گزارشی از وضعیت اسفبار زندگی در غزه

دردهای بی‌پایان کودکان فلسطینی

اگرچه ممکن است رسانه‌های جهان این روزها کمتر خبری از کودکان و مردم ساکن در نوار غزه بدهkد، مشکلات این منطقه محاصره شده تمامی ندارد و گویی بیش از همه کودکان را هدف قرار داده است.

به گزارش خبرنگار گروه بین‌الملل خبرگزاری آنا به نقل از الجزیره انگلیسی، اسماعیل ابو شباب 11 ساله که برای زنگ تفریح از کلاس بیرون آمده است، تا دهانش را باز می‌کند تا حرفی بزند صدای جنگنده‌های اسرائیلی بر بالای سر او باعث می‌شود صدایش نامفهوم شود. با نزدیک‌تر شدن این جنگنده، اسماعیل ساکت‌تر می‌شود. بعد از چند دقیقه می‌گوید: آماده صحبت کردن هستم.


به دلیل بمباران جنگنده‌های اسرائیلی در جریان جنگ غزه در سال 2014، اسماعیل از اختلالات عصبی و روانی رنج می‌برد. خودش می‌گوید در حال بازی در خیابان بود که ناگهان انفجاری مهیب خانه آنها را ویران کرد. او آسیب دید و مادرش نیز کشته شد. پس‌ از این حادثه او دچار مشکلاتی همچون تیک‌های عصبی و کابوس‌های شبانه شده است.


این‌گونه اختلالات مشکل تازه‌ای برای کودکان غزه نیست. هر کودکی که پس از سال 2008 در این منطقه به دنیا آمده باشد، سه جنگ را تجربه کرده است. بر اساس نتایج تحقیقی که توسط یک موسسه روانشناسی انجام شد، 92 درصد از افراد 13 تا 18 ساله در غزه از این اختلالات رنج می‌برند. حقیقت تلخ‌تر این است که برای اسماعیل و افرادی که در منطقه جنوبی نوار غزه زندگی می‌کنند، بمباران‌ها هنوز تمام نشده است.


گروه‌های شبه‌نظامی در شبه‌جزیره سینا پس از روی کار آمدن دولت عبدالفتاح السیسی در مصر، حملات خود را شدت بخشیده‌اند. در مقابل، ارتش مصر نیز دست به عملیات در نزدیکی رفح زده که همین باعث تخریب تونل‌های گروه‌های فلسطینی شده است. اسماعیل، همچون دیگر هم سن و سالانش، شنا کردن را دوست دارد و می‌گوید فعالیت موردعلاقه‌اش رفتن به ساحل با دوستان است. او عکسی از خود را در حال سپری کردن کلاس‌های درمانی نشان می‌دهد. ناگهان صدای انفجاری از توپخانه مصر از جنوب به گوش می‌رسد. انور ابوشباب، پدر اسماعیل، می‌گوید: مرز با مناطق اشغالی پنج کیلومتر و مرز با مصر تنها دو کیلومتر با اینجا فاصله دارد. شرایط بسیار سختی است. پسرم نمی‌تواند استراحت کند.


اسامه فریما یک روانشناس در مرکز بهداشت روانی در نزدیکی خان یونس است؛ اسماعیل در همین مرکز تحت مداوا قرار دارد. به گفته فریما، نزدیک به 100 کودک با اختلالات عصبی و روانی در این مرکز مداوا می‌شوند. وی در مورد مشکلات کودکان این‌گونه توضیح می‌دهد: این اختلالات بسیار شدید است و هرروز وخیم‌تر می‌شود. شنیدن صدای جنگنده‌های اسرائیلی و بمب‌های مصری هرلحظه جنگ را برای آنها زنده می‌کند. وی افزود: این تجربه هولناکی است که آثار آن برای آنها بسیار دردناک است.


بر اساس نتایج تحقیقی که توسط یک موسسه روانشناسی انجام شده است، 92 درصد از افراد 13 تا 18 ساله در غزه از اختلالات عصبی و روانی رنج می‌برند

فریما و همکارانش در این مرکز از روش‌های مختلفی برای بهبود این اختلالات استفاده می‌کنند. به عقیده او، فعالیت‌های خلاقانه یکی از بهترین روش‌ها برای درمان کودکانی است که تمایل زیادی به صحبت کردن ندارند. او در این باره می‌گوید: «نقاشی کشیدن یکی از بهترین راه‌ها برای برقراری ارتباط با کودک است. این کار به آنها اجازه می‌دهد بدون ترس، احساسات خود را بیان کنند». اغلب کودکان در ابتدا تصاویری از مرگ و ویرانی‌ها را می‌کشند، اما با ادامه این جلسات آنها به سمت کشیدن مناظر طبیعی و جمع‌های خانوادگی می‌روند. با این‌ حال، این بدین معنا نیست که شرایط زندگی آنها بهبود می‌یابد. فریما در این باره می‌گوید: آنها تحت یک استرس همیشگی هستند. فشارهای ناشی از اشغال، محاصره و فقر فراگیر همواره آنها را اذیت می‌کند.


محاصره نزدیک به یک دهه‌ای غزه از سوی اسرائیل، عواقب سختی برای این منطقه به همراه داشته است. از 1.8 میلیون نفر ساکن در این منطقه به مساحت 360 کیلومترمربع، حدود 43 درصد بیکار هستند و همین موضوع باعث شده است. بر اساس آمارهای بانک جهانی، غزه بیشترین میزان بیکاری در جهان را دارد. سازمان ملل می‌گوید تعداد افرادی که به کمک‌های این سازمان وابسته‌اند از 80 هزار نفر در سال 2000 به 867 هزار نفر رسیده است. فریما می‌گوید: برای هر فردی در غزه، پیدا کردن کار و غذا بسیار سخت شده است. همچنین از طرف خانواده‌ها بر روی جوانان فشار وجود دارد، اما هیچ امیدی نیست. زندگی در فضایی که امید ندارد بسیار دشوار است.


این‌‌گونه اختلالات عصبی و روانی تنها محدود به کودکان غزه نیست و افراد ساکن در مناطق اشغالی کرانه باختری نیز از آن رنج می‌برند. فتحی فلال، روانشناس و مدیر مرکز صلیب سرخ فلسطین، در این باره می‌گوید: اگر می‌خواهیم مشکلات کودکان فلسطینی را بررسی کنیم، باید از جنبه‌های مختلف آن را مدنظر قرارداد. وقتی از اختلالات روانی پس از یک حادثه صحبت می‌کنیم، معمولا درباره موضوعی حرف می‌زنیم که زمانی آغاز شده و سپس پایان می‌یابد؛ اما این مشکل برای کودکان فلسطینی پایانی ندارد. طی دو سال گذشته شرایط حتی وخیم‌تر نیز شده است.


فلال بابیان اینکه گسترش این اختلالات در میان کودکان فلسطینی تاثیرات مخربی بر جامعه فلسطین دارد، می‌گوید: این کودکان نمی‌توانند به‌صورت عادی با دیگران ارتباط برقرار کنند یا از کودکی خود لذت ببرند. متاسفانه این مساله بر آینده آنها نیز سایه افکنده است.



انتهای پیام/

ارسال نظر