آموزش خردسالان به کمک «داینا کوچولوها»

به گزارش خبرنگار خبرگزاری آنا، «داینا کوچولوها» عنوان پویانمایی تولید ایران است که برای رده سنی خردسال تولید شده و از شبکه پویا پخش می‌شود.

قصه این مجموعه از این قرار است که پس از فوران آتشفشانی (به نام دمندی) چند جزیره به وجود آمده است. در این جزیره در هر زمان و هر کجا مشکلی پیش بیاید، دمندی به گروه آتش‌نشان اعلام می‌کند و این گروه قهرمان به کمک ماشین‌شان (کاروا) برای حل همه مسائل و مشکلاتی که در جزیره پیش می‌آید، اقدام می‌کنند. این اثر با بررسی بیشتر مفاهیم شناختی و روان‌شناسی و اخلاقی خردسالان بر آن است تا آموزه‌های اخلاقی را به‌صورت واضح‌تر و دقیق‌تر برای مخاطب تبیین کند و با حذف حواشی غیرضروری و بسط موضوع اصلی که خلاقیت‌پروری و آموزش تفکر نقادانه و عمل‌گرا، بدون وابستگی به ابزار و امکانات است، مخاطب را به ایده‌های تازه برای حل مسئله برساند.

برجسته ساختن کار گروهی

محمدمهدی مشکوری، تهیه‌کننده پویانمایی «داینا کوچولوها» درباره این قصه و ماهیت آن گفت: «داینا کوچولوها» یک مجموعه پویانمایی برای گروه سنی خردسال دوم (۳ تا ۷ سال) است و برمبنای آموزش مفاهیم اولیه و برجسته ساختن کار گروهی در ۱۸۲ قسمت هفت دقیقه‌ای ساخته شده. این پویانمایی بر پایه چاره‌جویی گروهی قهرمان است که یک گروه در ابتدای هر قسمت با مشکلی مواجه می‌شود و پس از بررسی و درگیرشدن آن را حل می‌کنند.

این تهیه‌کننده درباره ایده ساخت این پویانمایی گفت: فکر این کار از پویانمایی «پپا» (مجموعه پویانمایی انگلیسی تولید سال ۲۰۰۴ برای رده سنی بالای دو سال) و «ببعی و ببعو» (پویانمایی‌ای راجع به داستان دو گوسفند به نام «ببعی» و «ببعو» که در هر قسمت به کمک مادرشان مهارت‌ها و مطالب جدیدی یاد می‌گیرند) می‌آید. ما پیش‌ازاین، سریال «ببعی و ببعو» را تولید کرده بودیم که یک فیلم سینمایی (ببعی قهرمان) هم از آن ساخته شد و «داینا کوچولوها» ترکیب این دو کار است. ما ساختار محتوایی را براساس همان قصه‌ها تعریف کردیم؛ در مضمون، یک کار گروهی و رفع مشکل شبیه به «ببعی و ببعو» رخ می‌دهد و الگوی گرافیکی کار شبیه «پپا» است.

ایده تک‌خطی جذاب

وی افزود: زبان کار ساده و براساس کار گروهی و این ایده تک‌خطی است که مشکلات، نه فردی که به‌صورت گروهی حل می‌شوند. در این قصه ماشینی وجود دارد و هر یک از اعضایش یک ویژگی دارند که وقتی در کنار هم قرار می‌گیرند می‌توانند مشکلات را حل کنند.

مشکوری در پاسخ به این سؤال که مبنای اولویت‌بندی موضوعات مطرح‌شده در این قصه چه بوده است، گفت: در تولید این پویانمایی از یک روان‌شناس کمک گرفته‌ایم و برمبنای اصول روان‌شناسی کودک موضوعات مختلف هر قسمت را طراحی کردیم و جلو رفتیم؛ این‌گونه که روان‌شناس موضوعات هر قسمت را مطرح می‌کرد و ما آن را به نویسندگان می‌دادیم و قسمت‌ها را می‌ساختیم. به همین دلیل مبنای کار کاملاً علمی و استاندارد بود.

وی با اشاره به مشکلات تولید این کار یادآور شد:، چون تعداد قسمت‌ها زیاد بود بزرگ‌ترین مشکل این بود که ایده‌پردازی و ایده‌یابی و متن به تکرار نیفتد. به همین علت مرتب نویسنده‌هایمان را عوض می‌کردیم، چون ایده‌هایشان ته می‌کشید. ضمن اینکه صداپیشگان این کار، خردسال هستند و صداپیشه‌ای که بزرگسال باشد و صدای کودک را دربیاورد، نداشتیم. این سنگین‌ترین بخش کار بود، چراکه درآوردن لحن و پیداکردن نقطه عطف، کاری زمان‌بر و سخت است. این موضوع باعث می‌شد که سرعت پایین بیاید و در آفیش یک روز کامل، شاید تنها سه قسمت ضبط می‌کردیم. البته که این نمک کار هم بود.

شخصیت‌های فانتزی و انتزاعی

مشکوری در پاسخ به این سؤال که چطور یک پویانمایی انگلیسی بومی شده است، گفت: این کار بومی نیست، چراکه محتوایی عمومی دارد و اساساً کار خردسالان در حوزه کار‌های بومی نیست و شخصیت‌ها فانتزی و انتزاعی‌اند. البته رویکرد ما در این کار بین‌المللی بود تا بتوانیم آن را در خارج از کشور هم بفروشیم. این تهیه‌کننده در پایان گفت: خوشبختانه طبق نظرسنجی‌های تلویزیون معلوم شده که کار، مقبول بچه‌ها افتاده و بالای ۵۰ درصد بیننده داشته است.