وقتی زمین میزبان فرشتگان میشود؛ اعمال و فضیلتهای شب نوزدهم
به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا؛ با غروب خورشیدِ روز هجدهم ماه مبارک رمضان حال و هوای مؤمنان رنگ دیگری میگیرد. آرامآرام شب نوزدهم، نخستین شب از شبهای قدر، فرا میرسد؛ شبی که قرآن از آن به عنوان شبی برتر از هزار ماه یاد کرده است. مساجد، حسینیهها و خانهها پر از زمزمه دعا میشود و دلها برای ساعاتی متفاوت از همیشه آماده میگردد.
مؤمنان برای ورود به این شب بزرگ، با غسل خود را پاک و مهیای عبادت میکنند؛ گویی میخواهند با جسمی پاک به میهمانی رحمت الهی قدم بگذارند. پس از آن، دو رکعت نماز بهجا میآورند؛ نمازی که در هر رکعت بعد از سوره حمد، هفت بار سوره توحید خوانده میشود. وقتی نماز به پایان میرسد، زمزمهای مشترک در فضا میپیچد: «اَسْتَغْفِرُ اللهَ وَ اَتُوبُ اِلَیْهِ»؛ هفتاد بار طلب آمرزش، نشانهای از بازگشت بنده به سوی پروردگار.
در ادامه شب، قرآنها گشوده میشوند. مؤمنان قرآن را مقابل خود قرار میدهند و با دعایی از خداوند میخواهند که آنان را از بندگان رهایییافته از آتش قرار دهد. سپس لحظهای پرمعنا فرا میرسد: قرآن بر سر گرفتن. در این لحظه، هر کس قرآن را بر سر میگذارد و خداوند را به حق پیامبر اکرم (ص) و اهل بیت (ع) پاک او قسم میدهد و نام یکایک آنان را با احترام بر زبان جاری میکند؛ لحظهای سرشار از خشوع و امید.
از دیگر اعمال مهم این شب، زیارت امام حسین (ع) است. در روایات آمده است که در شب قدر، ندایی از آسمان برمیخیزد که خداوند زائران امام حسین (ع) را آمرزیده است. بسیاری از مؤمنان با خواندن زیارت آن حضرت، دل خود را به کربلا پیوند میزنند.
با این وجود شب نوزدهم، شب احیا است؛ شبی که مؤمنان میکوشند تا سپیدهدم بیدار بمانند و با نماز، دعا و تلاوت قرآن، لحظههای آن را زنده نگه دارند. برخی صد رکعت نماز میخوانند و در هر رکعت ۱۰ بار سوره توحید را تلاوت میکنند؛ عبادتی طولانی که نشانه عشق و بندگی است.
در میان این اعمال، دعای جوشن کبیر جایگاه ویژهای دارد. این دعا با صد فراز از نامها و صفات الهی، دل انسان را به دریای رحمت خداوند پیوند میدهد. همچنین دعای «اللَّهُمَّ إِنِّی أَمْسَیْتُ لَکَ عَبْداً دَاخِراً…» خوانده میشود؛ دعایی سرشار از اعتراف به ناتوانی انسان و امید به بخشش پروردگار: «اللَّهُمَّ إِنِّی أَمْسَیْتُ لَکَ عَبْداً دَاخِراً لا أَمْلِکُ لِنَفْسِی نَفْعاً وَ لا ضَرّاً وَ لا أَصْرِفُ عَنْهَا سُوءاً أَشْهَدُ بِذَلِکَ عَلَی نَفْسِی وَ أَعْتَرِفُ لَکَ بِضَعْفِ قُوَّتِی وَ قِلَّهِ حِیلَتِی فَصَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْجِزْ لِی مَا وَعَدْتَنِی وَ جَمِیعَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ مِنَ الْمَغْفِرَهِ فِی هَذِهِ اللَّیْلَهِ وَ أَتْمِمْ عَلَیَّ مَا آتَیْتَنِی فَإِنِّی عَبْدُکَ الْمِسْکِینُ الْمُسْتَکِینُ الضَّعِیفُ الْفَقِیرُ الْمَهِینُ اللَّهُمَّ لا تَجْعَلْنِی نَاسِیاً لِذِکْرِکَ فِیمَا أَوْلَیْتَنِی وَ لا [غَافِلا]لِإِحْسَانِکَ فِیمَا أَعْطَیْتَنِی وَ لا آیِساً مِنْ إِجَابَتِکَ وَ إِنْ أَبْطَأَتْ عَنِّی فِی سَرَّاءَ [کُنْتُ]أَوْ ضَرَّاءَ أَوْ شِدَّهٍ أَوْ رَخَاءٍ أَوْ عَافِیَهٍ أَوْ بَلاءٍ أَوْ بُؤْسٍ أَوْ نَعْمَاءَ إِنَّکَ سَمِیعُ الدُّعَاءِ.»
