پیشنهاد سردبیر
کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

سروده علی معلم‌دامغانی برای فرهنگ شریف/ آن زخمه که می‌زنی تو ما را مرهم

رئیس فرهنگستان هنر به عادت پیشین در سرایش‌های مناسبتی خود، سروده‌ای را برای فرهنگ‌ شریف، نوازنده پیشکسوت تار که دربستر بیماری است، سروده و منتشر کرده است.

به گزارش خبرنگار فرهنگی آنا، علی‌ معلم‌دامغانی با مقدمه زیر، سروده خود را به فرهنگ شریف تقدیم کرده است:


وارث باربد و نکیسا و سرکش و سرکب خلف موصلی و زریاب دوده‌دار خانگاه رودکی چنگ زن و مولانای نی‌نواز و حافظ خوش‌نوا یادگار خاندان هنر میراز علی اکبر و آقا حسینقلی و میرزا عبدالله و درویش و شهنازی و عبادی استاد مسلم تار نوازنده شیرینکار فرهنگ شریف.
خنیاگر روزگار فرهنگ شریف
آزاده و چیره دست و استاد و ظریف
آن زخمه که می‌زنی تو ما را مرهم
آن نغمه که سرکنی توجان را تشریف
درویشی و شهنازی و نی‌داودی
در زیر و بم ردیف و ضرب تصنیف
دستان تو مخلصین و مضراب اژدر
اوج تو مفرح و فرود تو لطیف
فرهنگ به فر و هنگی و کش آهنگ
آسوده ز زیر و زار و دور از تحریف
ای آرش گیر و دار و ای رستم تار
گردی تو و پهلوان نبایست نحیف
بردار سر از فراش بیماری و ضعف
مردی تو و ما تو را نخواهیم ضعیف
آن نرد که میزدی تو برجاست هنوز
افتاده به دستخونم ای کهنه حریف
در پرده نغمه‌زار ما راز بسی است
یعنی به شتا ربیع و در صیف خریف
برخیز و نت و نوای هفت آوا را
از نو بنما به نوع دیگر تألیف
ای لایق آفرین فرهنگستان
خنیاگر روزگار فرهنگ شریف


انتهای پیام/

ارسال نظر