واکاوی ابعاد مکتوم شخصیت علمی، حکمرانی و اندیشه امام خامنهای در نگاه دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی
به گزارش خبرگزاری آنا، حجت الاسلام و المسلمین عبدالحسین خسروپناه سخنان خود در یک برنامه تلویزیونی را با تأکید بر لزوم حاکمیت عقلانیت آغاز کرد. وی خاطرنشان ساخت که در سیره «امام شهید»، رابطه عاطفی با امت و کارگزاران، اگرچه بسیار وثیق و عمیق بود، اما هرگز جایگزین «تدبیر عقلانی» و «تصمیم حکیمانه» نشد. ایشان همواره تأکید داشتند که نخبگان و جامعه باید بیاموزند که بر مدار تفکر حرکت کنند و نه بر موج احساسات.
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی به خاطرهای از جلسات تخصصی اشاره کرد که در آن رهبر معظم انقلاب با تسلطی حیرتانگیز بر تاریخ فلسفه، از فیلسوفانی در قرون گذشته نام میبردند که حتی برای متخصصان و اعضای برجسته علمی جلسه ناشناخته بود. این اشراف فلسفی، تنها یک دانش انتزاعی نبود، بلکه ریشه در منظومه فکری ایشان داشت که سیاست را ذیل حکمت و عقلانیت تعریف میکرد.
رهبری دانش؛ از نقشه جامع علمی تا مرزهای کوانتوم
یکی از محورهای اصلی سخنان خسروپناه، تبیین نقش محوری حضرت آقا در توسعه علم و فناوری بود. وی تصریح کرد: شاید مردم عزیز ما در آینده بهتر درمی یابند که توسعه شگرف علم و فناوری در این کشور، محصول مستقیم اراده و هدایت ایشان بود.
وی به سیر تاریخی این تحول اشاره کرد؛ از لحظهای که مجلس خبرگان با اصرار و در عین اکراهِ حضرت آقا، ایشان را به رهبری برگزید، اولین گامهای ایشان معطوف به ارتقای جایگاه علمی کشور شد. مأموریت به شورای عالی انقلاب فرهنگی برای نگارش «سند نقشه جامع علمی کشور» و نظارت بر اجرای ۱۴ ساله آن، ایران را از کشوری بدون جایگاه علمی در دوران پهلوی، به رتبه ۱۴ تا ۱۶ جهان در تولید علم رساند.
خسروپناه افزود: ایشان حتی در دو سال اخیر، با درک تحولات سریع جهانی، دستور بهروزرسانی نقشه جامع علمی را با تمرکز بر حوزههای راهبردی مانند هوش مصنوعی و کوانتوم صادر کردند. این نگاه آیندهنگرانه نشاندهنده آن است که ایشان تنها به حفظ وضع موجود بسنده نکرده و همواره به دنبال فتح قلههای دانش نوظهور بودند.
تبدیل علم به فناوری؛ شکستن بنبست تحریمهای دانشگاهی
دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی با انتقاد از کسانی که رشد علمی ایران را صرفاً در حد نگارش مقالات میبینند، تأکید کرد که در دوران رهبری امام خامنهای، علم به مرحله «فناوری» و «کاربرد» رسید. وی با نام بردن از دانشمندانی چون شهید طهرانچی و شهید فخریزاده، یادآور شد که این جهشهای علمی در شرایطی رخ داد که شخص این دانشمندان و دانشگاههای بزرگی چون شهید بهشتی در لیست سیاه تحریمهای بینالمللی قرار داشتند.
خسروپناه با استفاده از اصطلاح فنی TRL (سطح آمادگی فناوری)، توضیح داد که چگونه ایران توانست در حوزه دفاعی، چرخه کامل دانش از مرحله ایده (TRL 1) تا محصول نهایی و عملیاتی (TRL 9) را در داخل کشور و بدون وابستگی به خارج طی کند. ثمره این خودباوری علمی، موشکهای نقطهزن و پهپادهایی است که امروز اقتدار دشمن را به چالش کشیده است.
تحول در ساحت سلامت؛ از پزشکان وارداتی تا قطب سلولهای بنیادی
بخش دیگری از سخنان خسروپناه به تحولات حوزه سلامت اختصاص داشت. وی با یادآوری دوران ابتدای انقلاب که ایران برای ابتداییترین نیازهای پزشکی محتاج لیسانسههای پاکستانی و بنگلادشی بود، وضعیت کنونی را با آن دوران مقایسه کرد. امروزه به برکت سیاستهای ابلاغی رهبری، متخصصان فوقتوزیع در محرومترین نقاط کشور حضور دارند.
وی به تأسیس مجموعه رویان اشاره کرد و گفت: در زمانی که حتی وزارت بهداشت وقت، دستیابی به فناوری سلولهای بنیادی را غیرممکن میدانست، تنها کسی که از مرحوم دکتر آشتیانی حمایت کرد و امکانات جهاد دانشگاهی را در اختیار او گذاشت، حضرت آقا بود. ایشان شخصاً معمار و حامی مجموعههایی بودند که ایران را در تراز جهانی قرار دادند.
احیای هویت ملی در آینه طب سنتی
خسروپناه با گریزی به تاریخ معاصر، به تلاشهای دوران پهلوی اول برای نابودی سنتهای اصیل ایرانی اشاره کرد. وی خاطرنشان ساخت که طب سنتی ایران که قرنها سرآمد جهان بود، در دوران پهلوی به کلی تعطیل شد. اما با هدایتهای امام خامنهای و ابلاغ سیاستهای کلی سلامت، این دانش اصیل احیا شد؛ به گونهای که امروزه کتابهای ابنسینا و خوارزمشاهی دوباره مبنای تدریس قرار گرفته و ایران در کوتاهترین زمان به رتبه چهارم و پنجم جهان در تولید داروهای گیاهی و طب سنتی دست یافته است.
