اثرات جبران‌ناپذیر دعوای والدین مقابل کودک

به گزارش خبرنگار رفاه و خانواده گروه جامعه خبرگزاری آنا، دعوا و جر و بحث بخشی از یک زندگی معمولی است و هیچ راهی وجود ندارد که بتوان به طور کامل از آن جلوگیری کرد، اما همه ما وظیفه داریم به عنوان والدین، مسائل کاری و خانواده را از یکدیگر جدا کنیم تا بتوانیم آرامش بیشتری را برای فرزندان فراهم کنیم.

تاثیرات منفی دعوای والدین مقابل کودکان

در هر خانواده‌ای اختلاف نظر و سلیقه وجود دارد و منجر به بحث‌هایی می‌شود اما بروز این تفاوت‌ها در مقابل فرزندان می‌تواند اثرات سوئی را به دنبال داشته باشد.

اضطراب عاطفی

خانواده هایی که در مقابل کودک خود جر و بحث می کنند، نوعی اضطراب را به کودک القا می کنند و این رفتار باعث ایجاد احساس عدم امنیت و ناامنی در کودک می‌شود که در آینده با بیماری افسردگی بروز و ظهور پیدا می کند.

پرخاشگری

کودکان برای رفتارهای خود از خانواده الگو می گیرند، پدر و مادرهایی که مقابل فرزندان خود دعوا و تندی می‌کنند در واقع به فرزندان خود یاد می‌دهند در مواجهه با مشکلات دعوا کنند که نتیجه آن رواج پرخاشگری در کانون خانواده و جامعه است.

مشکلات جسمی

دیدن دعوای خانواده می تواند باعث احساس اضطراب و افسردگی و درماندگی در کودک شود و در نتیجه این احساسات منفی بر روی سلامتی انسان تاثیر می گذارد و در بعضی از کودکان باعث غذا نخوردن و در بعضی دیگر باعث پرخوری می شود که تمام این ها روی سلامت جسمی آن ها نیز تاثیر گذار است.

خواب آشفته

اختلاف و دعوای خانواده در ذهن کودک می‌ماند و باعث زودرنجی و بهانه‌جویی کودک و در نهایت منجر به خواب توام با بی‌قراری و آشفتگی می‌شود.

عدم تمرکز

مشاجره والدین باعث درگیری ذهن کودک می‌شود و درنتیجه قدرت تمرکز را از او می‌گیرد.

عدم اعتماد به نفس

در دعوای والدین ترکیبی از احساساتی مثل گناه، خجالت، بی‌ارزشی و ناامیدی در کودک ایجاد و باعث عدم اعتماد به نفس می‌شود.

علائمی که نشان دهنده تاثیر دعواهای والدین بر روی کودک است

خانواده‌هایی که در حضور کودک جر و بحث و دعوا می کنند، ممکن است که نشانه های زیر را در کودک خود مشاهده کنند.

کودک در اولین دقیقه از دعوای والدین شروع به گریه و زاری می کند.

هنگام دعوای آن‌ها کاملاً ساکت می شود.

به گونه ای رفتار می کند یا صحبت می کند که انگار احساس ناامنی دارد.

کودک هنگام بحث و دعوا به شدت می ترسد

کودک نیز همیشه سعی دارد با هم سن و سالان خود دعوا کند و هرگز با آن ها کنار نمی آید

رفتاری ضد اجتماعی را از خود نشان می دهد

در مدرسه ضعیف عمل می کند و نمی تواند در فعالیت های گروهی باشد

دائما از مشکلاتی مثل سردرد، دل درد و دیگر مشکلات سلامتی و کمبود توجه شکایت می کند.

انتهای پیام/۴۱۶۱