بنبست واشینگتن در ژنو
به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، راهروهای سرد دیپلماتیک در ژنو این هفته شاهد گرمترین تقابل سیاسی میان دو قطب قدرت خواهد بود؛ جایی که تیم ایرانی با نقشهراهی دقیق، درصدد به چالش کشیدن هژمونی در حال زوال ایالات متحده است. اینجا دیگر خبری از لبخندهای تشریفاتی نیست و واقعیتهای سخت میدان، جایگزین تعارفات معمول شده تا تکلیف یک دهه فشار اقتصادی و هستهای روشن شود.
دولت دوم ترامپ در حالی قدم به این مذاکرات میگذارد که اهرم تحریم دیگر کارایی گذشته را از دست داده و اقتصاد ایران با عبور از شوکهای اولیه، مسیرهای جایگزین را یافته است. شکست سیاست فشار حداکثری در نسخه اول دولت ترامپ، اکنون به عنوان یک فکت تاریخی در برابر تیم جدید قرار دارد و آنها میدانند که هرگونه تهدید نظامی تنها به تسریع غنیسازی و تغییر دکترین دفاعی ایران منجر خواهد شد. این توازن وحشت، واشینگتن را ناچار به پذیرش پیشنویسی کرده که در آن حقوق هستهای ایران غیرقابل بازگشت است.
تقابل ارادهها در نظارتهای پادمانی
پذیرش نظارتهای فراتر از قانون تنها در گروی پایان دادن به تروریسم اقتصادی علیه ملت ایران است. تهران آمادگی خود را برای همکاری با آژانس اعلام کرده، اما این همکاری چک سفید امضا نیست. اگر دولت جدید آمریکا به دنبال راستیآزمایی برنامه هستهای است، ابتدا باید اعتبار از دست رفته خود در توافقات بینالمللی را بازیابی کند، چرا که تهران دیگر به امضاهای کاغذی ساکنان کاخ سفید اعتمادی ندارد و خواهان تضمینهای عینی و عملیاتی است.
دیپلماسی از موضع اقتدار دفاعی
اشاره به توان بازدارندگی در کنار میز مذاکره، پیامی روشن به اتاقهای فکر در واشینگتن است که هرگونه خطای محاسباتی در زمین بازی هستهای، هزینههای متقارنی را در ابعاد دیگر به همراه خواهد داشت. ایران با تفکیک دقیق پروندهها، به دنبال توافقی متوازن است که در آن امنیت در برابر امنیت و امتیاز در برابر امتیاز معنا پیدا کند. راهبرد فعلی تهران بر عبور از بنبستهای فرسایشی و رسیدن به نتیجهای است که پایانبخش یک دهه جنگ سرد دیپلماتیک باشد.
انتهای پیام/