اعمال مخصوص این شب نیز حال و هوای خاصی دارد. مؤمنان صد بار ذکر «اَستَغفِرُاللهَ رَبّی وَ اَتوبُ اِلَیه» میگویند و صد بار «اللّهُمَّ العَن قَتَلَهَ اَمیرالمؤمنین» را بر زبان جاری میکنند؛ یادآور شبی که امیرالمؤمنین علی (ع) در محراب عبادت ضربت خورد.
در ادامه، دعاهای ویژهای خوانده میشود؛ از جمله دعای «یا ذَا الَّذی کانَ قَبلَ کُلِّ شَیء…» که با ستایش عظمت الهی آغاز میشود و با صلوات بر پیامبر و خاندانش پایان میگیرد: «یا ذَا الَّذی کانَ قَبْلَ کُلِّشَیْءٍ ثُمَّ خَلَقَ کُلَّشَیْءٍ ثُمَّ یَبْقی وَیَفْنی کُلُّشَیْءٍ یا ذَا الَّذی لَیْسَ کَمِثْلِهِ شَیءٌ وَ یا ذَاالَّذی لَیْسَ فِی السَّماواتِ الْعُلی وَلا فِی الاْرَضینَ السُفْلی وَ لا فَوقَهُنَّ وَلا تَحْتَهُنَّ وَلا بَیْنَهُنَّ اِلهٌ یُعْبَدُ غَیْرُهُ لَکَ الْحَمْدُ حَمْداً لا یَقْوی عَلی اِحْصاَّئِهِ اِلاّ اَنْتَ فَصَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمِّدٍ صَلوهً لا یَقْوی عَلی اِحْصاَّئِها اِلاّ اَنْتَ»
سپس دعای «اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ…» خوانده میشود؛ دعایی که در آن مؤمن از خداوند میخواهد سرنوشتش را در زمره نیکان قرار دهد، رزقش را فراخ گرداند و حاجاتش را برآورده سازد: «اللَّهُمَّ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَ فِیمَا تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَکِیمِ فِی لَیْلَهِ الْقَدْرِ وَ فِی الْقَضَاءِ الَّذِی لا یُرَدُّ وَ لا یُبَدَّلُ أَنْ تَکْتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیْتِکَ الْحَرَامِ الْمَبْرُورِ حَجُّهُمْ الْمَشْکُورِ سَعْیُهُمْ الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمْ الْمُکَفَّرِ عَنْهُمْ سَیِّئَاتُهُمْ وَ اجْعَلْ فِیمَا تَقْضِی وَ تُقَدِّرُ أَنْ عُمْرِی وَ تُوَسِّعَ عَلَیَّ فِی رِزْقِی وَ تَفْعَلَ بِی کَذَا وَ کَذَا» به جای این کلمه حاجت خود را ذکر کند.
همچنین در این شب، طلب آمرزش، دعا برای نیازهای دنیوی و اخروی، دعا برای پدر و مادر، خویشاوندان و همه مؤمنان از بهترین اعمال شمرده شده است. با این وجود شب نوزدهم رمضان با همه دعاها و اشکها، شبی سرشار از امید است؛ شبی که درهای رحمت الهی گشوده میشود و بندگان با قلبی شکسته و امیدی بزرگ، سرنوشت سال آینده خود را از خداوند طلب میکنند.
انتهای پیام/
انتهای پیام/
