اقتصاد اسرائیل زیر ضرب موشک‌ها و پهپادهای ایرانی؛

تحلیلی و بررسی خسارات وارده بر اقتصاد رژیم صهیونیستی در جنگ رمضان

پژوهشگر اقتصادی نوشت: برای درک دقیق از ابعاد خسارت‌های وارده به زیرساخت‌های صنعتی رژیم صهیونی در پی حملات متقابل ایران، لازم است در ابتدا تصویری از ساختار اقتصادی و نقاط آسیب پذیر و نقاط آسیب پذیر این رژیم ترسیم شود. اقتصاد اسرائیل بنا به برآورد اعلامی در سال 2025، با تولید ناخالص داخلی اسمی حدود 530 میلیارد دلار، گویای اقتصادی فناوری‌پایه و وابسته به تأمین دائمی انرژی است. بااین حال، همین خصیصه فناورانگی به معنای تمرکزشدید جغرافیایی و وابستگی به زیرساخت‌های ظریف و پرهزینه اقتصادی است.

به گزارش خبرگزاری آنا، معین قرابی تهرانی در یادداشتی نوشت: برخلاف تصور رایج، صنایع حیاتی اسرائیل از جمله های‌تک، داروسازی، مواد شیمیایی خاص و پالایش نفت در چند نقطه محدود متمرکز شده‌اند که آن‌ها را به اهدافی راهبردی تبدیل می‌کند. آمارها نشان می‌دهد که حدود 70 درصد از صنایع پیشرفته اسرائیل در نوار ساحلی مدیترانه و شعاع 50 کیلومتری تل آویو - از حیفا در شمال و اشدود در جنوب - مستقر هستند. این تمرکز، یک آسیب پذیری راهبردی آشکار محسوب می‌شود. براساس گزارش مرکز پژوهش‌های کنست، بیش از 65 درصد از ظرفیت پالایش نفت و 80 درصد از انبارهای مواد شیمیایی خطرناک این رژیم در بنادر حیفا و اشدود متمرکز شده است. این متن به خسارات وارد بر رژیم صهیونی در این جنگ می‌پردازد.

ارزش اقتصادی محصولات آسیب دیده اسرائیل در جنگ رمضان 

 از منظر تجاری، اقتصاد اسرائیل به شدت به صادرات صنایع تک و داروسازی وابسته است. در سال 2025، ارزش صادرات محصولات فناوری اطلاعات، ارتباطات و تجهیزات پزشکی اسرائیل حدود 22 میلیارد دلار برآورد شده است. هرگونه اختلال در زنجیره تولید این محصولات، به دلیل ماهیت تحویل به موقع این صنایع ظرف کمتر از 72 ساعت به بازارهای جهانی شوک وارد می‌کند.

نکته مهم دیگر وابستگی اسرائیل به واردات مواد اولیه است. این رژیم فاقد منابع کافی نفت خام و گاز طبیعی برای تغذیه صنایع پایین دستی خود است و بیش از 75 درصد از نفت خام مصرفی خود را از طریق نفتکش‌ها از آذربایجان، قزاقستان و کردستان عراق وارد می‌کند. پالایشگاه حیفا، بزرگترین پالایشگاه اسرائیل با ظرفیت 197 هزار بشکه در روز، و پالایشگاه اشدود، با ظرفیت110 هزار بشکه در روز، دو شریان اصلی تامین فراورده‌های نفتی این رژیم هستند. در چنین بستری، حملات اخیر که براساس منابع مختلف به پالایشگاه حیفا، پایگاه هوایی رامون، مرکز سوخت رسانی هوایی، و کارخانه مواد شیمیایی واقع در منطقه خلیج حیفا متمرکز بوده است، یک ضربه ساختاری به قلب صنعت سوخت و مواد شیمیایی اسرائیل محسوب می‌شود. در ادامه برآورد تفکیکی به هر یک از مراکز ارائه شده است.

 در ابتدا به برآورد خسارت وارد شده به صنعت پالایش و انرژی اسرائیل پرداخته شده می‌شود. پالایشگاه حیفا بزرگترین واحد پالایش اسرائیل است. برآورد ظرفیت 197 هزار بشکه در روز که معادل 45 درصد کل ظرفیت پالایشی اسرائیل است. وضعیت عملیاتی آن نیز براساس تصاویر ماهواره‌ای و گزارش‌های داخلی اسرائیل، واحدهای کراکینگ کاتالیستی و واحد الفین این پالایشگاه آسیب دیده است. منابع غیر رسمی از توقف کامل به مدت حداقل 6 ماه خبر می‌دهند. خسارت برآوردی از دست رفتن حدود 5 میلیون لیتر بنزین و 3 میلیون لیتر گازوئیل در روزاست. این به این معنا است که رژیم صهیونی نیاز به واردات بنزین بصورت اضطراری به قیمت 30 الی 40 درصد بالاتر از نرخ جهانی دارد.

