پیشنهاد سردبیر
سکوت در برابر ترور، فریاد برای استعفا؛ چرا رگ سلبریتی‌ها گزینشی می‌جنبد؟

واکاوی استاندارد‌های دوگانه در مواجهه با تهدیدات امنیت ملی 

کدام شیوه کالابرگ به نفع شماست؟

جزئیات جدید از توزیع سبد کالای رایگان درب منزل 

آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

صفاتیان در گفت‌وگو با آنا خبر داد؛

کاهش سن مصرف روانگردان «گُل»/ از اضطراب‌های مقاوم به درمان تا توهمات بی‌پایان!

یک پژوهشگر اعتیاد گفت: متاسفانه سن مصرف روانگردان گُل خیلی پایین آمده و در خیلی از پارک‌ها، مدارس و ... به راحتی قابل دسترس است. شاهدیم که متوسط سنی مصرف‌کنندگان این ماده روانگردان هم به ۱۴ تا ۱۵ سال رسیده است.

سعید صفاتیان پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد در گفت‌وگو با خبرنگار فرهنگ و جامعه خبرگزاری علم و فناوری آنا اظهار کرد: بحث مواد روانگردان و مصرف آن یک موضوعی است که از سال‌ها پیش در همه جای دنیا و از جمله در ایران هم وجود داشته است.

وی تصریح کرد: «حشیش» یکی از مواد روانگردانی است که از گذشته تاکنون در ایران خیلی معروف بود و در طول ۱۰ تا ۱۲ سال گذشته ماده روانگردان دیگری که از مشتقات حشیش است و خیلی‌ها و از جمله خیلی از مسئولان می‌شنوم که به اشتباه آن را جزء مواد مخدر می‌دانند، ورود ماده روانگردانی به بازار به نام گل است.

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد خاطرنشان کرد: مواد مخدر و مواد روانگردان با یکدیگر خیلی فرق می‌کنند و بالتبع عوارض مصرف آنها هم با هم متفاوت است.

صفاتیان یادآور شد: گل خود ِ حشیش و یک ماده روانگردانی است که سوداگران مرگ در اثر تغییراتی که روی حشیش ایجاد کرده‌اند به وجود آمده است و البته ماده اولیه گل یعنی (دلتا، تی‌اچ‌سی) چند برابر حشیش است و اثرات مخرب بیشتری نسبت به حشیش دارد.

وی اضافه کرد: اوایلی که روانگردان گل وارد بازار شد، به دلیل گرانی و ناشناخته بودن آن مصرف کنندگان آن را افرادی که وضعیت مالی خوبی داشتند شامل می‌شد، اما در حال حاضر دیگر آن شرایط را ندارد و در همه جای کشور چه در شهرها، روستاها، نقاط دورافتاده و فقیرنشین و ... فرقی ندارد و مشتریان خاص خود را دارد.

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد تاکید کرد: متاسفانه سن مصرف روانگردان گل خیلی پایین آمده است و امروزه در خیلی از پارک‌ها، مدارس و ... به راحتی قابل دسترس است و می‌بینیم که رنج سنی مصرف کنندگان این ماده روانگردان به ۱۴ تا ۱۵ سال رسیده است.

عملکرد ضعیف دستگاه‌های اجرایی در حوزه پیشگیری!

صفاتیان اضافه کرد: پایین آمدن سن مصرف کنندگان روانگردان گل و مشابه آن، نشان دهنده ضعف عملکرد دستگاه‌های اجرایی و متولی پیشگیری از اعتیاد مثل ستاد مبارزه با مواد مخدر، صدا و سیما، سازمان بهزیستی، آموزش و پرورش در حوزه پیشگیری است.

وی تصریح کرد: امروزه همچنین مصرف روانگردان گل در دختران کم سن و سال ۱۴ تا ۱۵ ساله و برخی از زنان جوان افزایش پیدا کرده است و در حالی که مثلا تا ۱۵ الی ۲۰ سال پیش با چنین شرایطی مواجه نبودیم.

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد خاطرنشان کرد: متاسفانه امروز شاهد حضور دختران نوجوان در بین سایر گروه‌های مصرف کننده روانگردان گل هستیم و یک خرده فرهنگ به وجود آمده است که مصرف این ماده روانگردان فقط مختص مردان نیست و زنان و دختران در سن پایین هم از آن استفاده می‌کنند.

صفاتیان یادآور شد: عوارض مصرف روانگردان گل هم موارد کوتاه مدت و هم بلند مدت را دربرمی‌گیرد و یک سری عوارض جسمی مثل عوارض جسمی (عوارض تنفسی، قلب و ریه) دارد و باید بگویم که عوارض جسمی این ماده روانگردان هم در کوتاه مدت ظاهر شده و در مصرف دراز مدت تشدید می‌شوند، اما عوارض روانی مصرف روانگردان گل بسیار نگران کننده‌تر از عوارض جسمی آن است.

