حجت‌الاسلام امام جمارانی درگذشت

حجت‌الاسلام سیدمهدی امام جمارانی به دلیل عارضه ریوی در ۹۰ سالگی درگذشت.

به گزارش خبرگزاری آنا، حجت الاسلام سیدمهدی امام جمارانی به دلیل عارضه ریوی درگذشت.

امام‌جمارانی سال ۱۳۱۴ در جماران تهران متولد شد. تحصیلات مقدماتی را نزد پدر خود فرا گرفت. وی از سال ۱۳۲۹ تا ۱۳۴۳ در حوزه علمیه قم به تحصیل علوم دینی پرداخت و پس از یک سال حضور در درس خارج، به تهران بازگشت.

او در سال‌های مبارزه، از حامیان و همراهان نهضت به رهبری حضرت امام خمینی بود و در این مسیر با جمع‌آوری و ارسال وجوهات شرعی، نقش فعالی در پشتیبانی از جریان مبارزات ایفا کرد. امام‌جمارانی همچنین در کنار جمعی از علما و روحانیون مبارز تهران، در تحرکات و فعالیت‌های مرتبط با نهضت حضور داشت و سال ۱۳۵۶ به همراه تعدادی از روحانیون به دیدار مبارزان تبعیدی رفت.

امام جمارانی در مقاطعی حساس از دوران جمهوری اسلامی به دلیل عضویت خود در مجمع روحانیون مبارز و نیز نزدیکی و ارتباط با بیت حضرت امام همواره در متن و حاشیه بسیاری از تحولات بود.

با تاسیس جامعه روحانیت مبارز در سال های مبارزه پیش از انقلاب و در بدو تاسیس آن وی نیز یکی از اعضای این تشکل مهم مبارزاتی می شود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی با توسعه گروه های سیاسی به دلیل نزدیکی فکری با جریان خط امام به همراه چند تن دیگر از جمله کروبی و موسوی خوئینی ها با انشعاب از جامعه روحانیت مبارز در پی تایید امام خمینی نسبت به تشکیل مجمع روحانیون مبارز تهران مبادرت ورزیدند.

همچنین نزدیکی و دوستی دیرینه با مرحوم حجت الاسلام والمسلمین سید احمد خمینی و اعتماد خاص آن مرحوم به نظرات و دیدگاه های وی موجب گردیده بود در طول سال های قبل و پس از انقلاب همواره به عنوان مشاور در کنار بیت حضرت امام حضور داشته باشد.

واگذاری منزل به امام خمینی

اما نکته جالب زندگینامه سیدمهدی امام جمارانی واگذاری منزلش به امام خمینی(ره) است. پس از مرخص شدن امام از بیمارستان قلب، مرحوم حجت الاسلام والمسلمین سید احمد خمینی به دلیل آشنایی حجت الاسلام امام جمارانی با این منطقه به اتفاق وی به جست‌وجوی مکانی برای این منظور می پردازد. خود او نقل می کند: «روز سوم بعد از جست‌وجوى زیاد خسته شدیم، مرحوم حاج احمد آقا نیز با ما بودند. موقع ظهر بود، گفتیم کمى استراحت کنیم؛ ناهار بخوریم و مجددا به جستجوى‌مان ادامه بدهیم تا محلى‏ مناسب پیدا نماییم.

موقع ناهار یکى از دوستان آمد و نشست بر سر سفره و بعد که غذا تمام شد، بحث شد که به کجا برویم و چگونه منزلى پیدا کنیم که متناسب حال امام باشد. موسوى خوئینى ‏ها هم در جمع ما بود. پیشنهاد داد بهترین جا براى امام همین منزل شماست. بعد هم با این قضیه موافقت شد و امام در این منزل ساکن شدند.»

انتهای پیام/

ارسال نظر