زنان روستایی و عشایر؛ معلمان پایداری طبیعت و محور توسعه ملی

به گزارش خبرگزاری آنا، شینا انصاری، معاون رئیس‌جمهور و رئیس سازمان حفاظت محیط زیست در نهمین همایش ملی روز جهانی زنان روستایی و عشایر با اشاره به نقش کلیدی زنان روستایی و عشایر در کشاورزی، دامداری، صنایع دستی و مدیریت منابع طبیعی، تأکید کرد که این زنان سهمی بی‌بدیل در اقتصاد، اجتماع و محیط زیست دارند و آموزش‌های غیررسمی آنها پایه‌گذار نگرش سبز برای نسل آینده است.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست بیان کرد: زنان روستایی و عشایر هم آموزگار، هم حافظان محیط زیست و هم معماران پنهان توسعه ملی و اقتصادی هستند و از ارکان اصلی اقتصاد محسوب می‌شوند. آنان در کشاورزی، دامداری، صنایع دستی، صنایع تبدیلی و تکمیلی، خدمات روستایی و مدیریت محیط زیست و منابع طبیعی سهمی بی‌بدیل دارند.

انصاری افزود: بررسی‌ها نشان می‌دهد که در بسیاری از مناطق روستایی بین ۵۰ تا ۷۰ درصد فعالیت‌های مرتبط با تولید، تأمین و فرآوری مواد غذایی توسط زنان انجام می‌شود و ارزش این حضور در تأثیر چندلایه آن در اقتصاد، اجتماع و محیط زیست است.

وی ادامه داد: زنان روستایی و عشایر نه فقط تولیدکنندگان محصول بلکه حافظان زمین و مروجان فرهنگ کار و تلاش صادقانه نیز هستند. آنان بهتر از هر کسی می‌دانند که حفظ حاصلخیزی خاک، صرفه‌جویی در مصرف آب، نگهداری از بذر‌های بومی و استفاده از روش‌های کشاورزی پایدار، نه تنها لازمه ادامه حیات جامعه روستایی و عشایری بلکه جامعه شهری نیز است.

رئیس سازمان حفاظت محیط زیست تصریح کرد: تشکیل صندوق‌های خرد اعتباری زنان روستایی از جمله اقدامات موثری است که در سال‌های اخیر انجام گرفته و این صندوق‌ها تنها یک ابزار مالی نیستند بلکه نهادی اجتماعی هستند که اعتماد، همکاری و احساس مسئولیت را در میان زنان روستایی و عشایر تقویت می‌کنند. این فعالیت‌ها نه تنها اشتغال سبز ایجاد کرده‌اند بلکه باعث افزایش خودباوری زنان و دختران و رشد سرمایه اجتماعی محلی شده است.

انصاری افزود: زنان در جوامع محلی با استفاده از دانش بومی راه‌هایی برای سازگاری با محیط زیست یافته‌اند؛ از کاشت گیاهان مقاوم به خشکی گرفته تا استفاده از روش‌های نوین احیای خاک و بهره‌وری منابع آب. در برخی روستاها، این زنان جلوی قطع بی‌رویه درختان را می‌گیرند، مصرف آب را در خانه و مزرعه مدیریت می‌کنند و فرزندان خود را با فرهنگ حفاظت از محیط زیست تربیت می‌کنند.

وی تاکید کرد: زنان روستایی و عشایر معلمان پایداری در طبیعت هستند و به فرزندان خود می‌آموزند که زمین امانتی الهی است و هرگونه بی‌توجهی به آن، آسیب به نسل‌های آینده است. مادران نخستین حلقه آموزش محیط‌زیستی در خانواده‌ها هستند و همین آموزش غیررسمی پایه‌گذار نگرش سبز برای آینده خواهد بود.

انصاری یادآور شد: زنان روستایی در مقام مادر، مربی و عضو فعال جامعه نقشی بی‌بدیل در انتقال دانش و ارزش‌ها دارند و باید این آموزش‌ها به عنوان سرمایه ملی تلقی شود؛ سرمایه‌ای که با حمایت نهاد‌های آموزشی و فرهنگی می‌تواند نسل آینده را مسئول‌تر و آگاه‌تر نسبت به محیط زیست و تولید پایدار تربیت کند.

وی در پایان تأکید کرد: همکاری میان نهاد‌های آموزشی، نهاد‌های دولتی مسئول و سازمان‌های مردم‌نهاد به منظور طراحی برنامه‌های آموزشی برای دختران و زنان روستایی و عشایر باید گسترش یابد، زیرا "زن آگاه، محیط زیست سالم و اقتصاد پویا" سه رکن اصلی توسعه پایدار در جامعه روستایی و عشایری محسوب می‌شوند.