پیشنهاد سردبیر
چه کسی فرمان ایست به «قانون جهش تولید» را داد؟

قربانی کردن برنامه هفتم پای بروکراسی

۵ گام فوری برای جلوگیری از انفجار قیمت مرغ و گوشت و قحطی مصنوعی

از بن‌بست کنجاله تا جهنم دموراژ؛ هشدار نسبت به سقوط تولید پروتئین

ایران به دنبال ایجاد «قطب جاذبه تخصصی» برای نخبگان جهان

چگونه جابجایی مرز‌های مهاجرت با «دیپلماسی مجازی» 

چرا نقدینگی بخش خصوصی در بنادر رسوب کرد؟

وقتی کشتی‌های نهاده قربانی سیاست پولی می‌شوند

احکام روزه/

نیت در روزه چگونه است؟

طبق فتوای رهبر معظم انقلاب اسلامی، نیت لازم نیست بر زبان جاری شود، همین‌ که انسان بر کاری عزم پیدا کند، نیت او در روزه محقق می شود.

به گزارش گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، روزه در شرع مقدس اسلام آن است که انسان در تمام روز،‌ با قصد اطاعت از فرمان خداوند، از خوردن و آشامیدن و چیزهای دیگری که به‌تفصیل گفته خواهد شد، خودداری کند. امروز به موضوع نیت در روزه از نگاه رهبر معظم انقلاب اسلامی می‌پردازیم.


روزه مانند همه عبادت‌های دیگر باید با نیت همراه باشد، بدین معنی که: خودداری انسان از خوردن و آشامیدن و سایر چیزهای باطل‌کننده‌ روزه، به خاطر دستور خداوند باشد؛ و همین‌ که چنین عزمی در او باشد کافی است و لازم نیست آن را بر زبان بیاورد.


از آنجا که شروع روزه از اول فجر است، نیت آن‌هم باید از آن لحظه به تأخیر نیفتد و بهتر آن است که پیش از فرا رسیدن فجر، نیت روزه کند.


اگر مریض در اثنای روز ماه رمضان خوب شود، واجب نیست که نیت روزه کند و آن روز را روزه بگیرد. ولی اگر پیش از ظهر باشد و کاری که روزه را باطل می‌کند از او سر نزده باشد احتیاط مستحب آن است که نیت روزه کند و روزه بگیرد و پس از ماه رمضان باید آن روز را قضا کند.


روزی که انسان شک دارد که آخر شعبان است یا اول ماه رمضان (یوم‌الشک) واجب نیست روزه بگیرد و اگر بخواهد روزه بگیرد نمی‌‌تواند نیّت روزه رمضان کند، بلکه می‌‌تواند قصد روزه مستحبی آخر شعبان یا روزه قضا یا مانند آن کند و اگر بعداً معلوم شود که رمضان بوده از رمضان حساب می‌‌شود و قضای آن روز لازم نیست و اگر در اثنای روز بفهمد که ماه رمضان است باید از همان لحظه نیّت روزه رمضان کند.


انتهای پیام/4072/4090/


انتهای پیام/

ارسال نظر