پیشنهاد سردبیر
عقب نشینی کاخ سفید و سکوت رسانه‌های عبری در برابر گرز تهران

چرا دکترین جنگ منطقه‌ای ترامپ را به زانو درآورد؟

وقتی «درد معیشت» از «رنج بیماری» پیشی می‌گیرد

بررسی یک چرخه معیوب در نظام سلامت

خیبر چگونه گنبد آهنین را سوراخ می‌کند؟

وقتی سرعت ماخ ۱۶ معادلات پاتریوت و پیکان را برهم می‌زند؛ انقلاب در شهر‌های زیرزمینی

نماینده سازمان سما سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی:

عکاسی انتظار، مقاومت بصری در برابر شتاب‌زدگی عصر حاضر است

نماینده سازمان سما سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، در مراسم اختتامیه جشنواره امید (عکاسی انتظار) واحد تبریز، انتظار را موضعی اخلاقی و اجتماعی دانست که انسان را به مسئولیت‌پذیری و کنشگری برای ساخت آینده‌ای بهتر دعوت می‌کند و تأکید کرد هنر عکاسی می‌تواند این مفهوم را از حالت انتزاعی خارج کرده و به متن زندگی روزمره بیاورد.

حاتم مهدوی‌نور، نماینده سازمان سما سازمان مرکزی دانشگاه آزاد اسلامی، در آیین اختتامیه جشنواره امید (عکاسی انتظار) که در سالن شهریار واحد تبریز برگزار شد، بر ضرورت تعمیق مفهوم انتظار تأکید کرد.

وی انتظار را نه تنها یک باور اعتقادی، بلکه موضعی اخلاقی و اجتماعی توصیف کرد که فرد را از پذیرش منفعلانه وضع موجود بازمی‌دارد و او را به سوی مسئولیت‌پذیری و تلاش فعالانه برای ساختن آینده‌ای بهتر هدایت می‌کند.

مهدوی‌نور با بیان اینکه انتظار، معنابخش زندگی و سرچشمه لذتی پایدار است، افزود: هنر، به‌ویژه عکاسی و نقاشی، با ظرفیت بیانی منحصربه‌فرد خود می‌تواند این مفهوم عمیق را از حوزه انتزاع خارج کرده و به گفتمان زندگی روزمره تبدیل کند.

او عکاس حوزه انتظار را فراتر از یک ثبت‌کننده ساده تصویر دانست و او را «شاهد معنوی زمانه» نامید و توضیح داد: هر فریم عکاسی، آگاهانه روایتی را شکل می‌دهد. عکاسی با ایجاد مکث و تأمل در برابر سیل تصاویر زودگذر و شتاب‌زده عصر حاضر، می‌تواند امید را معنا ببخشد و مقاومت بصری در برابر لحظه‌گرایی ایجاد کند.

نماینده سازمان سما به کارکردهای اصلی هنر در عرصه عکاسی اشاره کرد و آنها را به سه دسته تقسیم نمود:کارکرد معنایی: بازسازی و روایت امید، و معنا بخشیدن به آینده، کارکرد اخلاقی: تلنگر به مسئولیت انسان در برابر رنج، بی‌عدالتی و سکوت، کارکرد اجتماعی: پیوند زدن مفهوم انتظار با واقعیات جامعه و خروج از حالت صرفاً انتزاعی.

وی موفقیت چندین دوره برگزاری این جشنواره را منوط به خروج از حالت تشریفاتی و تبدیل شدن به رویدادی اثرگذار و جریان‌ساز دانست و پیشنهادهایی برای افزایش عمق و تأثیرگذاری آن ارائه کرد؛ از جمله: ایجاد پیوند میان هنر، دانشگاه و جامعه، ارائه بازخورد حرفه‌ای به هنرمندان، و راه‌اندازی گفت‌وگوهای میان‌رشته‌ای بین حوزه‌های هنر، الهیات، فلسفه و جامعه‌شناسی.

مهدوی‌نور در بخش دیگری از سخنان خود به اصول داوری آثار پرداخت و بر لزوم انسجام مفهومی، خلاقیت بصری، روایتگری قوی و پرهیز از شعارزدگی و نمادگرایی سطحی تأکید کرد. به گفته او، اثر هنری باید پرسش‌برانگیز باشد و نسبتی معنادار با زیست انسان معاصر و چالش‌های او برقرار کند.

در پایان، وی با تأکید بر نیاز به سنجش دقیق عملکرد و اثرگذاری جشنواره، خواستار تدوین مکانیزمی برای ارزیابی تغییر نگرش شرکت‌کنندگان، اندازه‌گیری مشارکت‌های اجتماعی ناشی از آن، و پایش کنش‌های دانشجویی و دانشگاهی متأثر از این رویداد شد.

انتهای پیام/

ارسال نظر