برآورد جدید و غافلگیرکننده اسرائیل؛ در صورت حمله زمینی به لبنان چه رخ خواهد داد؟

تل‌آویو در شرایط تشدید تنش با حزب‌الله، به جای تهاجم زمینی گسترده به لبنان، بر حملات هوایی، ترورهای هدفمند تمرکز کرده است؛ رویکردی که ناشی از نگرانی از هزینه‌های سنگین انسانی و تبدیل جنگ به نبردی فرسایشی ارزیابی می‌شود.

به گزارش خبرگزاری آنا، در حالی که درگیری‌ها میان حزب‌الله و رژیم صهیونیستی رو به افزایش است، ارزیابی‌های جدید در اسرائیل نشان می‌دهد تل‌آویو در حال حاضر ترجیح می‌دهد به جای یک تهاجم زمینی گسترده به لبنان، به عملیات‌های دفاعی محدود در عمق خاک این کشور بسنده کند؛ رویکردی که ناشی از نگرانی نسبت به هزینه‌های سنگین نظامی چنین جنگی است.

به گزارش منابع رسانه‌ای اسرائیلی از جمله روزنامه «یدیعوت آحرونوت»، این رویکرد در شرایطی اتخاذ شده که نیرو‌های حزب‌الله تحرکات خود را در نزدیکی مرز‌ها افزایش داده‌اند. در عین حال، این گروه گزینه‌های تهاجمی متعددی از جمله حملات موشکی، عملیات نفوذی، پهپاد‌ها و حملات غافلگیرانه در اختیار دارد؛ عواملی که هرگونه عملیات زمینی گسترده را با خطرات جدی مواجه می‌کند و نیازمند محاسبه دقیق میان دستاورد‌های تاکتیکی و هزینه‌های راهبردی است.

تردید اسرائیل درباره تهاجم زمینی گسترده

طبق این ارزیابی‌ها، تردید اسرائیل برای اجرای یک حمله زمینی گسترده در جنوب لبنان ناشی از محاسبه دقیق نسبت سود و زیان در برابر حزب‌الله است؛ گروهی که توانسته در سال‌های اخیر سطح بالایی از توانمندی‌های تاکتیکی در میدان نبرد نشان دهد. از همین رو، ارتش اسرائیل فعلاً ترجیح می‌دهد به یک نبرد دفاعی محدود در عمق خاک لبنان بسنده کند و از ورود به یک تهاجم تمام‌عیار زمینی پرهیز کند.

در سناریوی نخست که از آن به عنوان «حمله محدود» یا «تاکتیکی» یاد می‌شود، نیرو‌های اسرائیلی تنها برای مسافت‌های کوتاه وارد جنوب لبنان شده و تلاش می‌کنند برخی تپه‌ها و روستا‌های مرزی را به عنوان نقاط آتش پیشرفته در اختیار بگیرند.

با این حال، خطر اصلی این سناریو ادامه فرسایش روزانه نیرو‌ها از طریق تک‌تیراندازها، موشک‌ها و حملات موضعی است؛ به‌گونه‌ای که نیرو‌های مستقر ممکن است به اهدافی ثابت تبدیل شوند. بر اساس برآورد‌های ارتش اسرائیل، حتی در صورت موفقیت تاکتیکی، این اقدام تأثیر تعیین‌کننده‌ای بر موازنه راهبردی با حزب‌الله نخواهد داشت.

سناریوی دوم، تهاجم زمینی گسترده تا رودخانه لیتانی یا حتی فراتر از آن است؛ هدف از چنین عملیاتی ایجاد یک منطقه حائل وسیع و پاکسازی مناطق جنوبی لبنان از حضور نیرو‌های حزب‌الله و زیرساخت‌های نظامی آن عنوان می‌شود. در نگاه نظری، این اقدام شاید بتواند دستاورد‌های محدودی به همراه داشته باشد. اما در مقابل، هزینه انسانی و میدانی آن بسیار بالا ارزیابی می‌شود.

کارشناسان نظامی اسرائیلی معتقدند چنین جنگی به دلیل ماهیت نبرد در مناطق شهری و کوهستانی، می‌تواند به درگیری‌های فرسایشی طولانی‌مدت تبدیل شود؛ درگیری‌هایی که ممکن است ماه‌ها ادامه یابد و حتی جبهه‌های منطقه‌ای دیگری را نیز فعال کند. به همین دلیل، این گزینه با ریسک‌های بسیار جدی همراه است.

چرا ارتش اسرائیل از تهاجم گسترده هراس دارد؟

کارشناسان چند عامل اصلی را در این زمینه برجسته می‌کنند:

  • جغرافیای جنوب لبنان که با کوهستان‌ها، دره‌ها و روستا‌های متراکم، محیطی مناسب برای جنگ‌های چریکی و کمین فراهم می‌کند.
  • توسعه توانمندی‌های نظامی حزب‌الله از جمله گسترش موشک‌های ضدزره، استفاده گسترده از پهپاد‌ها و تجربه رزمی حاصل از درگیری‌های سال‌های گذشته.
  • درگیری هم‌زمان اسرائیل در چند جبهه از جمله تهدید‌های مرتبط با ایران، جبهه لبنان، و احتمال تشدید تنش در غزه، کرانه باختری و حتی یمن؛ موضوعی که باعث می‌شود ارتش اسرائیل در توزیع نیرو‌ها محتاطانه عمل کند.

راهبرد حزب‌الله در برابر تهاجم زمینی

از دیدگاه حزب‌الله، هرگونه پیشروی زمینی اسرائیل می‌تواند فرصتی برای تبدیل برتری تکنولوژیک ارتش اسرائیل به یک نقطه ضعف میدانی باشد. راهبرد دفاعی این گروه بر اصل «شکستن حمله به جای جلوگیری از آن» استوار است؛ به این معنا که اجازه داده شود نیرو‌های مهاجم تا حدی پیشروی کنند، اما با افزایش تلفات و کند کردن حرکت آنان، هزینه عملیات به‌طور چشمگیری بالا رود.

در این چارچوب، حزب‌الله بر تاکتیک‌هایی همچون کمین‌های نزدیک، استفاده از موشک‌های ضدزره، نبرد در داخل روستاها، بهره‌گیری از شبکه تونل‌ها و انبار‌های تسلیحاتی و همچنین استفاده از پهپاد‌ها برای شناسایی و حمله به تجمع نیرو‌های دشمن تکیه دارد.

در کنار این موارد، زرادخانه موشکی حزب‌الله نیز همچنان ابزاری مهم برای وارد کردن فشار بر عمق سرزمین‌های اشغالی و ایجاد اختلال در جبهه داخلی اسرائیل محسوب می‌شود.

بر اساس این ارزیابی‌ها، تصمیم نهایی درباره تهاجم گسترده هنوز اتخاذ نشده است. در حالی که چنین عملیاتی می‌تواند دستاورد‌های احتمالی برای اسرائیل داشته باشد، هزینه‌های سنگین انسانی و خطر گسترش جنگ، آن را به گزینه‌ای بسیار پرریسک تبدیل کرده است. در مقابل، راهبرد حزب‌الله بر فرسایش تدریجی دشمن و تبدیل هرگونه پیشروی به نبردی پرهزینه و طولانی‌مدت استوار است.

 

انتهای پیام/

ارسال نظر