پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

مردم سیل‌زده در گفتگو با آنا:

سرمایه‌مان زیر آب رفت/ دولتی‌ها ما را فراموش نکنند

چشمان مردم آق‌قلا و گمیشان مضطرب است و نگران این هستند که غبار فراموشی بر روی وعده‌های دولت سایه افکند، زیرا زانویی برای بلند شدن از زیر بار این مصیبت ندارند.
_ALI2260.jpg

به گزارش خبرنگار اعزامی گروه اجتماعی خبرگزاری آنا به منطقه سیل‌زده آق‌قلا و گمیشان، پس از چند روز از وقوع حادثه‌ای تلخ که باعث شد عید نوروز مردمان خطه مهربانی تلخ شود و بهارشان به خزان گراید، حالا با کاهش حداقلی آب از منازلشان و دیدن اسباب و اثاثیه‌ای که نه دوباره به کار می‌آید و نه می‌شود در این اوضاع و احوال اقتصادی جایگزینی برایشان در نظر گرفت، درد ناشی از اقبال سیاه‌شان که در نیمی از روز تمام خانه و کاشانه‌شان به زیر آب رفت دوباره بالا گرفت و زخم این مصیبت برایشان تازه شد.


حالا چشم‌هایشان به وعده دولت خوش است و دست‌هایشان منتظر فشردن گرمی دستان مسئولانی که از روز اول برای راحتی خیال مردم سیل‌‌زده وعده می‌دادند و قول‌هایی که انجام آنها می‌تواند دوباره مردم صبور، مهربان و مهمان‌نواز گمیشان و آق‌قلا را  سرپا کند.


در این چند روز که در منطقه سیل‌زده مشغول گزارش و تهیه خبر هستم به هرجایی که مسیرم منتهی می‌شود با این سؤال مواجه می‌شوم که شما را به خدا به مسئولان بگویید ما را فراموش نکنند.


مردم سیل‌زده آق‌قلا و گمیشان نگران هستند که در روزهای پس از فروکش کردن سیل، دولتی‌ها به وعده‌‌های خود عمل نکنند و همه‌چیز در حرف بماند.


یکی از کشاورزان گمیشانی به خبرنگار اعزامی خبرگزاری آنا گفت: سرمایه هزاران نفر از اهالی آق‌قلا و گمیشان به زیر آب رفت و دیگر چیزی برای زندگی نداریم؛ واقعا نگران آینده خود و خانواده خود هستم و نمی‌دانم تا تابستان سال آینده که نه زمینی برای زراعت دارم و نه محصولی برای فروش، چگونه معیشت خانواده‌ام را تامین کنم.


یکی دیگر از اهالی گمیشان هم به خبرنگار ما گفت: با کلی قرض و وام برای خانه‌‌ام یک عدد یخچال گرفته بودم که حداقل یکی دوهفته دیگر زیر آب است و حتما تا حالا سوخته؛ نمیدانم چه کنم واقعا چه کسی می‌خواهد به فریاد ما برسد؟


بیشتر مردم سیل‌زده گمیشان نگران معیشت خانواده‌شان بودند که تا یکسال آینده نه پولی دارند و نه محصولی که بخواهند با فروش آن امرار معاش کنند و در تمام لحظاتی که در کنار این مردم هستم می‌خواستند تا صدایشان را به گوش مسئولان برسانم که مبادا فراموش شوند.


انتهای پیام/4076/


انتهای پیام/

ارسال نظر