در گفتوگو با آناتک بررسی شد
هسته زمین طول روز را تغییر می‌دهد
کارمند هیبریدی دفتر کار را در کوله‌پشتی‌اش می‌گذارد
به گزارش خبرگزاری آنا به نقل از «Futura Sciences»؛ کار هیبریدی دیگر یک وضعیت موقت نیست و برای بسیاری از کارکنان به بخشی از زندگی کاری تبدیل شده است. در فرانسه، در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۹.۷ درصد کارکنان دست‌کم یک روز در هفته دورکاری داشته‌اند؛ در حالی که این رقم در سال ۲۰۱۹ تنها ۴ درصد بود. این سهم در میان مدیران به ۵۱.۷ درصد رسیده است.
دفتر کار دیگر یک مکان ثابت نیست
با جابه‌جایی محل کار، یک مسئله جدید وارد زندگی دیجیتال شده است، اینکه کارمند باید بتواند در خانه و شرکت، همان شرایط کاری را دوباره بسازد؛ بدون اینکه هر بار میز کارش را از صفر راه‌اندازی کند.
لپ‌تاپ، ابزار اصلی این جابه‌جایی است، اما برای کار طولانی به طور معمول به تجهیزات دیگری مانند نمایشگر، کیبورد، ماوس و گاهی تجهیزات ویدئوکنفرانس نیاز است. وقتی این وسایل در دو محیط مختلف قرار می‌گیرند، یک کار ساده به مجموعه‌ای از کابل‌ها، اتصال‌ها و تنظیمات تکراری تبدیل می‌شود.
کار همان است، محیط دائم عوض می‌شود
زندگی دیجیتال کارمند هیبریدی یک ویژگی عجیب دارد و آن هم این است که داده‌ها و کارها همراه فرد جابه‌جا می‌شوند، اما محیط فیزیکی نه. صبح ممکن است لپ‌تاپ روی میز آشپزخانه باز شود، ظهر همان دستگاه به میز شرکت منتقل شود و بعدازظهر جلسه‌ای از اتاق دیگری برگزار شود. فایل‌ها، حساب‌های کاربری، جلسات آنلاین و نرم‌افزارها همان هستند، اما هر بار باید تجهیزات اطراف رایانه دوباره آماده شوند. به همین دلیل، ایده اصلی این است که به جای جابه‌جا کردن میز کار، محیط‌های مختلف را برای پذیرش سریع لپ‌تاپ آماده کنیم.
یک اتصال برای ورود به دفتر دیجیتال
یکی از راهکارهای مطرح‌شده، استفاده از ایستگاه اتصال یا Docking Station است. در این حالت، نمایشگر و تجهیزات جانبی از قبل به یک نقطه متصل می‌شوند و کاربر هنگام رسیدن به محل کار، لپ‌تاپ را با یک اتصال به مجموعه تجهیزات وصل می‌کند.
این تغییر شاید در ظاهر کوچک باشد، اما در زندگی دیجیتال اهمیت دارد؛ زیرا اصطکاک‌های کوچک و تکراری بخش قابل‌توجهی از شروع هر روز کاری را می‌گیرد. هدف هم این است که کار به جای پیدا کردن کابل مناسب، با باز کردن لپ‌تاپ آغاز شود.
وقتی چند پنجره، زندگی دیجیتال را شلوغ می‌کنند
بخش دیگری از ماجرا به نمایشگر برمی‌گردد. کاربر امروز ممکن است همزمان با ایمیل، مرورگر، اسناد، پیام‌رسان‌های کاری، صفحات گسترده و جلسه آنلاین سروکار داشته باشد.
صفحه کوچک لپ‌تاپ در چنین شرایطی می‌تواند کاربر را مجبور کند به طور دائم بین پنجره‌ها جابه‌جا شود. نمایشگر بزرگ‌تر اجازه می‌دهد چند محتوای مختلف همزمان مقابل چشم باشند و نیاز به رفت‌وبرگشت میان پنجره‌ها کمتر شود. البته مسئله فقط بزرگ‌تر بودن صفحه نیست؛ مهم این است که فناوری چقدر با نوع کار کاربر هماهنگ شده باشد.
از میز کار تا فضای کاری سیال
کار هیبریدی فقط جابه‌جایی یک لپ‌تاپ نیست. یک روز کاری ممکن است در چند دقیقه از نوشتن یک سند به ارائه، پیام‌رسان کاری و سپس یک جلسه ویدئویی تغییر کند.
به همین دلیل، محیط کاری باید بتواند این تغییرات را بدون نیاز به جابه‌جایی مداوم تجهیزات همراهی کند. نمایشگرهای مجهز به وب‌کم، صدا و اتصالات مختلف یا تجهیزات استانداردشده می‌توانند بخشی از این فرایند را ساده‌تر کنند. در واقع، هرچه کار دیجیتال سیال‌تر می‌شود، محیط فیزیکی اطراف آن هم باید کمتر مزاحم کار شود.
دو دفتر لازم نیست بلکه دو تجربه یکسان کافی است
کار هیبریدی به معنای ساختن دو دفتر کامل در خانه و شرکت نیست. موضوع این است که کاربر در هر دو مکان بتواند به همان ابزارها، فایل‌ها و تجربه کاری دسترسی داشته باشد.
اینجاست که مفهوم «محیط کار دیجیتال» اهمیت پیدا می‌کند؛ محیطی که دیگر فقط به یک میز و صندلی محدود نیست و مجموعه‌ای از لپ‌تاپ، نمایشگر، اتصال، نرم‌افزار، اینترنت و سرویس‌های آنلاین را در بر می‌گیرد.
در چنین شرایطی، بهترین فناوری، آن نیست که بیشترین امکانات را جلوی چشم کاربر قرار دهد؛ بلکه فناوری است که آن‌قدر بی‌دردسر کار کند که کاربر حضورش را فراموش کند.
به همین دلیل، مسئله دیگر فقط این نیست که چه لپ‌تاپ یا نمایشگری داشته باشیم؛ مسئله این است که فناوری چقدر توانسته اصطکاک‌های کوچک زندگی دیجیتال را حذف کند. وقتی هر روز باید کابل پیدا کنیم، تجهیزات را دوباره وصل کنیم یا محیط کاری را از نو بسازیم، بخشی از انرژی ذهنی ما صرف خود فناوری می‌شود، نه کاری که قرار است با آن انجام دهیم. احتمال دارد در آینده کار هیبریدی جایی باشد که دیگر از دفتر خانه و دفتر شرکت حرف نزنیم؛ بلکه از یک دفتر دیجیتال با چند آدرس فیزیکی صحبت کنیم.
انتهای پیام/