کالبدشکافی ذلت پهلوی در برابر عزت جمهوری اسلامی
یکی از فرازهای سخنان خسروپناه، مقایسه تاریخی میان اقتدار کنونی و حقارت دوران پهلوی بود. وی با ذکر جزئیاتی از تاریخ، به راهآهن جنوب به شمال دوران رضاخان اشاره کرد که نه برای نیاز اقتصادی ایران و اتصال به جاده ابریشم (شرق به غرب)، بلکه صرفاً برای تأمین منافع استعمار انگلیس ساخته شد.
وی همچنین به حقارت محمدرضا پهلوی اشاره کرد که پس از تبعید پدرش، تا ۲۶ سال جرأت و اجازه تاجگذاری نداشت و همواره از سایه قدرتهای خارجی میهراسید. خسروپناه به خاطرهای از یک تیمسار صنایع هوایی در دوران پهلوی اشاره کرد که وقتی پیشنهاد ساخت قطعات آمریکایی در ایران را به شاه داد، محمدرضا با ترس و لرز پاسخ داد: باید با انگلیسیها و روسها هماهنگ کنی، وگرنه همان بلایی را که سر پدرم آوردند، سر من هم میآورند.
دبیر شورا با مقایسه این تصویر با اقتدار امام خمینی و امام خامنهای، تأکید کرد که جمهوری اسلامی تحت رهبری این حکیم فرزانه، چنان مقتدر شده است که بدون هراس از هیچ قدرتی، در برابر استکبار جهانی ایستاده و جان خود را فدای استقلال ملت میکند.
استراتژی دشمن در «ترور دانش» و هوشیاری رهبری
خسروپناه با نگاهی به تحولات منطقه، به جنایات آمریکا در عراق و افغانستان اشاره کرد. وی بیان کرد که استراتژی آمریکا و صهیونیسم در این کشورها، شناسایی و ترور فیزیکی دانشمندان بوده است تا این ملتها هرگز نتوانند روی پای خود بایستند. وی گفت: در عراق ده سال ماندند و هر دانشمندی که سرش به تنش میارزید، در خانهاش ترور شد. در مصر نیز اجازه توسعه علمی به نخبگان داده نمیشود، مگر آنکه در خدمت آمریکا باشند.
وی تصریح کرد که امام خامنهای با درک این توطئه جهانی، ایران را به پناهگاه و بستر رشد دانشمندان تبدیل کرد و با وجود ترور شهدای هستهای، نهضت علمی را چنان نهادینه کرد که با حذف فیزیکی افراد، حرکت علمی متوقف نشود.
منظومه فکری؛ فراتر از اندیشمندان کلاسیک غرب
بخش مهمی از سخنان خسروپناه به قدرت نظریهپردازی رهبری اختصاص داشت. وی با ذکر تجربهای از حضور در جمع اساتید جامعهشناس با گرایشهای لیبرال و سوسیال، تعریف کرد که چگونه مبانی «نظریه فرهنگی» رهبری را بدون ذکر نام ایشان مطرح کرده است. وی گفت: زمانی که اساتید، این نظریه را نوتر و کاملتر از اندیشههای گیدنز، هابرماس و فوکو دانستند، به آنها اعلام کردم که این مطالب متعلق به مقام معظم رهبری است. آنها شوکه شدند، چرا که انتظار داشتند چنین حرفهای دقیقی حتماً ریشه در منابع غربی داشته باشد.
خسروپناه نظریاتی همچون «اقتصاد مقاومتی»، «نظام انقلابی» و «حکمرانی مردمی» را بخشهایی از منظومه فکری ایشان برشمرد که نه نظریاتی انتزاعی، بلکه راهحلهایی کاربردی برای حکمرانی حکیمانه هستند.
در پایان، دبیر شورای عالی انقلاب فرهنگی به خاطرهای صمیمی اشاره کرد که نشاندهنده دقت نظر فوقالعاده رهبری بود. وی گفت در ماجرای نگارش نامهای به امضای رئیسجمهور، حضرت آقا با زیرکی و دانش خود متوجه شدند که سبک نگارش و قلم نامه متعلق به خودش(خسروپناه) است، نه رئیسجمهور. این سطح از اشراف به سبکهای نگارشی و جزئیات اداری، نشان از بیداری و حضور ذهن همیشگی ایشان داشت.
حجتالاسلام والمسلمین خسروپناه سخنان خود را با تأکید بر برکات شهادت امام خامنهای به پایان برد. وی شهادت ایشان را سندی بر اخلاص انقلاب اسلامی دانست و تأکید کرد که خون ایشان، انقلاب را مستحکمتر و جمهوری اسلامی را مستدام خواهد کرد. وی هشدار داد که در این مقطع حساس، «تفرقه» سمی مهلک است و همه آحاد ملت، مسئولان و نخبگان باید با وحدت و انسجام، از دولت و نهادهای حاکمیتی پشتیبانی کنند تا پیام وحدت و همدلی ایشان در پهنه گیتی طنینانداز شود.
وی با دعا برای تبدیل جهل نادانان به معرفت، ابراز امیدواری کرد که جویندگان حقیقت، با مطالعه منظومه فکری این رهبر حکیم، راه اقتدار و عزت را گم نکنند.
انتهای پیام/