وی تاکید کرد: اضطراب‌های مقاوم به درمان، افسردگی، احساس گناه، ایجاد یک شخصیت ضد اجتماعی، اختلال شخصیت و ایجاد بدبینی، احساس پوچی کردن و ایجاد یک نوع توهمات آسیب زننده به فرد مصرف کننده از جمله عوارض مصرف روانگردان گل هستند.

کاهش سن مصرف روانگردان «گُل»/ از اضطراب‌های مقاوم به درمان تا توهمات بی‌پایان!

 

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد تصریح کرد: بین مصرف کنندگان روانگردان گل توهماتی مثل رویا پردازی‌های غیر واقعی، دیدن اشخاص و افرادی که وجود خارجی ندارند و شنیدن صدای آنها و همچنین عدم تشخیص مسافت و ارتفاع پیش رویشان و پریدن ارتفاع زیاد و سایر افراط و تفریط‌هایی که موجب آسیب به خود یا اطرافیانش می‌شوند، بسیار زیاد به چشم می‌خورد.

روند طولانی و خسته کننده روان‌درمانی مصرف کنندگان گل

صفاتیان اضافه کرد: از بین رفتن ثبات شخصیتی نوجوانان مصرف کننده روانگردان گل خیلی برای جامعه خطرناک است؛ چون این قبیل افراد نمی‌توانند ثباتی در زندگی و روابط خود داشته باشند و رفتار‌های پرخطر زیادی از آنها سر می‌زند.

وی تاکید کرد:، چون گل از خانواده مواد روانگردان محسوب می‌شود، داروی خاصی برای درمان آن وجود ندارد و باید خلاف مخدر‌ها مثل تریاک یا هروئین که درمان دارویی کمک کننده در زمان ترک دارند، در هیچ جای دنیا برای ترک این ماده روانگردان هیچ دارویی کارایی ندارد و تبلیغات مرتبط با درمان مصرف کنندگان روانگردان گل کذب است و صحت ندارد و هیچ سازمان رسمی، بهداشتی و علمی در جهان تا کنون برای درمان اعتیاد حشیش یا گل این قبیل درمان‌ها را تایید نکرده و تا کنون دارویی برای درمان این مدل از اعتیاد کشف نکرده است.

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد خاطرنشان کرد: کار روان‌درمانی مصرف روانگردان گل طولانی بوده و حداقل ۳ تا ۴ ماه طول می‌کشد و این روند طولانی هم برای خانواده‌ها و هم برای خود فرد مصرف کننده سخت است و اغلب مصرف کنندگان گل درمان خود را نیمه کاره رها می‌کنند و مصرف دوباره را در پیش می‌گیرند.

صفاتیان یادآور شد: یک قانونی در مورد مصرف انواع موادمخدر و مواد روانگردان وجود دارد و آن این است که فرد مصرف کننده هر نوع ماده مخدر یا روانگردانی در نخستین گام میزان مصرف خود را افزایش می‌دهد و پس از آن هم با افزایش مصرف نشئگی مورد نظر را کسب نمی‌کند، نوع ماده مصرفی خود را تغییر می‌دهد تا بتواند به مصرف ادامه بدهد.

وی تصریح کرد: در حال حاضر اغلب دختران و پسران مصرف کننده روانگردان گل، در میهمانی‌ها اولین بار مصرف این ماده را تجربه کرده‌اند و به دلیل سرخوشی اولیه‌ای که از مصرف نخستین بار به دست می‌آورند به مصرف گل ادامه داده و در نتیجه معتاد می‌شوند.

این پژوهشگر و تحلیلگر اعتیاد خاطرنشان کرد: مصرف هر نوع ماده روانگردان یا موادمخدر دلایل متعدد شخصی، خانوادگی و اجتماعی در افراد مختلف دارد و شاید حدود ۲۰۰ عامل در این میان در گرایش فرد به مصرف مخدر‌ها و روانگردان‌ها دخیل باشند.

صفاتیان اضافه کرد: تحقیقات در ایران نشان می‌دهد که عوامل اصلی گرایش مصرف‌کنندگان روانگردان گل شامل مواردی، چون کنجکاوی، لذت جویی، ناامیدی و پس از آن در دسترس بودن این ماده روانگردان است.

وی تاکید کرد: نوجوانان و جوانانی که در خانواده‌ای با وجود پدر یا مادر معتاد زندگی می‌کنند، یا روابط عاطفی خوبی در خانواده حاکم نیست، فرزندان خانواده‌های بیش از حد کنترل‌گر و برعکس آن والدین بی‌خیال، بیش از سایران در معرض خطر و آسیب هستند و در جهت جلوگیری از ابتلای آنها به مصرف موادمخدر و روانگردان‌ها به مراقبت بیشتری نیاز دارند.

انتهای پیام/

ارسال نظر