واکاوی استانداردهای دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی
جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل
از نخستوزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیهای برای «هیچ»
پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا
کودتای آمریکایی–صهیونیستی دیماه شکست خورد اما ریشهها زنده ماند
خبرگزاری آنا - سپهر خلجی (روزنامه جام جم): بعد از جنگ ۱۲ روزه در خرداد، کشور در دیماه یک کودتا را از سرگذراند. به عبارت دقیقتر کودتا سرکوب شد. اما نمیتوان از کنار این حادثه به آسانی عبور کرد. اگرچه کودتا سرکوب شد، اما ۲۴۰۰ تن از بهترین عزیزانمان برای دفع کودتا جان خود را از دست دادند و هزاران میلیارد خسارت به بار نشست ضمن اینکه دشمن را امیدوار و زمینه تهدیدهای آینده را هموار کرد. ضروری است کمی عمیقتر و از نمای نزدیک به این کودتای آمریکایی-صهیونیستی پرداخته شود.
در اینکه کودتا یک طراحی خارجی با محوریت آمریکا و رژیم صهیونیستی بود شکی نیست و همه اسناد و شواهد دلالت بر این امر دارد، اما بسترهای کودتا را چه کسانی فراهم کردند؟ عناصر غافل در وقوع کودتا چه نقشی داشتند؟ آتشبیاران کودتا در داخل چه کسانی هستند؟ چگونه و با چه هزینهای کودتا سرکوب شد؟ اگر این سئوالها و ابهامات پاسخ داده نشود یقینا کشور مجدد در تله کودتا و کودتاچیان خواهد افتاد. به زوایایی از این کودتا توجه کنید:
۱) دستاویز بسترساز برای کودتا مشکلات اقتصادی بود. یعنی بستر کودتا مجموعه اقدامات نهادهای تصمیمسازی در حوزه اقتصادی که اگرچه با هدف عبور از بحران طراحی شده بود، اما به دلیل فراهم نکردن زمینههای اجرای تصمیمات بزرگ اقتصادی و همچنین عدم اقناع عمومی بهانه را برای کودتاچیان فراهم کرد. افزایش ۷۰ درصدی قیمت بنزین و به طور همزمان آزادسازی نرخ ارز و توأمان رهاسازی قیمت کالاهای اساسی سه اقدام بسترساز برای به هم ریختن افکارعمومی، فشار به اقشار مختلف و ضربه به معیشت مردم بود که بهانه لازم را برای تدارک کودتا فراهم کرد. دشمن با استفاده از نارضایتی عمومی از مجموعه تصمیمات بزرگ اقتصادی بدون بسترسازی لازم کودتا علیه جمهوری اسلامی را طراحی و اجرا کرد. در همین رابطه بسیاری از دلسوزان از روی تجربه هشدارهای لازم را داده بودند که متأسفانه مورد توجه قرار نگرفت. در این کودتا و شهادت مظلومانه حافظان امنیت باید نقش بسترسازان مورد واکاوی مسئولانه قرار گرفته و زمینهسازان کودتا به عنوان بانیان فرصتساز برای این اتفاق محاکمه شوند.
۲) آیا کودتا یک اتفاق دفعی بود و یا برای کودتا ابزارهای لازم را تدارک دیده بودند؟ همانطور که بعد از وقوع جنگ ۱۲ روزه نهادهای مسئول از حجم ورود پهپاد به کشور و عملیات تخریبی دشمن علیه اهداف، غافلگیر شدند همان نهادها بعد از وقوع کودتا با هزاران جانباخته، از ورود سلاح و مهمات و آموزش گروهکهای تروریستی ابراز شگفتی کردند! یعنی بعد از ۶ ماه از غافلگیری جنگ تحمیلی ۱۲ روزه باز هم کودتا آنان را غافلگیر کرد. چه کسانی مسئولند و کجا باید به ترک فعلها و قصورها رسیدگی کند؟ بعد از جنگ ۱۲ روزه بارها گفته شد هستههای عملیاتی تروریستی در شهرها فعال شدند که مردم را به خیابان بکشند، بهرغم این هشدارها، چرا هیچ اقدامی برای شناسایی و نابودی تروریستها صورت نگرفت و بر حجم ورود سلاح اشراف لازم وجود نداشت؟
۳) در این کودتا افراد و جریانهایی نقش آتشبیاران معرکه را ایفا کردند. روند صدور بیانیه و یا سخنرانی و مواضع رسانهای از سوی کودتاچیان ۸۸ و زمینهسازان کودتای ۴۰۴ در حمله به نظام و نهادهای ملی به جای پاسخگویی در برابر حمایتهای آنان از بانیان وضع موجود باید به دقت مورد واکاوی قرار بگیرد. مدیرانی که روزها در نهاد اجرایی مسئولیت دارند و شبها به عنوان دبیرکل فلان حزب منتقد با صادر کنندگان بیانیهها علیه نظام همراهی میکنند. مدیرانی که روزها دور میز تصمیمسازی کشور در نهاد اجرایی مینشینند و شبها در جلسه عاملان خسارت محض دهه ۹۰ شرکت میکنند و علیه نظام اسلامی موضع میگیرند. به نظر میرسد قبل از هر اقدامی باید تکلیف این جماعت دوگانهسوزِ درون حاکمیت را روشن کرد. یقه رسانههای حامی کودتا که تلاش دارند جای شهید و جلاد را عوض کنند، چهرههای فرهنگی و ورزشی و اقتصادی که با کودتاچیان همصدا شدند و صدها آتشبیار معرکه کودتا که با وقاحت در حال پمپاژ نفرت و همراهی با دشمن هستند نباید نباید رها شود.
۴) این کودتا اگرچه سرکوب شد، اما نمیتوان از خسارتهای غیرقابل جبران آن گذشت. ۲۴۰۰ شهید مظلوم که در کف خیابان سلاخی شدند. قرآنسوزی، مسجدسوزی، تخریب اماکن عمومی، ضربه به امنیت ملی، مخدوش کردن تصویر جمهوری اسلامی در خارج از کشور و از همه مهمتر امید دادن به دشمن برای ضربه به جمهوری اسلامی هزینههایی است که به کشور تحمیل شد.
برای ارزیابی کودتای شکست خورده دیماه همه ابعاد آن باید به دقت مورد بازبینی قرار بگیرد.
انتهای پیام/
