حجت‌الاسلام قاسمی در گفت‌وگو با آنا:

چرا مردم در بحران‌ها بیشتر دعا می‌کنند؟

یک کارشناس دینی با بیان علت اینکه چرا انسان در لحظه‌های پراضطراب، بیش از هر زمان دیگری به خدا و دعا پناه می‌برد، گفت: ریشه این رفتار را باید در فطرت توحیدی انسان جست‌وجو کرد؛ فطرتی که در برابر مشکلات بیدار می‌شود و انسان را به سوی امید و آرامش می‌کشاند.

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا نزدیک به ۵۰ روز است که مردم کشورمان در میادین شهر و روستا با برپایی محافل دعا و استغاثه به امام زمان (عج) شاده مبعوث شدن هستند، حال در این در روز‌ها که بسیاری از مردم ناخودآگاه به سوی دعا، مناجات و رفتار‌های معنوی گرایش پیدا می‌کنند،  حجت‌الاسلام محمد قاسمی، کارشناس دینی در توضیح این موضوع بیان داشت: وقتی فشار روانی یا نگرانی بر انسان غلبه می‌کند، توجه قلبی او به خدا افزایش می‌یابد. این مسئله ریشه در فطرت توحیدی انسان دارد.

فطرت توحیدی؛ بازگشت دل در لحظه‌های سخت

وی با اشاره به اینکه «انسان در مواقع شدت، ناخودآگاه به مبدأ متعالی توجه می‌کند»، افزود: این گرایش یک واکنش خالص و درونی است؛ همان چیزی که متون دینی از آن به عنوان فطرت یاد می‌کنند.

نیاز درونی به آرامش و اطمینان قلبی

حجت‌الاسلام قاسمی با بیان اینکه دعا برای بسیاری از افراد نقش آرام‌بخش دارد، ابراز داشت: قرآن کریم می‌فرماید: «أَلا بِذِکرِ اللهِ تَطمَئِنُّ القُلوب»؛ یعنی آرامش واقعی در سایه یاد خدا حاصل می‌شود. به همین دلیل، گفت‌و‌گو با خدا و پناه بردن به او باعث می‌شود انسان احساس سبکی و اطمینان پیدا کند.

تقویت امید و دلگرمی در کنار یکدیگر

وی با اشاره به حضور جمعی مردم در مراسم دعا و نیایش ادامه داد: وقتی افراد می‌بینند دیگران نیز دغدغه‌هایی مشابه دارند و برای دعا یا حضور معنوی کنار هم جمع می‌شوند، احساس تنهایی آنها کاهش می‌یابد. این همدلی، امید جمعی را تقویت می‌کند.

سنت دیرینه پناه بردن به معنویت

این کارشناس دینی اظهار داشت: در فرهنگ دینی ما از گذشته توصیه شده که در سختی‌ها به دعا، قرآن و یاد خدا پناه ببریم. انجام این اعمال به صورت جمعی نیز حال‌وهوای معنوی قوی‌تری ایجاد می‌کند و به مردم نیروی روحی بیشتری می‌بخشد.

انتهای پیام/

ارسال نظر