پیشنهاد سردبیر
آقای موسوی! دقیقاً کجای تاریخ ایستاده‌اید؟

از نخست‌وزیری امام (ره) تا پژواک پهلوی| بیانیه‌ای برای «هیچ»

شاخه زیتون در دست، انگشت روی ماشه؛ دکترین جدید تهران

پیام صریح تهران به کاخ سفید از کانال آنکارا

چرا نسخه «فشار حداکثری» دیگر در تهران شفا نمی‌دهد؟

خطای محاسباتی در اتاق‌های فکر واشنگتن

قائم مقام وزیرعلوم از جامعه دانشگاهی کشور درخواست کرد؛

اهتمام ویژه به نهضت درختکاری و تداوم جنبش دیرپای زیست محیطی

قائم مقام وزیر علوم، در ابلاغیه‌ای به رؤسای دانشگاه‌ها، پژوهشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی سراسر کشور، اهتمام و توجه ویژه دانشگاهیان را به نهضت درختکاری و تداوم جنبش دیرپای زیست‌محیطی، خواستار شد.

به گزارش گروه دانشگاه خبرگزاری آنا از وزارت علوم، دکتر عبدالرضا باقری در این ابلاغیه تاکید کرد: اکنون که طبیعت در آسایش زمستانی است و برای پوشش سبز بهاری و تابستانی آماده می‌شود، انتظار می‌رود جامعۀ دانشگاهی به شکلی نمادین و در نهضتی یکپارچه، به تأسی از نیاکان پرتلاش خود که در این ایام با جشن و سرور به درختکاری می‌پرداختند، در تداوم چنین جنبش دیرپای زیست‌محیطی اهتمام ورزد.


وی آورده است: در این فصل که زمین این مرز و بوم آمادۀ غرس نهال است، بیایید با برنامه‌ریزی مناسب در دانشگاه‌ها و مؤسسات آموزش عالی، پژوهشی و فناوری نهال بکاریم و با هماهنگی و همکاری با متولّیان در محله‌های شهری، میادین، معابر و سکونت‌گاه‌ها دم و بازدم محیط زیست خود را بهبود و آلام و زخم‌های پیکرۀ زیست‌بوم خود را التیام ببخشیم و غبار آلودگی را از دامن طبیعت بزداییم. درخت روح افسردۀ انسان را آرامش می‌بخشد و حیات را برای محیط به ارمغان می‌آورد.


در بخش دیگری از این ابلاغیه آمده است: در این برهه از زمان که به علت تخطّی انسان از اخلاق زیست‌محیطی و نیز رعایت نکردن اصول بوم‌شناختی در حفاظت از منابع طبیعی و محیط زیست، کرۀ خاکی دچار آسیب و رخوت شده و آثار نامطلوب آن در گوشه و کنار زیست‌کره بروز کرده است، نیاز به همیاری و همکاری فرهیختگان و دانشمندان بیشتر احساس می‌شود. گرم‌تر شدن زمین و افزایش آلاینده‌ها، بروز خشکسالی، افزایش ریزگردها، فوران سیلاب‌های بنیان‌برانداز و آلودگی منابع اصلی حیات (آب، هوا و خاک) به شکل بحرانی بروز کرده و چالش اصلی انسان در قرن حاضر شده است.


قائم مقام وزیر علوم در ادامه تأکید کرد: در کشور ما، به علت موقعیت جغرافیایی خاص و غفلت‌های مدیریتی، این مسئله بیش از سایر مناطق جهان نمایان است و بی‌تردید، غفلت بیشتر آسیب‌های جبران‌ناپذیر زیست ‌محیطی در پی خواهد داشت. امروزه، جامعه برای حلّ بحران‌های زیست‌محیطی چشم به اقدام عاجل دانشگاهیان، به مثابۀ سرمایه‌های اندیشه‌ورز و خرد ملّی، برای حلّ بحران‌ها دوخته است و از آن‌ها انتظار دارد که هم راه نشان دهند و هم روهرو باشند.


انتهای پیام/

ارسال نظر