سختی‌های کار در پارس جنوبی از زبان یک کارگر

علی بغلانی که در فازهای 20 و 21 پارس جنوبی فعال است به خبرنگار گروه اقتصادی آنا گفت: من از معدود بومی‌های شاغل در پارس جنوبی و به نوعی با آب‌وهوای خاص شهرهای جنوبی آشنا هستم، اما باز هم از گرمای زیاد و بدی آب‌وهوای خرم‌شهر فراری‌ام.

وی افزود: اینجا در خنک‌ترین روزهای سال هم هوا گرم و بد است و کارگران و شاغلان در این منطقه نه تنها باید آماده انجام کارهای سخت روزانه خود باشند، بلکه باید آماده تحمل آب‌وهوای بد و غبارآلود شهر هم باشند.

بغلانی یکی از لازمه‌های فعالیت در حوزه نفت و گاز کشور را داشتن قوای جسمانی بالا و آمادگی روانی مناسب دانست و افزود: ابزاری که ما با آن درگیریم از جنس آهن است بوده و سبک‌ترین کارها در این منطقه، نیاز به قدرت بدنی بالایی دارد زیرا در حین کار باید اشیاء و ابزاری را جابه‌جا کنیم که در شرایط عادی برای افراد مختلف سنگین است و از این رو حتما باید با قدرت بالا و آمادگی خوبی به سرکار بیاییم.

او میزان ساعت فعالیت در پروژه‌ها را بسیار بالا عنوان کرد و ادامه داد: کارفرما کاری با روزهای تعطیل و غیرتعطیل ندارد. او از کارگران حداقل 240 ساعت کار مفید در ماه می‌خواهد تا حقوق آنها را کامل پرداخت کند که با توجه به سختی کار و وضعیت آب‌وهوا به نظر غیرعادلانه و غیرمنصفانه می‌رسد.

این کارگر فعال در حوزه گاز کشور دریافتی ماهیانه خود را برابر با کارگر عادی که در مشاغل بسیار آسان‌تر و در مناطق خوش آب‌وهواتر فعالیت می‌کنند عنوان کرد و گفت: چطور می‌شود ما در بدترین شرایط آب‌وهوایی و در یکی از سخت‌ترین مشاغل، هم‌تراز یک کارگر معمولی حقوق بگیریم؟ ضمن اینکه در بسیاری از ماه‌ها کارفرما 2 تا 3 ماه حقوق‌ها را دیر پرداخت می‌کند و این روند فشار مالی و روانی به ما وارد می‌کند.

بغلانی افزود: از وقتی مشاغل این حوزه پیمانکاری شده‌است، وضع ما بسیار بهم ریخته است، زیرا تنها یک قرارداد صوری با ما منعقد می‌شود که کسی به آن متعهد نیست و ممکن است تنها چند روز بعد از شروع کار، بی‌کار شویم. از سوی دیگر حقوق دریافتی ما با ساعت فعالیت‌مان متناسب نیست و همین امر موجب بی‌انگیزگی در حین کار می‌شود.