ایران حاضر | چرا حافظه ایرانی با دلار‌های صهیونیستی پاک نمی‌شود؟

ماراتن ۵ نسل در خیابان‌های ایران

۲۲ بهمن ۱۴۰۴، تیر خلاص ملتی است که با عبور از کودتای دی‌ماه، نشان دادند استقلال ایران معامله‌کردنی نیست و حافظه تاریخی‌شان با دلار‌های «امپراطوری فریب» تطهیر نمی‌شود.

به گزارش خبرنگار سیاسی خبرگزاری آنا، بیست و دوم بهمن، نقطه عطفی در تاریخ معاصر است؛ روزی که ایران نه به صورت تصادفی، بلکه طی یک فرآیند منطقی از چنگال استکبار رها شد. رژیم پهلوی که با کودتای ۱۲۹۹ انگلیسی متولد شد و با کودتای ۱۳۳۲ آمریکایی به حیات خود ادامه داد، اساساً فاقد ریشه در خاک ایران بود. وابستگی محمدرضا پهلوی به غرب چنان عمیق بود که به روایت «ویلیام شوکراس»، شاه هر لحظه هراس داشت که مبادا ایالات متحده او را رها کند.

این رژیم در سیاست داخلی نیز با تکیه بر «ساواک»، فضای خفقانی ایجاد کرده بود که حتی شهروندان عادی را از ترس ارعاب فلج می‌کرد. ساواک مانع رسیدن صدای واقعی مردم به دربار شد و شاه را دچار «خطای محاسباتی» کرد؛ توهمی که تصور می‌کرد پایگاه مردمی دارد، اما آتشفشان خشم ملت در سال ۵۷ ثابت کرد که این مشروعیت از درون پوسیده است.

جنگ شناختی؛ نبرد برای «خون‌شویی» از جلاد

امروز، دشمن با صرف میلیون‌ها دلار، جبهه‌ای به نام «تطهیر پهلوی» باز کرده است. رسانه‌های وابسته به صهیونیسم بین‌الملل به گونه‌ای از آن دوران صحبت می‌کنند که گویی هزاران سال گذشته و هیچ سندی در دست نیست؛ در حالی که میلیون‌ها شاهد عینی و انبوهی از مستندات کتبی—که اغلب توسط خود سازمان‌های وابسته به شاه تهیه شده—گواهی بر آشفتگی‌های آن دوران می‌دهند.

شعار دروغین «داشتیم ژاپن می‌شدیم»، اباطیلی است که حتی شاپور بختیار هم آن را ناشی از نادانی گویندگانش می‌دانست. واقعیتِ اقتصادی آن زمان، شکاف طبقاتی عمیق، فساد دربار، نابودی کشاورزی و وابستگی مطلق به درآمد نفت بود. پروژه‌ی غربی‌سازی شتاب‌زده، شکافی فرهنگی ایجاد کرد که اصالت ایرانی و فرهنگ اسلامی را به چالش می‌کشید. مردم به رهبری امام خمینی (ره) علیه این «بی‌هویتی تحمیلی» قیام کردند تا ایرانی نوین بر پایه عزت و عدالت بنا کنند.

۲۲ بهمن؛ رفراندوم دائمی برای خنثی‌سازی «کودتا»

حضور ۵ نسل در راهپیمایی امسال، پاسخی صریح به توطئه‌هایی است که از اولین روز پیروزی انقلاب آغاز شد. ملت ایران که در ۴۷ سال گذشته تحت سنگین‌ترین تحریم‌ها، ترور‌ها و فشار‌های رسانه‌ای بوده‌اند، ثابت کردند که اراده‌شان شکستنی نیست. حضور میلیونی مردم در ۲۲ دی‌ماه امسال—در واکنش به جنگ داخلی و شبه‌کودتای طراحی شده توسط غرب—پیش‌درآمدی بر حماسه امروز بود.

این حضور، صرفاً یک مراسم یادبود نیست؛ بلکه یک «تجدید میثاق زنده» است. پیامی است به نظام سلطه که توطئه‌های «نفوذ» یا «براندازی نرم»، با سد محکم ملتی مواجه می‌شود که حتی با خون خود از استقلال، آزادی و جمهوری اسلامی محافظت می‌کند. راهپیمایی امروز، تبیین مستمر ریشه‌های هویت ملی برای نسل‌هایی است که آن روز‌ها را ندیده‌اند تا در میان انبوه تحریفات رسانه‌ای، دشمن نتواند جای جلاد و شهید را عوض کند.

انتهای پیام/

ارسال نظر