پیشنهاد سردبیر
تثبیت اقتدار ملی در گرو مهار تورم

شکست پروژه فرسایش امنیتی در جغرافیای انسجام

منشور رأفت نظام در برابر فرزندان فریب‌خورده

بازخوانی اقتدار ملی در بیانات رهبر انقلاب

 ذبح معیشت پای محاسبات غلط اقتصادی

نسخه‌های نئولیبرالی در جزایر امن تکنوکرات‌ها؛

جبار آذین:

پایان فاجعه‌آمیز سریال‌های تلویزیونی!

یک منتقد سینما معتقد است برخی سریال‌ها قربانی پایان‌بندی‌های بد و فاجعه‌آمیز می‌شوند.
119152837_154811311fceee.jpg

به گزارش خبرنگار گروه رادیو و تلویزیون گروه فرهنگ و هنر خبرگزاری آنا، جبار آذین منتقد سینما و تلویزیون گفت: تلویزیون سلیقه‌مدار، انحصاری و اسپانسری کشور، همچنان حریم و حرمت هنر و هنرمند و مخاطب را پاس نمی‌دارد! از میان صدها نمونه این بی‌احترامی و بی‌اعتنایی، این بار فقط به مجموعه‌های تلویزیونی اشاره می‌کنم که می‌تواند مشت نمونه خروار باشد.


وی افزود: نبود حضور حرفه‌ای‌های سینما و تلویزیون در عرصه سریال‌سازی تلویزیون، به دلیل بدعهدی‌ها، باندبازی‌ها و ندانم‌کاری‌های مدیران و برنامه‌سازان کار نابلد سیما و وانهادن میدان تولید فیلم و سریال به دوستان و اقوام کم‌توان و ناتوان، عامل اصلی غیبت مجموعه‌های خوب و جذاب و فاخر است. از همین رو اغلب سریال‌های سیما در سال‌های اخیر از نظر ساختار هنری و مضمون و محتوا از سطح متوسط فراتر نرفته‌اند.


آذین ادامه داد: جدا از اشکال‌ها و ضعف‌های داستانی و ساختاری بسیاری از آن‌ها، چنانچه سریال متعادل‌تری هم درمیانشان یافت شود، به سه دلیل قربانی پایان‌بندی‌های بد و فاجعه آمیز می‌شود. نخست:دخالتها و نظرهای سلیقه‌ای، تحمیلی و غیر تخصصی نا مدیران تلویزیون که در چگونگی پایان سریال‌ها نقش مهم دارد! دو: اعمال نظر اسپانسرهای سریال‌های اسپانسری که نه تنها پایان سریال‌ها که آغاز و میانه و عوامل تولید آن‌ها، با نظر و سلیقه و سرمایه آن‌ها، تامین می‌شود! سه: ناتوانی یا کم توانی اکثر سازندگان سریالها که برای سریال ساختن از داستان و فیلمنامه‌ای که ظرفیت لازم را ندارد، با اضافه کردن ماجراها و داستانک‌ها به آن،آب و البته نان می بندند و چون نمی توانند، حوادث و آدم های فراوان سریال‌ها را به درستی جمع کنند، با پایان‌بندی سطحی و ناپسند و گاه فاجعه‌آمیز سروته آنها راهم می‌آورند و آه از نهاد همین عده مخاطب تلویزیون درمی‌آورند.


وی عنوان کرد: مصداق ملموس چنین فجایعی که در کارنامه آشفته تلویزیون ثبت می‌شود، در مجموع جمع و جور و پرحرف «بازی نقاب‌ها» با پایان نامناسب و رها و ناپسند است. با چنین تولیدات و اعمال نظرها و ضعف‌ها، صداوسیمای انحصاری و اسپانسری، داعیه رقابت با ماهواره‌های خارجی راهم دارد، غافل از آنکه با این نوع محصولات آزاردهنده، دچار ریزش فراوان‌تر مخاطبان شده و آن‌ها را به جمع مشتریان ماهواره های خارجی ملحق می‌کند.


انتهای پیام/4046/


انتهای پیام/

ارسال نظر