگاه وجود ندارد. از همین رو نیاز است، هرکسی که مسئولیت این فدراسیون را بر عهده میگیرد، با هماهنگی سایر بخشها کار را پیش ببرد تا از کارهای موازی و همچنین صرف هزینهها جلوگیری شود.
پنج بخش آموزش عالی در عمل خود را عضو فدراسیون دانشجویی بدانند
نیاز است که تمامی بخش آموزش عالی در عمل خود را عضو این فدراسیون بدانند و تنها در زمان اعزام به مسابقات جهانی و سفرهای بینالمللی به این فدراسیون نقطه نظر نداشته باشند و در تأمین منابع فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی نقش داشته باشند.
نگهداری ساختمان فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی به بهای حدود ۵۰ میلیارد تومان، تامین حقوق کامندان این فدراسیون و هزینههای جاری و هزینههای مربوط به فیزو از جمله دغدغههای مالی این فدراسیون است. از همین رو نیاز است بخشهای دیگر آموزش عالی در تامین منابع این فدراسیون نقش داشته باشند.
یکی از برنامههای دیگری که در فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی باید پیگیری شود بحث برگزاری المپیادهای ورزشی داخلی است که باید بیش از گذشته رونق پیدا کند. دانشجویان اعزامی به مسابقات جهانی و آسیایی باید از نفرات برتر این مسابقات باشند.
اکنون تیمهای دانشجویی متشکل از دانشجویان ملی پوش است که شاید دانشگاهها در تربیت آنها و ارتقای سطح فنی آنها نقشی نداشتهاند اما به علت اینکه که ملیپوش هستند عضو تیم های ورزش دانشگاهی میشوند! این موضوع محل بحث است؛ ملی پوشی که دانشجو نیز هست، طبق قانون حق حضور تیم دانشجویی را دارد اما این موضوع نباید انگیزه بین سایر دانشجویان از بین ببرد.
دانشجویانی که در سطح دانشجویی مسابقات میدهند و مسابقات سراسری المپیاد داخلی شرکت می کند انتظار دارند در قله ورزش قهرمانی (یونیورسیاد) دیده بشوند. این انتظار درستی است که آنها دارند؛ این مشکل هم یکی از مواردی است که در فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی وجود دارد و باید بیش از گذشته به آن دقت کرد.
ورزش همگانی در ورزش دانشجویی مغفول مانده است
بیش از 4 میلیون دانشجو در سراسر کشور وجود دارد که این ظرفیت قابل توجهی برای ورزش دانشگاهی است. ورزش دانشگاهی میتواند در توسعه ورزش همگانی فعالیت کند. اما در این سالها بیشتر به بعد قهرمانی و اعزام تیم به مسابقات جهانی توجه شده است.
در صورتی که میتوان با برنامهریزی و همکاری دیگر بخشهای آموزش عالی که توانایی بالایی برخوردار هستند و جذب اسپانسر در مسابقات کشوری در بخش حرفه ای شرکت کنند. همچنین فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی در خصوص توسعه ورزش همگانی میتوانست نقش پررنگتری با هماهنگی اداره کل تربیتبدنی بخشهای مختلف آموزش عالی بازی کند؛ اما متاسفانه این ظرفیت نیز مغفول مانده است.
جذب درآمد و درآمدزایی در فدراسیون دانشجویی
موضوع مربوط به جذب درآمد و درآمدزایی فدراسیون ملی ورزش های دانشگاهی باید جزوه اولویتهای این فدراسیون قرار بگیرد و کارگروههای مشخصی در این زمینه شکل بگیرد در جذب منابع کمک کند. که به صورت قانونی هم باعث بخشهای مختلف آموزش هادی بودجهای را برای کمک به فدراسیون و هزینههایی که فدراسیون دارد اقتصادی مربوط به نرم افزار و سخت افزار و نیروی انسانی نیاز دارد که فشار بر روی یک بخش نظر من زیاد عادلانه نیست و بایستی نقش پررنگتری هم سایر بخشها آموزش عالی بازی بکنم فقط یک بخش نمیشه بیشتر توجه کنیم.
آنا: آیا فدراسیون اهداف اصلی خودش رسیده است؟
پورکیانی: پاسخ به این سوال نیازمند ارزیابی دقیق و همه جانبه است که نیازمند زمان بیشتری است.
آنا: عملکرد محمدرضا دهخدا رئیس سابق فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی را چگونه ارزیابی میکنید؟
پورکیانی: بهتر است پس از برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون در خصوص عملکرد رئیس سابق را مورد تجزیه و تحلیل و ارزیابی قرار داد.
انتهای پیام/4084/
انتهای پیام/