هنرمندان امروز باید در میدان عمل باشند/ زبان هنر میتواند جنایات صهیونیستها و آمریکا را به جهانیان نمایان کند
امیر امیری کارگردان و نمایشنامه نویس در گفت وگو با خبرنگار خبرگزاری آنا در ارتباط با شرایط فعلی کشور، از ریشههای حس وطندوستی سخن گفت: وطندوستی در ابتدا یک حس غریزی است، چرا که انسان برای زیستن نیاز به مأمن و مکان امن دارد.
وی در ادامه افزود: ما خانهای که در آن زندگی میکنیم را دوست داریم و از آن نگهداری میکنیم. اما وقتی انسان اجتماعیتر میشود، این حس به محله، شهر و منطقهاش تعمیم پیدا میکند. با این حال، میهندوستی به معنی عامش چیزی فراتر از این حس غریزی است؛ در این مرحله انسان نه میهن را برای آسایش خودش، بلکه خود را برای آبادی میهنش میخواهد. این حاصل تکامل معنوی انسان است؛ انسانی که اطرافیانش را به خودش ترجیح میدهد و از مرحله حوائج حیوانی و اولیه گذر کرده است.
نقد سکوت سلبریتیها
وی به تندی از برخی چهرههای مشهور هنری انتقاد کرد و گفت: اگر فردی در جامعه امروزی با وجود این همه معارف بشری هنوز در حوائج حیوانیاش گرفتار باشد و رفاه و منافع شخصی را به میهن ترجیح دهد، عقبمانده ذهنی است. بهطور واضحتر بگویم: این سلبریتیهایی که بهخاطر ترس از باطل شدن ویزا و اقامت و تیکآبی اینستاگرامشان در برابر کشتار هموطنان سکوت کردهاند، توان درک مفاهیم عالیه را ندارند. آنها حتی نمیفهمند که ثروت یا شهرت در کشوری تجزیهشده هیچ ارزشی ندارد.
تئاتر بدون چهرههای تجاری؛ انتخابی از روی باور
امیری در ادامه با اشاره به مسیر شغلی خود گفت:در ده سال گذشته که نمایشهای پرهزینه و حرفهای را روی صحنه بردهام، همواره مورد انتقاد بودم که چرا از بازیگران سلبریتی استفاده نمیکنم. واقعیت این است که این کار برای هر کارگردانی آسان است؛ کافی است وامی بگیری و یکی دو چهره مشهور به کار اضافه کنی. اما عارم میشود با بازیگری کار کنم که از درک مفاهیم عالیه عاجز است. چگونه میتوانم متنی را که با خون دل نوشتهام بسپارم به آدمی که حتی مفهوم وطن را درک نمیکند؟
او افزود:به قیمت فقر و کمکاری، بدون جار و جنجال سالهاست که این جماعت بیمعرفت را تحریم کردهام. از مسئولان سالنهای دولتی هم زخم زبان شنیدهام، اما پشیمان نیستم. فقر در کنار هنرمندان فهیم را به ثروت در کنار اصحاب عافیت ترجیح دادهام.
توصیه به مدیران فرهنگی پس از جنگ
امیری خطاب به سیاستگذاران عرصه فرهنگ و هنر گفت: میدانم بعد از جنگ باز هم مسئولین به سراغ همان چهرهها میروند، اما نصیحت کوچکی دارم: وقتی ده سال یک شیء را از رسانه ملی نمایش دهید، مشهور میشود، ولی این شهرت نشانه ارزش نیست. پس از پایان این جنگ، که انشاءالله با نابودی رژیم صهیونیستی تمام خواهد شد، در تقسیم منابع و امکانات هنری عدالت بورزید تا استعدادهای واقعی شکوفا شوند. چسبیدن به چهرهها موفقیت نمیآورد؛ همانها در زمان بحران شما را تنها میگذارند.
هنر؛ زبان گویای مقاومت و حقیقت
در بخش پایانی، امیری به نقش هنر در بیان حقیقت اشاره کرد و افزود: هنرمندان باید امروز بیش از پیش در میدان عمل باشند. زبان هنر میتواند جنایات صهیونیستها و آمریکا را به جهانیان معرفی کند. هنر میتواند امپراتوری رسانهای جهانی را بشکند، چون یک اثر هنری با پرداختن به یک سوژه خاص مجموعهای از مفاهیم را منتقل میکند و جذابیت خودِ هنر باعث میشود مردم جهان، رسانهی آن اثر شوند.
وی در ادامه گفت: محزونم از اینکه بسیاری از موسیقیدانان و آوازهخوانان مشهور کشور در این دفاع همهجانبه حضور ندارند، و خوشحالم که شاعران، گرافیستها و خوشنویسانِ هممیهن چنین در میدان جلوهگری میکنند. این روزها تلاش کردهام شرایطی فراهم کنم تا بازیگران تئاتر در میان مردم در میادین حاضر شوند و با اجرای آثار حماسی و میهنی مایه دلگرمی هممیهنان باشند. از خداوند در این راه طلب توفیق دارم. خاکپای رزمندگان ایران هستم.
انتهای پیام/
