اکونومیست: بزرگ‌ترین باخت ترامپ در جنگ با ایران رقم خورد

به گزارش خبرگزاری آنا، مجله اکونومیست در گزارشی نوشت که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، بزرگ‌ترین بازنده جنگ ایران بوده است؛ زیرا عملیات نظامی نه‌تنها اهداف اصلی جنگی او را محقق نکرد، بلکه محدودیت‌های رویکرد جدید قدرت آمریکا را نیز آشکار ساخت.

بر اساس این گزارش، پیامد‌های جنگ با ایران تأثیر منفی بر سیاست آمریکا گذاشته و در عین حال موقعیت ایران را تقویت کرده، بی‌ثباتی در منطقه را افزایش داده و سطح خطرات اقتصادی و هسته‌ای را بالا برده است.

اکونومیست با اشاره به عدم تمایل ترامپ برای از سرگیری جنگ نوشت که او دیر متوجه شد که اصلاً نباید چنین جنگی را آغاز می‌کرد و اظهارات تند و تهاجمی وی علیه ایران بیشتر تلاشی برای سرپوش گذاشتن بر این عقب‌نشینی بوده است.

در ادامه این گزارش آمده است که از سرگیری جنگ می‌تواند موجب وحشت در بازار‌های جهانی شود و همچنین گفتمان پیشین ترامپ درباره «عصر طلایی» در خاورمیانه را تضعیف کند.

به نوشته این مجله، ادعای ترامپ مبنی بر دستیابی به «پیروزی بزرگ» از طریق تضعیف توانمندی‌های نظامی ایران در عمل موهوم بودن خود را نشان داده است؛ زیرا اهداف اصلی جنگ، از جمله سرنگونی حاکمیت ایران و جلوگیری دائمی از برنامه هسته‌ای این کشور محقق نشده‌اند.

اکونومیست تأکید کرد که پیشرفت در دستیابی به این اهداف بسیار محدود بوده و جنگ به‌جای ایجاد ثبات، شکنندگی وضعیت امنیتی منطقه را افزایش داده است.

در این گزارش همچنین آمده است که ایران اکنون ابزار‌های فشار جدیدی در اختیار دارد؛ از جمله تهدید کشور‌های خلیج فارس، امکان مختل کردن ناوبری در تنگه هرمز و تلاش برای اعمال عوارض بر عبور کشتی‌ها. هرچند کشور‌های منطقه ممکن است در برابر چنین اقداماتی مقاومت کنند، اما احتمال تشدید تنش همچنان وجود دارد.

اکونومیست در ادامه تصریح کرد که کشور‌های خلیج فارس ممکن است یا به بازنگری در راهبرد‌های امنیتی خود روی آورند یا مسیر مصالحه با ایران را دنبال کنند.

این گزارش همچنین نشان می‌دهد که جنگ ایران اغراق در مورد کارآمدی قدرت نظامی آمریکا را آشکار کرد؛ به‌گونه‌ای که صنایع نظامی آمریکا نتوانستند نیاز‌های این کشور را به‌طور کامل تأمین کنند، در حالی که ایران با تکیه بر روش‌های جنگ نامتقارن و منابع محدود توانست در برابر آمریکا مقاومت کند.

در پایان، اکونومیست تصمیمات ترامپ را «عجولانه و مبتنی بر احساسات» توصیف کرده و نوشته است که نگاه او به جنگ به‌عنوان یک پروژه شخصی و اتکای صرف به قدرت نظامی بدون بررسی دقیق پیامد‌ها نشان‌دهنده ضعف در رویکرد راهبردی است؛ چرا که قدرت به‌تنهایی مشروعیت ایجاد نمی‌کند و حتی پیروزی را نیز تضمین نخواهد کرد.