پالایشگاه اشدود نیز دیگر پالایشگاه مورد حمله واقع شده است. برآورد ظرفیت 110 هزار بشکه در روز معادل 25 درصد ظرفیت پالایشی کشور اعلام شده است. این بدان معنا است یک چهارم ظرفیت کشور در این پالایشگاه است. خسارت وارده به این پالایشگاه، آسیب به تاسیست ذخیره سازی و خطوط لوله با کاهش 50 درصد ظرفیت به مدت 3 ماه است. برآورد تجمیعی خروج از مدار انرژی نیز انجام شده است. باتوجه به اینکه تقریبا حدود 70 درصد ظرفیت پالایشی اسرائیل از مدار خارج شده است؛ یعنی از 430 هزار بشکه به کمتر از 130 هزار بشکه در روز رسیده است.

تخمین زده می‌شود اسرائیل مجبور شود روزانه حدود 300 هزار بشکه بنزین و گازوئیل باقیمت میانگین 90 دلار هر بشکه شامل حمل دریایی فوری وارد کند. این یعنی 27 میلیون دلار هزینه اضافی روزانه است. این عدد معادل 810 میلیون دلار در ماه است که عدد قابل توجهی محسوب می‌شود. 

برآورد خسارات وارد شده به صنایع شیمیایی و مواد منفجره

منطقه خلیج حیفا یکی از حساس‌ترین مناطق صنعتی اسرائیل است که شامل کارخانه‌های مواد شیمیایی، کود شیمیایی و مواد منفجره می‌شود. کارخانه هعزر از جمله مجموعه‌های محوری و تولیدکننده آمونیاک و کودهای شیمیایی است. این کارخانه دارای واحدهای تولیدکننده مواد اولیه صنایع نظامی است.

خسارت وارده براساس گزارش کانل 12 اسرائیل، حداقل 4 انبار بزرگ مواد شیمیایی است که منهدم شده است. انتشار گازهای سمی کلر و آمونیاک منجر به تخلیه سکونت‌گاه‌های اطراف شد. برآورد اقتصادی خروج حدود 60 درصد ظرفیت تولید کودهای شیمیایی اسرائیل که یکی از صادرات مهم کشاورزی این رژیم است را مختل کرده است. طبق بررسی‌های صورت گرفته، ارزش سالانه آن نیز حدود 1.2میلیارد دلار است. 

اختلال در زنجیره لجستیک و پایگاه‌های سوخت رسانی هوایی 

پایگاه هوایی رامون در نقب که به عنوان هاب سوخت رسانی جنگنده‌های اف 35 و مرکز ذخیره سوخت اسراتژیک عمل می‌کرد، دیگر سوژه و موضعی است که می‌توان ذیل اختلال در زنجیره لجستیک از آن نام برد. تصاویر ماهواره‌ای نشان از تخریب حداقل 8 مخزن سوخت هوایی دارد. این معادل از دست رفتن حدود 15 میلیون لیتر سوخت استراتژیک است. البته به صورت ملموس‌تر بخواهیم به آن اشاره داشته باشیم می‌توانیم به 10 روز سوخت برای عملیات هوایی سنگین اشاره کرد. در جدول ذیل موارد گفته شده در بالا به تفکیک آورده شده است تا بصورت مجزا به حضور و اهمیت هرکدام پرداخته شود. 

داده‌های موجود نشان می‌دهد که حملات اخیر توانسته است به طور موثر ستون فقرات انرژی و صنایع شیمیایی رژیم صهیونیستی رامختل کند. وابستگی بالای این رژیم به واردات فوری مواد اولیه و عدم وجود عمق استراتژیک به طور دقیق‌تر چندین نقطه جایگزین برای پالایشگاه‌ها باعث شده است که خسارات وارده به یک بحران پایدار تبدیل شود.

برآورد می‌شود هزینه مستقیم بازسازی زیرساخت‌های نفتی و شیمیایی اسرائیل بین 2.5 تا 4 میلیارد دلار باشد و هزینه غیرمستقیم در سناریویی محتاطانه با تکیه بر سیاست کاهش صادرات، واردات اضطراری و توقف خطوط تولید حدود 800 میلیون تا 1 میلیارد دلار در ماه خواهد بود.

این ضربه، قدرت مانور اقتصادی و نظامی این رژیم را در میان مدت به شدت کاهش خواهد داد. حال می‌توان به این موضوع اشاره داشت که ایران به عنوان قدرت منطقه توانسته است پایه‌های اقتصادی این رژیم منحوس را از بین ببرد. اگر رژیم جعلی صهیونیستی توانسته است به بخش‌هایی از شبکه صنعتی، تولیدی و زیرساختی ایران خسارتی وارد کند، خود نیز از این خسارت و آسیب بی‌امان نمانده است. لازم به ذکر است بانک اهداف جمهوری اسلامی ایران هنوز به انتهای خود نرسیده و اقتصاد اسرائیل می‌تواند بیشتر از این موارد ضربه بخورد و به محاق برود.

 

 

 

 

انتهای پیام/

ارسال نظر