پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

فریدون حسن پور:

سرمایه‌گذاری کلی سینما روی همه مباحث صورت می‌گیرد غیر از فرهنگ عاشورا

کارگردان فیلم سینمایی «من و زیبا» گفت: همیشه از ساختن فیلم‌های آپارتمانی فرار کردم و به همین نسبت زمانی که تصمیم گرفتم درباره قیام آزادی‌خواهانه امام حسین(ع) بسازم، دوست داشتم از زاویه ای متفاوت، عشق و ارادت باطنی یک پیرمرد روستایی را به آن حضرت نشان دهم و اینگونه بود که «من و زیبا» شکل گرفت.

به گزارش گروه فرهنگی آنا به نقل از ستاد اطلاع رسانی نخستین جشنواره بین‌المللی «مسیر عشق»، وی ادامه داد: اگر چه فیلم‌هایی با این مضامین هیچ وقت برای بازیگرانش سیمرغ نمی‌آورد و برای من هم افتخار سینمایی دنبال نداشت اما نوعی ادای دین شخصی‌ام به سینما بود و به لحاظ وجدانی آن را یکی از درخشان‌ترین نقاط کارنامه هنری‌ام می‌دانم.


کارگردان «ناردون» در پاسخ به این سوال که چرا سینمای مذهبی اقبال جشنواره‌ای ندارد و به قول خود شما سیمرغ‌آور نیست، گفت: این مسئله یکی از ضعف‌های زیربنایی سینمای ما است که حل و فصلش در یکی دو جمله نمی‌گنجد و ساعت‌ها پژوهش و جلسات متعددی برای نقد و بررسی طلب می‌کند. اینکه واقعا مگر در هر جشنواره‌ای چند فیلم با موضوع مذهبی و دینی صرف وجود دارد. یا تاکنون کلا چند فیلم برای بازنمایی توبه ساخته شده است؟


وی خاطرنشان کرد: بازگشت انسان‌ها به فطرت پاک خود که در اسلام توبه نامیده می‌شود، در سراسر دنیا حقیقتی محض و روشن دارد و در فیلم «من و زیبا»، تصویر خوبی از توبه و امید به رحمت الهی و حسن ظن به خداوند نشان داده شده است. این توبه هم با عمل صالح همراه بود و هم با توسل و طلب شفاعت از امام حسین (ع). آیا همین به تصویر کشیدن توبه به شکل کامل و صحیح آن که منجر به رستگاری می‌شود کم ارزش دارد؟


کارگردان «وقتی همه خواب بودند» متذکر شد: فرهنگ عاشورا بی نهایت مضمون جهانی و انسانی دارد که می‌شود سالی چندین و چند فیلم خوب و درجه یک درباره آن ساخت و همچنین، واقعه کربلا و اربعین سراسر تصاویر سینمایی و چشم‌نواز است که می‌توان حتی به صورت مستقیم به آن پرداخت و روایت‌هایی مستندگونه تاریخی از هزار و اندی سال گذشته تا روایت‌های معاصر از پیاده‌روی‌های اربعین هرساله مردم عاشق ساخت.


وی افزود: اما دریغ که سرمایه‌گذاری کلان سینما روی مباحث دیگری متمرکز شده و امثال بنده هم با بودجه‌های محدود و شخصی به سختی می‌توانیم قدم در این مسیر بگذاریم. اگرچه که علاقه و گرایش شخصی‌ام همچنان اراده و حس ساختن «من و زیبا»‌های دیگر را در من زنده نگه می‌دارد و به امید فرداهای بهتر برای سینمای دینی و سینمای کودک ، دو شمع رو به خاموشی در گیشه هستم.



انتهای پیام/

ارسال نظر